krwawienie z pęcherzyków płucnych
Krwawienie z pęcherzyków płucnych (ang. alveolar hemorrhage) to stan medyczny charakteryzujący się obecnością krwi w przestrzeni pęcherzykowej płuc. To poważne schorzenie może być objawem różnych chorób układu oddechowego lub chorób ogólnoustrojowych, które uszkadzają naczynia krwionośne w płucach.
Etiologia krwawienia z pęcherzyków płucnych jest różnorodna i obejmuje schorzenia autoimmunologiczne (zapalenie naczyń związane z ANCA, toczeń rumieniowaty układowy, zespół Goodpasture’a), infekcje, zaburzenia krzepnięcia, urazy, a także działania niepożądane leków. Klinicznie objawia się krwiopluciem, dusznością, kaszlem i niedotlenieniem, choć obraz może być różnie nasilony.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (RTG i HRCT klatki piersiowej), bronchoskopii z płukaniem oskrzelowo-pęcherzykowym (BAL), w którym stwierdza się obecność krwinek czerwonych lub hemosyderyny. W zależności od przyczyny, w diagnostyce różnicowej wykorzystuje się również badania serologiczne, w tym oznaczenie przeciwciał przeciwko błonie podstawnej kłębuszków nerkowych (anty-GBM), ANCA i ANA.
Leczenie krwawienia z pęcherzyków płucnych zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej. W przypadku schorzeń autoimmunologicznych stosuje się zazwyczaj glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę. Kluczowe jest również leczenie podtrzymujące, w tym tlenoterapia, a w razie potrzeby wsparcie oddechowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tlenek azotu – Działania niepożądane
Tlenek azotu (NO) stosowany wziewnie w stężeniach terapeutycznych (np. NOXAP 200–800 ppm mol/mol, Tlenek azotu Messer 800 ppm v/v, VasoKINOX 450–800 ppm mol/mol) wykazuje istotne korzyści kliniczne, jednak wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które należy monitorować. Methemoglobinemia, zależna od dawki, występuje niezbyt często do bardzo często w zależności od preparatu, przy czym stężenie methemoglobiny >5% jest bardzo rzadkie (<1/10 000) przy NO <20 ppm. Noworodki są szczególnie narażone ze względu na obniżoną aktywność reduktazy methemoglobiny. Trombocytopenia jest zgłaszana jako bardzo częsta (Tlenek azotu Messer) lub częsta (VasoKINOX), choć badania kliniczne nie potwierdziły zwiększonego ryzyka powikłań krwotocznych. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest reakcja z odbicia po gwałtownym przerwaniu terapii, występująca bardzo często (>1/10), objawiająca się skurczem naczyń płucnych, hipoksemią i zapaścią krążeniowo-oddechową, szczególnie po 10–30 godzinach leczenia. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki do 1 ppm przed odstawieniem, aby minimalizować spadek PaO2.
agregacja płytek krwi, ból głowy, bradykardia, desaturacja, duszność, dwutlenek azotu, efekt z odbicia, gaz medyczny, hemostaza, hiperplazja komórek pęcherzyków płucnych, hipoksemia, hipoksja, krwawienie z pęcherzyków płucnych, krwotok płucny, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwdrgawkowy, leukomalacja okołokomorowa, methemoglobina, methemoglobinemia, nadciśnienie płucne, napad padaczkowy, niedociśnienie, niedodma, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk płuc, powikłanie krwotoczne, przepuszczalność pęcherzyków płucnych, reaktywność dróg oddechowych, reduktaza methemoglobiny, skurcz naczyń płucnych, surfaktant płucny, tlenek azotu, trombocytopenia, wymiana gazowa w płucach, zapaść krążeniowo-oddechowa, zawał krwotoczny, zawroty głowy