inhibitory syntezy prostaglandyn

Inhibitory syntezy prostaglandyn to grupa leków, które hamują działanie enzymów cyklooksygenazy (COX), odpowiedzialnych za przekształcanie kwasu arachidonowego w prostaglandyny. Prostaglandyny są mediatorami stanu zapalnego, bólu i gorączki, dlatego ich inhibicja prowadzi do efektów przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.

Wśród inhibitorów syntezy prostaglandyn wyróżniamy niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak ibuprofen, diklofenak, naproksen oraz selektywne inhibitory COX-2 (koksyby), np. celekoksyb. Hamowanie COX-1 wiąże się z działaniami niepożądanymi dotyczącymi przewodu pokarmowego, podczas gdy blokowanie COX-2 jest odpowiedzialne za efekt przeciwzapalny przy mniejszym ryzyku gastrotoksyczności.

Inhibitory syntezy prostaglandyn znajdują zastosowanie w leczeniu bólu, stanów zapalnych, gorączki, chorób reumatycznych oraz dysmenorrhea. Ich stosowanie wiąże się jednak z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia funkcji nerek, zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych oraz reakcje nadwrażliwości.

W praktyce klinicznej istotny jest dobór odpowiedniego inhibitora syntezy prostaglandyn, uwzględniając profil pacjenta, choroby współistniejące oraz potencjalne interakcje lekowe. U pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań gastroenterologicznych zaleca się stosowanie selektywnych inhibitorów COX-2 lub łączenie nieselektywnych NLPZ z inhibitorami pompy protonowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl