idiopatyczna plamica małopłytkowa
Wskazanie

Idiopatyczna plamica małopłytkowa (ITP), znana również jako immunologiczna małopłytkowość, to autoimmunologiczne schorzenie charakteryzujące się nieprawidłowo niskim poziomem płytek krwi (małopłytkowością), co prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawień. W tej chorobie układ odpornościowy błędnie rozpoznaje własne płytki krwi jako obce i niszczy je, co skutkuje ich przyspieszonym usuwaniem z krwiobiegu, głównie przez śledzionę.

ITP może występować jako ostra postać, zwłaszcza u dzieci po infekcjach wirusowych, która często ustępuje samoistnie, lub jako przewlekła forma, częstsza u dorosłych. Objawy obejmują wybroczyny na skórze, krwawienia z dziąseł, przedłużone krwawienie z ran, krwotoki z nosa, a w cięższych przypadkach krwawienia wewnętrzne, w tym groźne krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego.

Leczenie ITP zależy od nasilenia objawów, liczby płytek krwi i wieku pacjenta. W Polsce stosuje się kilka linii terapii. W pierwszej linii wykorzystuje się kortykosteroidy (Encorton, Metypred, Dexaven), dożylne immunoglobuliny (Kiovig, Privigen, Octagam) oraz immunoglobuliny anty-D u pacjentów Rh-dodatnich. W drugiej linii leczenia rozważa się splenektomię (usunięcie śledziony) lub stosuje się leki z grupy agonistów receptora trombopoetyny – romiplostym (Nplate) i eltrombopag (Revolade), które stymulują produkcję płytek krwi.

W terapii ratunkowej lub przy oporności na standardowe leczenie stosuje się rytuksymab (MabThera, Truxima), który jest przeciwciałem monoklonalnym niszczącym limfocyty B. W niektórych przypadkach wykorzystuje się także azatioprynę (Imuran), cyklosporynę (Sandimmun Neoral) lub mykofenolan mofetylu (CellCept).

Największe trudności w leczeniu ITP obejmują oporność na standardową terapię, nawroty choroby po zakończeniu leczenia oraz działania niepożądane stosowanych leków. Kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu mogą prowadzić do osteoporozy, cukrzycy, nadciśnienia i zaburzeń psychicznych. Splenektomia zwiększa ryzyko infekcji i powikłań zakrzepowych. Leki z grupy agonistów receptora trombopoetyny wiążą się z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych. Dodatkowym wyzwaniem jest indywidualizacja terapii, gdyż odpowiedź na leczenie może być bardzo zróżnicowana, a niektórzy pacjenci wymagają kombinacji różnych metod leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl