zaburzenie absorpcji
Zaburzenie absorpcji to stan patologiczny, w którym dochodzi do nieprawidłowego wchłaniania składników odżywczych w przewodzie pokarmowym, głównie w jelicie cienkim. Proces ten może dotyczyć jednego lub wielu składników pokarmowych, takich jak białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy czy minerały.
Etiologia zaburzeń absorpcji jest zróżnicowana i obejmuje choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), chorobę trzewną (celiakię), zespół krótkiego jelita, niewydolność trzustki, choroby wątroby i dróg żółciowych, a także zakażenia pasożytnicze i bakteryjne. Czynniki jatrogenne, takie jak resekcja jelita czy stosowanie niektórych leków, również mogą przyczyniać się do rozwoju zaburzeń absorpcji.
Objawy kliniczne zaburzeń absorpcji obejmują biegunkę, steatorea (tłuszczowe stolce), utratę masy ciała, niedożywienie, niedobory witamin i minerałów oraz ich konsekwencje (np. niedokrwistość, osteoporoza, zaburzenia krzepnięcia). Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, testy czynnościowe przewodu pokarmowego, badania obrazowe oraz endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego.
Leczenie zaburzeń absorpcji jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz suplementację brakujących składników odżywczych. W przypadkach ciężkich zaburzeń absorpcji może być konieczne żywienie pozajelitowe. Monitorowanie stanu odżywienia pacjenta oraz korygowanie niedoborów stanowi istotny element długoterminowego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Energamma 1000 mcg
Cyjanokobalamina zawarta w leku Energamma (1000 μg) wykazuje farmakokinetykę obejmującą aktywne wchłanianie w jelicie cienkim zależne od czynnika wewnętrznego Castle’a oraz pasywną dyfuzję, która umożliwia absorpcję 1-3% dawki doustnej niezależnie od czynnika. Wysoka dawka 1000 μg zapewnia skuteczne wchłanianie nawet u pacjentów z niedoborem czynnika wewnętrznego, co jest kluczowe w terapii niedokrwistości złośliwej czy po resekcji żołądka. Po absorpcji witamina B12 dystrybuuje się głównie do wątroby (90% zapasów), szpiku kostnego, łożyska oraz mleka kobiecego. Całkowite zasoby witaminy B12 u zdrowych dorosłych wynoszą 3-5 mg, a kliniczne objawy niedoboru pojawiają się zwykle po 3-5 latach niedostatecznej podaży.
beta-globulina, cyjanokobalamina, czynnik wewnętrzny, dyfuzja bierna, erytropoeza, grupa prostetyczna, kobalamina, krążenie wewnątrzwątrobowe, laktoza jednowodna, niedokrwistość złośliwa, nietolerancja cukrów, resekcja żołądka, tabletka drażowana, transkobalamina, transkobalamina II, zaburzenie absorpcji - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela arniki – Działania niepożądane
Nalewka z ziela arniki (Arnicae herbae tinctura) stosowana w preparacie Venoforton w stężeniu 3 g/100 g produktu (DER 1:5, rozpuszczalnik: etanol 70% V/V) może wywoływać działania niepożądane, choć ich częstość jest bardzo niska. Do najczęściej obserwowanych należą bardzo rzadkie podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego, manifestujące się dyskomfortem, bólem lub pieczeniem w obrębie żołądka i jelit, oraz sporadyczne nudności. Podrażnienia mogą prowadzić do zaostrzenia istniejących schorzeń przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa czy zespół jelita drażliwego, a nudności mogą skutkować ograniczeniem przyjmowania pokarmów i płynów, co jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się ocenę nasilenia, ewentualną modyfikację dawkowania lub przerwanie terapii oraz leczenie objawowe.
Arnicae herbae tinctura, choroba wrzodowa, dolegliwość bólowa, dyskomfort w jamie brzusznej, etanol 70%, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nalewka z ziela arniki, niedożywienie, nudności, odwodnienie, podrażnienie błony śluzowej, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, uczucie pieczenia, wymioty, zaburzenie absorpcji, zespół jelita drażliwego