choroba Lewy’ego
Choroba Lewy’ego (otępienie z ciałami Lewy’ego, DLB) to postępująca choroba neurodegeneracyjna będąca drugą po chorobie Alzheimera przyczyną otępienia u osób starszych. Charakteryzuje się obecnością nieprawidłowych złogów białka alfa-synukleiny (ciał Lewy’ego) w neuronach mózgu, szczególnie w korze mózgowej i układzie limbicznym.
Objawy kliniczne choroby Lewy’ego obejmują fluktuacje funkcji poznawczych, omamy wzrokowe o wyraźnej strukturze, zaburzenia ruchowe przypominające parkinsonizm oraz zaburzenia autonomiczne. Charakterystyczne są również zaburzenia snu REM (RBD), nadwrażliwość na neuroleptyki oraz częste występowanie niewyjaśnionych upadków i omdleń.
Diagnostyka DLB opiera się na kryteriach klinicznych, a w różnicowaniu wykorzystuje się badania neuroobrazowe (MRI, SPECT, PET), ocenę neuropsychologiczną oraz biomarkery płynu mózgowo-rdzeniowego. Leczenie jest objawowe i obejmuje stosowanie inhibitorów cholinesterazy (np. rywastygmina), które mogą łagodzić objawy poznawcze i psychotyczne, oraz leków przeciwparkinsonowskich przy dominujących objawach ruchowych.
W opiece nad pacjentami z chorobą Lewy’ego szczególnie istotne jest unikanie leków neuroleptycznych, które mogą wywołać ciężkie działania niepożądane, oraz zapewnienie kompleksowej opieki interdyscyplinarnej uwzględniającej fizjoterapię, terapię poznawczą i wsparcie psychologiczne dla pacjentów i ich opiekunów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zwyrodnienie korowo-podstawne (zespół korowo-podstawny) – Patofizjologia i mechanizm
Zwyrodnienie korowo-podstawne (CBD) jest rzadką tauopatią charakteryzującą się nieprawidłowym fosforylowaniem i agregacją białka tau 4R, prowadzącą do neurodegeneracji neuronów i komórek glejowych w korze mózgowej oraz jądrach podstawy. Patologia tau obejmuje zarówno neurony, jak i astrocyty (blaszki astrocytarne), a jej rozprzestrzenianie się odbywa się mechanizmem seeding, co tłumaczy progresywny przebieg choroby. Obraz kliniczny koreluje z dystrybucją patologii: w klasycznym zespole korowo-podstawnym (CBD-CBS) zmiany dominują w korze ruchowej i czuciowej oraz jądrze soczewkowatym, natomiast w wariancie przypominającym zespół Richardsona (CBD-RS) patologia jest bardziej nasilona w strukturach limbicznych i móżdżku. Genetycznie, istotnym czynnikiem ryzyka jest haplotyp H1 genu MAPT, a także mutacje w genach MAPT, C9orf72 i GRN. W patogenezie uczestniczą także dysfunkcja mitochondriów, zaburzenia transportu aksonalnego, neuroinflammacja (z udziałem TNF-α, IL-1β, IL-6) oraz degeneracja synaptyczna.
alfa-synukleina, badanie PET, białko tau, blaszki amyloidowe, choroba Alzheimera, choroba Lewy’ego, ciało modzelowate, degeneracja synaptyczna, dysfunkcja mitochondriów, fosforylacja tau, immunoterapia, interleukiny, jądra podstawy, kora mózgowa, mikrotubule, neuroinflammacja, patologia tau, płyn mózgowo-rdzeniowy, sploty neurofibrylarne, tauopatia, TNF-alfa, transport aksonalny, zanik kory mózgowej, zespół korowo-podstawny, zwyrodnienie czołowo-skroniowe, zwyrodnienie korowo-podstawne - Leksykon chorób i schorzeń
Depresja psychotyczna – Etiologia i przyczyny
Depresja psychotyczna, definiowana jako ciężka depresja z towarzyszącymi objawami psychotycznymi (urojenia, halucynacje), ma złożoną etiologię obejmującą czynniki genetyczne, neurobiologiczne, psychologiczne i środowiskowe. Odziedziczalność tego zaburzenia wynosi około 39%, a genetyczne podłoże łączy się z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak schizofrenia czy zaburzenie dwubiegunowe. Patofizjologia obejmuje dysregulację neuroprzekaźników monoaminowych (serotonina, dopamina, noradrenalina) oraz osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, z podwyższonym poziomem kortyzolu. Czynniki traumatyczne, zwłaszcza w dzieciństwie, oraz stresujące wydarzenia życiowe (np. żałoba, utrata pracy) znacząco zwiększają ryzyko rozwoju depresji psychotycznej. Demograficznie wyższe ryzyko obserwuje się u osób starszych, kobiet, osób o niższym statusie społeczno-ekonomicznym oraz uwdowiałych lub rozwiedzionych. Współistniejące choroby somatyczne (np. nowotwory, choroba Parkinsona), zaburzenia endokrynologiczne i nadużywanie substancji psychoaktywnych dodatkowo komplikują obraz kliniczny.
antagonista receptora dopaminowego, beta-bloker, choroba Lewy’ego, choroba Parkinsona, choroba sercowo-naczyniowa, depresja psychotyczna, dysfunkcja tarczycy, dysregulacja neuroendokrynna, elektrowstrząsy, kortyzol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, neuroprzekaźniki, objawy psychotyczne, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, oś podwzgórze-przysadka-tarczyca, padaczka skroniowa, stwardnienie rozsiane, trauma dziecięca, urojenia i halucynacje, zaburzenia autoimmunologiczne, zaburzenia odżywiania, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenie dwubiegunowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zwyrodnienie korowo-podstawne (zespół korowo-podstawny) – Epidemiologia
Zwyrodnienie korowo-podstawne (CBD) to rzadkie, postępujące zaburzenie neurodegeneracyjne, charakteryzujące się zanikiem obszarów mózgu odpowiedzialnych za przetwarzanie informacji i kontrolę ruchu. Zachorowalność na CBD wynosi około 0,6-0,9 przypadków na 100 000 osób rocznie, a choroba stanowi 4-6% przypadków parkinsonizmu. Średni wiek wystąpienia objawów to około 64 lata, z typowym zakresem 50-70 lat, a średni czas przeżycia od wystąpienia symptomów wynosi 6-8 lat. Diagnostyka kliniczna jest trudna, z dokładnością rozpoznania przedśmiertnego na poziomie 25-56%, co wynika z klinicznej i patologicznej heterogeniczności oraz podobieństwa objawów do innych zaburzeń neurologicznych. Patologia CBD odpowiada za około 32% przypadków zespołu korowo-podstawnego (CBS), z pozostałymi przypadkami związanymi m.in. z postępującym porażeniem nadjądrowym (PSP) i chorobą Alzheimera.
autopsja, białko tau, biomarker molekularny, choroba Alzheimera, choroba Creutzfeldta-Jakoba, choroba Lewy’ego, choroba naczyniowa mózgu, choroba neuronu ruchowego, choroba Parkinsona, choroba Picka, chorobowość, dysfagia, nietrzymanie moczu, otępienie czołowo-skroniowe, parkinsonizm, pierwotna postępująca afazja, posocznica, postępujące porażenie nadjądrowe, tauopatia, unieruchomienie, zaburzenie neurodegeneracyjne, zachłystowe zapalenie płuc, zachorowalność, zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zespół czołowo-behawioralno-przestrzenny, zespół korowo-podstawny, zwyrodnienie korowo-podstawne - Leksykon chorób i schorzeń
Amnezja – Diagnostyka i diagnoza
Amnezja to zaburzenie pamięci charakteryzujące się częściową lub całkowitą utratą zdolności przywoływania wspomnień, obejmujące amnezję wsteczną, następczą, dysocjacyjną oraz przemijającą amnezję globalną (TGA). Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu klinicznego, badania neurologicznego, testów neuropsychologicznych oraz badań obrazowych mózgu (MRI, CT, fMRI, PET) i EEG, zwłaszcza w podejrzeniu padaczki. Kluczowe jest wykluczenie innych przyczyn utraty pamięci, takich jak choroby neurodegeneracyjne (np. choroba Alzheimera), demencje, urazy, infekcje OUN, zaburzenia metaboliczne, czy zaburzenia psychiczne (PTSD, zaburzenia dysocjacyjne). W diagnostyce różnicowej uwzględnia się także przemijające ataki niedokrwienne, padaczkową amnezję przemijającą (TEA) oraz funkcjonalne zaburzenia poznawcze (FCD). Kryteria diagnostyczne dla TGA obejmują m.in. nagły początek amnezji następczej, zachowaną świadomość, ustąpienie objawów w ciągu 24 godzin, natomiast dla amnezji dysocjacyjnej – brak przyczyn neurologicznych i powiązanie z traumą lub stresem. W TEA istotne są nawracające epizody upośledzenia pamięci, potwierdzone EEG i odpowiedź na leczenie przeciwpadaczkowe.
amnezja dysocjacyjna, amnezja następcza, amnezja wsteczna, choroba Alzheimera, choroba Lewy’ego, demencja czołowo-skroniowa, elektroencefalografia, funkcjonalny rezonans magnetyczny, guz mózgu, hipokamp, kardiomiopatia Takotsubo, łagodne zaburzenia poznawcze, niedobór witamin, padaczka, płyn mózgowo-rdzeniowy, pozytonowa tomografia emisyjna, przemijająca amnezja globalna, przemijający atak niedokrwienny, punkcja lędźwiowa, rehabilitacja poznawcza, rezonans magnetyczny, terapia poznawczo-behawioralna, tomografia komputerowa, udar mózgu, zaburzenie dysocjacyjne, zapalenie mózgu, zespół odwracalnego skurczu naczyń mózgowych, zespół stresu pourazowego