gąbka antykoncepcyjna
Gąbka antykoncepcyjna to jednorazowa metoda antykoncepcji barierowej dla kobiet, nasączona środkiem plemnikobójczym (najczęściej nonoksynolem-9). Umieszcza się ją głęboko w pochwie, gdzie blokuje fizycznie dostęp plemników do szyjki macicy oraz chemicznie niszczy plemniki.
Skuteczność gąbki antykoncepcyjnej wynosi około 76-88% przy typowym użyciu, co czyni ją mniej efektywną niż antykoncepcja hormonalna czy wkładka wewnątrzmaciczna. Zaletą metody jest brak konieczności konsultacji z lekarzem, natomiast wadą jest brak ochrony przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.
Gąbka może pozostawać w pochwie do 24 godzin i zapewniać ochronę przy wielokrotnych stosunkach. Po użyciu należy ją pozostawić w pochwie przez minimum 6 godzin, ale nie dłużej niż 30 godzin od założenia. Stosowanie gąbki antykoncepcyjnej może wiązać się z ryzykiem zespołu wstrząsu toksycznego, szczególnie przy zbyt długim pozostawieniu w pochwie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wstrząsu toksycznego – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół wstrząsu toksycznego (ZWT) to rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu schorzenie wywołane toksynami produkowanymi głównie przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. Incydencja wynosi około 1-3 przypadki na 100 000 miesiączkujących kobiet. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie objawów takich jak nagła wysoka gorączka, wymioty, biegunka, wysypka i objawy grypopodobne oraz natychmiastowe zaprzestanie stosowania tamponów. Leczenie wymaga hospitalizacji, intensywnej terapii, usunięcia źródła infekcji i podawania antybiotyków hamujących syntezę białek. Profilaktyka obejmuje prawidłowe stosowanie tamponów (najniższa chłonność, wymiana co 4-8 godzin), higienę rąk, właściwą pielęgnację ran oraz unikanie tamponów u pacjentek po przebytym ZWT, które są w grupie wysokiego ryzyka nawrotu. W profilaktyce nawrotów rozważa się antybiotykoterapię przeciwgronkowcową w okresie około miesiączkowym, co może zmniejszyć częstość nawrotów do <5%.
biegunka, ból brzucha, cefalosporyna drugiej generacji, diafragma, gąbka antykoncepcyjna, gorączka, gronkowiec złocisty, inwazyjna infekcja paciorkowcowa, klindamycyna, kubeczek menstruacyjny, omdlenie, paciorkowcowy zespół wstrząsu toksycznego, paciorkowiec ropotwórczy, penicylina benzatynowa, pielęgnacja rany, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka nawrotów, rana chirurgiczna, rana pooperacyjna, rifampicyna, tamponada nosa, wymioty, wysypka skórna, zawroty głowy, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wstrząsu toksycznego – Epidemiologia
Zespół wstrząsu toksycznego (TSS) jest rzadką, ale potencjalnie śmiertelną chorobą wywołaną przez toksyny produkowane przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. Epidemiologia TSS uległa znacznym zmianom od lat 80., kiedy to zapadalność wśród kobiet miesiączkujących sięgała 14/100 000, a obecnie wynosi około 0,5-1,0/100 000 dla TSS menstruacyjnego i 0,8-3,4/100 000 dla wszystkich form TSS w USA. W Wielkiej Brytanii zapadalność m-TSS wynosi 0,09/100 000, a nm-TSS 0,04/100 000. Obserwuje się wzrost udziału przypadków niezwiązanych z menstruacją (nm-TSS), które stanowią około 50% TSS gronkowcowego i obejmują zakażenia pooperacyjne, porodowe, skórne oraz inne. Śmiertelność TSS paciorkowcowego jest znacznie wyższa (30-70%) niż gronkowcowego (5-22%), a u dzieci śmiertelność wynosi 3-10%, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i leczenia.
CDC, chemoprofilaktyka, diafragma, gąbka antykoncepcyjna, gronkowiec złocisty, inwazyjne zakażenie paciorkowcowe, kubeczek menstruacyjny, nadzór epidemiologiczny, paciorkowiec grupy A, paciorkowiec ropotwórczy, posocznica meningokokowa, śmiertelność, tampon o wysokiej chłonności, wstrząs septyczny, zakażenie pochwy, zakażenie rany pooperacyjnej, zakażenie tkanek miękkich, zapadalność, zespół wstrząsu toksycznego