niepłodność anovulacyjna

Niepłodność anovulacyjna to stan, w którym kobieta nie może zajść w ciążę z powodu braku owulacji, czyli uwolnienia komórki jajowej z jajnika. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn niepłodności u kobiet, stanowiąca około 25-30% wszystkich przypadków niepłodności żeńskiej.

Przyczyny niepłodności anovulacyjnej mogą być różnorodne i obejmują: zespół policystycznych jajników (PCOS), zaburzenia czynności tarczycy, hiperprolaktynemię, przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników, zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe oraz czynniki środowiskowe i związane ze stylem życia, takie jak ekstremalne wahania masy ciała, intensywny wysiłek fizyczny czy przewlekły stres.

Diagnostyka niepłodności anovulacyjnej opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym, badaniach hormonalnych oraz obrazowych. Kluczowe znaczenie ma potwierdzenie braku owulacji poprzez pomiar stężenia progesteronu w fazie lutealnej cyklu, monitorowanie zmian temperatury ciała czy badanie ultrasonograficzne pęcherzyków jajnikowych.

Leczenie niepłodności anovulacyjnej zależy od jej przyczyny. Obejmuje ono modyfikację stylu życia, farmakoterapię indukcji owulacji (np. cytrynian klomifenu, letrozol, gonadotropiny), a w przypadkach opornych na leczenie – techniki wspomaganego rozrodu. Skuteczność terapii jest stosunkowo wysoka – około 70-80% pacjentek z niepłodnością anovulacyjną uzyskuje ciążę w ciągu 6-12 miesięcy od rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl