śródmiąższowe zapalenie rogówki
Wskazanie

Śródmiąższowe zapalenie rogówki to przewlekła, niezapalna choroba rogówki charakteryzująca się obustronnym obrzękiem śródmiąższowej warstwy rogówki, który prowadzi do zmętnienia i upośledzenia widzenia. Najczęściej występuje u osób młodych, między 20. a 40. rokiem życia, częściej u kobiet niż u mężczyzn. Choroba może być związana z zaburzeniami endokrynologicznymi, szczególnie dysfunkcją tarczycy.

W leczeniu śródmiąższowego zapalenia rogówki stosuje się przede wszystkim terapie objawowe. W Polsce wykorzystuje się krople nawilżające jak Hialeye, Hylo-Comod czy Systane Ultra, które zmniejszają dyskomfort i chronią powierzchnię oka. Przy nasilonych objawach stosuje się miejscowe kortykosteroidy (Dexamethason WZF, Todexon) w celu redukcji obrzęku i stanu zapalnego. W przypadkach związanych z dysfunkcją tarczycy konieczne jest leczenie choroby podstawowej przy współpracy z endokrynologiem.

Największą trudnością w leczeniu śródmiąższowego zapalenia rogówki jest jego przewlekły i nawracający charakter. Pacjenci wymagają długotrwałej terapii i regularnych kontroli okulistycznych. Problemem jest również oporność na standardowe leczenie oraz ryzyka związane z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów (np. jaskra posteroidowa, zaćma). W zaawansowanych przypadkach, gdy dochodzi do znacznego zmętnienia rogówki i upośledzenia widzenia, może być konieczne przeszczepienie rogówki, co stanowi kolejne wyzwanie terapeutyczne ze względu na ryzyko odrzucenia przeszczepu.

W przypadkach trudnych do leczenia stosowane są również cyklosporyna A w kroplach (preparat recepturowy) lub takrolimus miejscowo. Nowoczesne podejście obejmuje także stosowanie osocza bogatopłytkowego w postaci kropli, szczególnie w przypadkach z towarzyszącym zespołem suchego oka. Kompleksowe leczenie wymaga współpracy specjalistów z różnych dziedzin, zwłaszcza przy współistniejących chorobach autoimmunologicznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl