Interakcje leku
Pabi-Dexamethason 20 mg

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa ryzyko zaostrzenia choroby wrzodowej żołądka, co wymaga ścisłej obserwacji i ewentualnego leczenia ochronnego błony śluzowej. Kortykosteroidy osłabiają działanie leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do hiperglikemii i ketoacydozy, dlatego konieczne jest częste monitorowanie glikemii. Deksametazon nasila hipokaliemiczne działanie diuretyków i amfoterycyny B, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów nasercowych; przed terapią należy wyrównać niedobór potasu. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, ritonawir), które zwiększają stężenie deksametazonu i ryzyko działań niepożądanych, co może wymagać zmniejszenia dawki leku. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżają stężenie deksametazonu, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto, deksametazon osłabia skuteczność szczepionek żywych i jest przeciwwskazany podczas ich podawania, a także może powodować poważne osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów cholinesterazy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przed rozpoczęciem leczenia produktem PABI-DEXAMETHASON w połączeniu z innym lekiem, niezbędne jest zapoznanie się z charakterystyką produktu leczniczego, z którym ma być stosowany deksametazon. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis możliwych interakcji deksametazonu z innymi substancjami leczniczymi oraz innymi rodzajami interakcji.1

Interakcje farmakodynamiczne

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – pacjenci przyjmujący NLPZ jednocześnie z deksametazonem wymagają szczególnej obserwacji, gdyż może nastąpić zwiększenie częstości występowania i nasilenia dolegliwości związanych z chorobą wrzodową żołądka. W przypadku hipoprotrombinemii należy zachować ostrożność przy łącznym stosowaniu aspiryny z kortykosteroidami. Deksametazon i inne kortykosteroidy zwiększają klirens nerkowy salicylanów, co umożliwia obniżenie dawki tych leków podczas terapii steroidowej. Jednak po odstawieniu kortykosteroidów może dojść do zatrucia salicylanami z powodu wzrostu ich stężenia w surowicy.2

Leki przeciwcukrzycowe – kortykosteroidy osłabiają działanie leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, pochodnych sulfonylomocznika oraz metforminy. U pacjentów z cukrzycą może wystąpić hiperglikemia, a nawet ketoacydoza cukrzycowa. Z tego powodu, na początku leczenia deksametazonem u osób z cukrzycą zaleca się częstsze monitorowanie stężenia glukozy we krwi i moczu.3

Leki wpływające na gospodarkę potasową – deksametazon nasila hipokaliemiczne działanie następujących leków: acetazolamidu, diuretyków pętlowych, diuretyków tiazydowych, innych leków moczopędnych, amfoterycyny B podawanej w zastrzykach, gluko- i mineralokortykosteroidów, tetrakozaktydu oraz leków przeczyszczających. Hipokaliemia zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, szczególnie torsade de pointes, a także potęguje toksyczność glikozydów nasercowych. Przed rozpoczęciem terapii deksametazonem konieczne jest wyrównanie niedoboru potasu. Istnieją także doniesienia wskazujące, że jednoczesne stosowanie amfoterycyny B i hydrokortyzonu może prowadzić do powiększenia i niewydolności serca.4

Leki przeciwwrzodowe – karbenoksolon zwiększa ryzyko wystąpienia hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z deksametazonem.5

Leki przeciwmalaryczne – chlorokina, hydroksychlorokina i meflokina w połączeniu z deksametazonem zwiększają ryzyko wystąpienia miopatii i kardiomiopatii.6

Inhibitory ACE – równoczesne podawanie inhibitorów ACE z deksametazonem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób krwi. Kortykosteroidy mogą osłabiać działanie leków obniżających ciśnienie krwi. W trakcie leczenia deksametazonem może być konieczne dostosowanie dawkowania leków przeciwnadciśnieniowych.7

Talidomid – należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego podawania deksametazonu z talidomidem, ponieważ odnotowano przypadki toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka.8

Szczepionki – deksametazon może osłabiać skuteczność szczepionek. Stosowanie szczepionek żywych jest przeciwwskazane w trakcie leczenia dużymi dawkami terapeutycznymi deksametazonu (i innych kortykosteroidów) ze względu na ryzyko wystąpienia infekcji wirusowej. W takim przypadku szczepienie należy odłożyć na co najmniej 3 miesiące po zakończeniu terapii kortykosteroidami. Stosowanie innych typów immunizacji podczas leczenia dużymi dawkami terapeutycznymi deksametazonu może być niebezpieczne z powodu ryzyka powikłań neurologicznych i ograniczonego lub nieobecnego wzrostu liczby przeciwciał, co skutkuje słabszym działaniem ochronnym. Pacjenci, którym kortykosteroidy podawano miejscowo (pozajelitowo) lub przez krótki czas (poniżej 2 tygodni) w mniejszych dawkach, mogą być szczepieni.9

Inhibitory cholinesterazy – równoczesne stosowanie inhibitorów cholinesterazy i deksametazonu może powodować poważne osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis. Jeżeli to możliwe, inhibitory cholinesterazy należy odstawić co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem terapii kortykosteroidami.10

Fluorochinolony – ryzyko wystąpienia zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna zwiększa się u pacjentów leczonych jednocześnie deksametazonem i antybiotykami z grupy fluorochinolonów.11

Inhibitory CYP3A – w przypadku jednoczesnego podawania inhibitorów CYP3A, w tym produktów zawierających kobicystat, można spodziewać się zwiększonego ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać łączenia tych leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kortykosteroidów. W takim przypadku pacjenta należy ściśle obserwować w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów.12

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na deksametazon

Deksametazon jest metabolizowany przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Jednoczesne podawanie deksametazonu z induktorami CYP3A4 może prowadzić do zmniejszenia stężenia deksametazonu w osoczu, co może wymagać zwiększenia jego dawki. Do induktorów CYP3A4 należą:13

  • Efedryna – przyspiesza metabolizm deksametazonu
  • Barbiturany – zwiększają klirens deksametazonu
  • Ryfabutyna i ryfampicyna – silne induktory znacząco obniżające stężenie deksametazonu
  • Fenytoina – zmniejsza biodostępność deksametazonu
  • Karbamazepina – przyspiesza metabolizm deksametazonu

Aminoglutetymid może przyspieszyć eliminację deksametazonu i osłabić jego skuteczność. W razie potrzeby należy dostosować dawkę deksametazonu.14

Żywice wiążące kwasy żółciowe, takie jak cholestyramina, mogą ograniczać absorpcję deksametazonu.15

Leki zobojętniające kwas żołądkowy, węgiel aktywny i inne leki gastrologiczne stosowane doraźnie mogą zmniejszać wchłanianie glikokortykosteroidów. Zaobserwowano zmniejszenie resorpcji deksametazonu i prednizolonu przy ich równoczesnym podawaniu. Z tego powodu glikokortykosteroidy należy przyjmować z odpowiednim opóźnieniem (co najmniej 2 godziny) po zastosowaniu leków gastrologicznych, zobojętniających kwas żołądkowy czy węgla aktywnego.16

Inhibitory CYP3A4 – podawanie deksametazonu z inhibitorami CYP3A4 może prowadzić do zwiększonego stężenia deksametazonu w osoczu i zmniejszonego klirensu. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki deksametazonu. Do inhibitorów CYP3A4 należą:17

  • Azole przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol) – hamują metabolizm deksametazonu
  • Inhibitory proteazy HIV (np. ritonawir) – zwiększają stężenie deksametazonu
  • Antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna) – spowalniają metabolizm deksametazonu

Ketokonazol może nie tylko zwiększyć stężenie deksametazonu w osoczu poprzez hamowanie CYP3A4, ale także hamować syntezę kortykosteroidów w nadnerczach, co może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy po zakończeniu terapii kortykosteroidami.18

Estrogeny, w tym doustne środki antykoncepcyjne, mogą hamować metabolizm niektórych kortykosteroidów i przez to wzmacniać ich działanie.19

Wpływ deksametazonu na inne leki

Deksametazon jest umiarkowanym induktorem CYP3A4. Podawanie deksametazonu z substancjami metabolizowanymi przez CYP3A4 może prowadzić do zwiększenia ich klirensu i zmniejszenia stężenia w osoczu.20

Leki przeciwgruźlicze – przy równoczesnym stosowaniu deksametazonu z izoniazydem zaobserwowano obniżenie stężenia izoniazydu w osoczu. Należy prowadzić odpowiednią obserwację pacjentów zażywających izoniazyd jednocześnie z deksametazonem.21

Cyklosporyna – równoczesne podawanie cyklosporyny i deksametazonu może prowadzić do nasilenia działania obydwu substancji. Istnieje zwiększone ryzyko napadów mózgowych przy takiej kombinacji leków.22

Prazykwantel – deksametazon może obniżać stężenie prazykwantelu w osoczu, co zwiększa ryzyko niepowodzenia leczenia przeciwpasożytniczego z powodu przyspieszonego metabolizmu prazykwantelu w wątrobie.23

Doustne antykoagulanty (kumaryna) – równoczesna terapia kortykosteroidami może zarówno wzmacniać, jak i osłabiać działanie doustnych antykoagulantów. W przypadku stosowania dużych dawek deksametazonu lub terapii trwającej ponad 10 dni istnieje ryzyko krwawienia charakterystycznego dla terapii kortykosteroidowych (z błony śluzowej żołądka, kruchość naczyń). Pacjenci przyjmujący deksametazon w połączeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi powinni być poddani ścisłej obserwacji, z badaniem kontrolnym w 8. dniu terapii, a następnie co dwa tygodnie w trakcie i po zakończeniu leczenia.24

Atropina i inne leki antycholinergiczne – podczas podawania wspólnie z deksametazonem może nastąpić zwiększenie ciśnienia śródocznego.25

Niedepolaryzujące środki zwiotczające – przy jednoczesnym stosowaniu z deksametazonem, zwiotczenie mięśni wywołane przez te leki może trwać dłużej.26

Somatotropina – może dojść do osłabienia działania hormonu wzrostu przy jednoczesnym stosowaniu z deksametazonem.27

Protyrelina – podczas podawania protyreliny z deksametazonem można zaobserwować ograniczony wzrost poziomu TSH.28

Interakcje deksametazonu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie deksametazonu może prowadzić do wielu poważnych konsekwencji zdrowotnych:

  • Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego – zarówno deksametazon, jak i alkohol mogą drażnić błonę śluzową żołądka, co w kombinacji znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego
  • Nasilenie działania immunosupresyjnego – alkohol może wzmacniać immunosupresyjne działanie deksametazonu, co prowadzi do zwiększonego ryzyka infekcji
  • Zaburzenia metabolizmu glukozy – zarówno deksametazon, jak i alkohol mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi, co jest szczególnie niebezpieczne dla pacjentów z cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym
  • Nasilenie działań niepożądanych – spożywanie alkoholu może nasilać niektóre działania niepożądane deksametazonu, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu i zmiany nastroju
  • Obciążenie wątroby – jednoczesne stosowanie deksametazonu i spożywanie alkoholu zwiększa obciążenie wątroby, co może prowadzić do uszkodzenia tego narządu
  • Wpływ na metabolizm leku – alkohol może wpływać na metabolizm deksametazonu poprzez interakcję z enzymami wątrobowymi, potencjalnie zmieniając stężenie leku w organizmie

Z powyższych względów zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu podczas terapii deksametazonem.

Tabela interakcji deksametazonu z innymi substancjami

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia
NLPZ (w tym aspiryna) Zwiększone ryzyko choroby wrzodowej żołądka Wysoki Ścisła obserwacja pacjenta, rozważenie leczenia ochronnego błony śluzowej żołądka
Leki przeciwcukrzycowe Osłabienie działania hipoglikemizującego Wysoki Częste monitorowanie glikemii, możliwa potrzeba zwiększenia dawki leków przeciwcukrzycowych
Diuretyki, amfoterycyna B Nasilenie hipokaliemii Wysoki Kontrola stężenia potasu, suplementacja w razie potrzeby
Inhibitory CYP3A4 (azole przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV, antybiotyki makrolidowe) Zwiększenie stężenia deksametazonu w osoczu Wysoki Zmniejszenie dawki deksametazonu
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, barbiturany) Zmniejszenie stężenia deksametazonu w osoczu Wysoki Zwiększenie dawki deksametazonu
Szczepionki żywe Zwiększone ryzyko infekcji wirusowej Wysoki Przeciwwskazane; odłożyć szczepienie o co najmniej 3 miesiące po zakończeniu terapii
Doustne antykoagulanty Zmienny wpływ na działanie antykoagulantów; ryzyko krwawień Wysoki Częste monitorowanie INR, dostosowanie dawki antykoagulanta
Cyklosporyna Wzajemne nasilenie działania; ryzyko napadów mózgowych Wysoki Ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny, rozważenie zmniejszenia dawki obu leków
Fluorochinolony Zwiększone ryzyko zapalenia i zerwania ścięgien Średni Unikać jednoczesnego stosowania, jeśli to możliwe
Inhibitory cholinesterazy Osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis Wysoki Odstawić inhibitory cholinesterazy 24h przed rozpoczęciem terapii deksametazonem
Talidomid Ryzyko toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka Wysoki Szczególna ostrożność, monitorowanie skóry
Leki zobojętniające kwas żołądkowy, węgiel aktywny Zmniejszone wchłanianie deksametazonu Średni Podawać deksametazon min. 2 godziny po lekach zobojętniających
Estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne Zwiększenie stężenia deksametazonu Średni Rozważyć zmniejszenie dawki deksametazonu
Prazykwantel Obniżenie stężenia prazykwantelu Średni Monitoring skuteczności leczenia przeciwpasożytniczego, ewentualne zwiększenie dawki prazykwantelu
Niedepolaryzujące środki zwiotczające Przedłużone zwiotczenie mięśni Średni Przedłużone monitorowanie funkcji mięśni
Atropina i inne leki antycholinergiczne Zwiększenie ciśnienia śródocznego Średni Monitorowanie ciśnienia śródocznego
Alkohol Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, obciążenie wątroby Wysoki Zalecana abstynencja podczas terapii deksametazonem
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl