zapalenie twardówki
Wskazanie

Zapalenie twardówki (skleritis) to zapalny proces tkanki twardówki – zewnętrznej, białej, włóknistej warstwy gałki ocznej. Schorzenie to może być zlokalizowane w przedniej części twardówki (zapalenie przedniej twardówki) lub w tylnej części (zapalenie tylnej twardówki). Zapalenie twardówki często wiąże się z chorobami ogólnoustrojowymi, szczególnie z chorobami tkanki łącznej, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, toczeń rumieniowaty układowy czy zespół Sjögrena.

W leczeniu zapalenia twardówki stosuje się różne grupy leków, w zależności od ciężkości i przyczyny schorzenia. W pierwszej linii terapii wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak Voltaren (diklofenak), Metindol (indometacyna) czy Ketonal (ketoprofen). W przypadkach opornych na NLPZ stosuje się miejscowe lub ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy, takie jak Encorton (prednizon) czy Metypred (metyloprednizolon). W ciężkich przypadkach lub przy współistniejących chorobach autoimmunologicznych wdrażane są leki immunosupresyjne, w tym Imuran (azatiopryna), CellCept (mykofenolan mofetylu), Methotrexat (metotreksat) lub leki biologiczne jak Humira (adalimumab) czy Remicade (infliksymab).

Największym wyzwaniem w leczeniu zapalenia twardówki jest identyfikacja i leczenie choroby podstawowej, która może być przyczyną zapalenia. Brak właściwego rozpoznania i leczenia może prowadzić do nawrotów choroby i postępującego uszkodzenia gałki ocznej. Dodatkową trudność stanowi długotrwała terapia immunosupresyjna, która obarczona jest ryzykiem działań niepożądanych, w tym zwiększonej podatności na infekcje. U pacjentów z martwiczym zapaleniem twardówki istnieje ryzyko perforacji gałki ocznej, co stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji chirurgicznej. Zapalenie tylnej twardówki jest trudniejsze do zdiagnozowania i monitorowania ze względu na lokalizację i często wymaga specjalistycznych badań obrazowych.

Kluczowym elementem postępowania jest interdyscyplinarna współpraca okulisty z reumatologiem lub internistą, co pozwala na kompleksowe leczenie zarówno objawów ocznych, jak i choroby podstawowej. Regularne kontrole okulistyczne są niezbędne dla monitorowania przebiegu choroby i dostosowania terapii, a edukacja pacjenta dotycząca przewlekłego charakteru schorzenia i konieczności systematycznego przyjmowania leków jest istotna dla zapewnienia skuteczności leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl