wchłanianie systemowe kortykosteroidu

Wchłanianie systemowe kortykosteroidów odnosi się do procesu przedostawania się tych leków z miejsca podania (np. przez skórę, drogi oddechowe, przewód pokarmowy) do krwiobiegu, a następnie do narządów docelowych. Jest to kluczowy aspekt farmakokinetyki kortykosteroidów, który determinuje zarówno ich działanie terapeutyczne, jak i potencjalne działania niepożądane.

Stopień wchłaniania systemowego zależy od wielu czynników, w tym od drogi podania leku, jego formulacji, właściwości fizykochemicznych oraz stanu barierowego tkanek. Kortykosteroidy podawane doustnie wykazują niemal całkowite wchłanianie systemowe, podczas gdy preparaty miejscowe (np. wziewne, donosowe, dermalne) zostały zaprojektowane tak, aby minimalizować przedostawanie się leku do krążenia ogólnego.

Szczególne znaczenie ma wchłanianie systemowe kortykosteroidów stosowanych miejscowo, gdyż może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, zaburzenia metaboliczne czy immunosupresja. Nowoczesne preparaty kortykosteroidów charakteryzują się zoptymalizowanym profilem farmakokinetycznym, który maksymalizuje efekt miejscowy przy minimalnym wchłanianiu systemowym.

W praktyce klinicznej, monitorowanie wchłaniania systemowego kortykosteroidów może obejmować ocenę porannego stężenia kortyzolu w surowicy, test stymulacji ACTH lub ocenę wolnego kortyzolu w moczu dobowym. Są to istotne parametry przy długotrwałej terapii kortykosteroidami, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, kobiet w ciąży oraz osób starszych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl