edetynian disodowy

Edetynian disodowy, znany również jako wersenian disodowy lub EDTA disodowy, to organiczny związek chemiczny szeroko stosowany w medycynie i farmacji. Jest to sól sodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA), która wykazuje silne właściwości chelatujące – wiąże jony metali dwu- i trójwartościowych, tworząc z nimi stabilne kompleksy.

W praktyce klinicznej edetynian disodowy wykorzystywany jest przede wszystkim w leczeniu zatruć metalami ciężkimi, szczególnie ołowiem (zatrucie ołowiem – plumbizm). Poprzez tworzenie rozpuszczalnych w wodzie kompleksów z jonami metali, umożliwia ich wydalanie z organizmu przez nerki. Jest również stosowany w niektórych schematach leczenia hiperkalcemii.

Edetynian disodowy znajduje zastosowanie w składzie preparatów do płukania kanałów korzeniowych w stomatologii, gdzie pomaga w usuwaniu warstwy mazistej oraz rozpuszczaniu pozostałości tkanek. W farmacji związek ten często dodawany jest jako stabilizator do leków i preparatów krwiopochodnych, gdzie poprzez wiązanie jonów metali zapobiega reakcjom utleniania i rozkładowi substancji aktywnych.

Należy pamiętać, że stosowanie edetynianu disodowego w terapii wymaga ostrożności ze względu na możliwe działania niepożądane, w tym potencjalną nefrotoksyczność przy stosowaniu dużych dawek oraz możliwość wiązania niezbędnych dla organizmu jonów metali, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Helicid 40 40 mg

HELICID 40 to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 42,6 mg soli sodowej omeprazolu, co odpowiada 40 mg omeprazolu jako substancji czynnej. Po rekonstytucji roztwór zawiera 0,426 mg soli sodowej omeprazolu na ml (0,4 mg omeprazolu/ml) i ma pH w zakresie 8,9-9,5 przy użyciu roztworu glukozy 5% lub 9,3-10,3 przy użyciu 0,9% roztworu chlorku sodu. Preparat wymaga sporządzenia roztworu do infuzji wyłącznie z użyciem tych dwóch rozpuszczalników, co jest kluczowe dla stabilności omeprazolu. Procedura przygotowania obejmuje wielokrotne transfery roztworu między fiolką a workiem infuzyjnym, zapewniające całkowite rozpuszczenie liofilizatu. Podanie odbywa się dożylnie w czasie 20-30 minut.
edetynian disodowy, igła transferowa, liofilizat, membrana do wstrzykiwań, niezgodność farmaceutyczna, omeprazol, produkt liofilizowany, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, sól sodowa omeprazolu, substancja czynna, substancja pomocnicza, utylizacja produktu leczniczego, wlew dożylny, wodorotlenek sodu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Tobradex (3 mg + 1 mg)/ml

Tobradex to oftalmiczny preparat w postaci białej do białawej zawiesiny, zawierający 3 mg tobramycyny oraz 1 mg deksametazonu w 1 ml. Substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek (środek konserwujący), disodu edetynian, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, tyloksapol, hydroksyetyloceluloza oraz regulatory pH (kwas siarkowy lub sodu wodorotlenek), zapewniają stabilność, izotoniczność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu. Produkt dostępny jest w butelce z zakraplaczem LDPE o pojemności 5 ml, z zabezpieczoną zakrętką PP, co gwarantuje precyzyjne dozowanie i zachowanie sterylności. Preparat Tobradex ma okres ważności 2 lat, a po otwarciu butelki należy go stosować maksymalnie przez 4 tygodnie. Warunki przechowywania obejmują temperaturę poniżej 25°C, przechowywanie w pozycji stojącej, unikanie zamrażania oraz zabezpieczenie przed dostępem dzieci. Ze względu na brak badań nad kompatybilnością farmaceutyczną, nie zaleca się mieszania preparatu z innymi lekami bez konsultacji. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność benzalkoniowego chlorku, który może wpływać na kwalifikację pacjentów do terapii.
chelator, chlorek benzalkoniowy, chlorek sodu, deksametazon, edetynian disodowy, hydroksyetyloceluloza, izotoniczność, krople do oczu, kwas siarkowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, siarczan sodu bezwodny, środek konserwujący, surfaktant, tobramycyna, tyloksapol, wodorotlenek sodu
Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminoplasmal Hepa 10%

Aminoplasmal Hepa 10% to roztwór do infuzji zawierający 100 g aminokwasów na 1000 ml (15,3 g azotu), dostosowany do potrzeb pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Preparat zawiera 20 aminokwasów i ich pochodnych w precyzyjnie dobranych proporcjach, m.in. leucynę (13,6 g), lizynę (7,51 g), argininę (8,8 g) oraz acetylocysteinę (0,59 g). Roztwór dostarcza 1675 kJ/l (400 kcal/l), ma osmolarność teoretyczną 875 mOsm/l oraz pH 5,5–6,5. Zawiera elektrolity: octany 51 mmol/l, chlorki 10 mmol/l oraz sód w zakresie 0,3–2,3 mmol/1000 ml, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt jest stabilizowany disodu edetynianem i pH regulowanym sodu wodorotlenkiem lub kwasem solnym, pakowany w butelki z bezbarwnego szkła typu II o pojemności 500 ml.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, arginina, asparagina, chlorek, dieta niskosodowa, edetynian disodowy, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas solny, leucyna, lizyny octan, metabolizm wątrobowy, metionina, niezbędny kwas tłuszczowy, octan, ornityna, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, równowaga elektrolitowa, seryna, substancja pomocnicza, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, warunki aseptyczne, węglowodan, witamina, wodorotlenek sodu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby

edetynian disodowy

Powiązane wpisy

Skład i postać leku – Helicid 40 40 mg

Skład i postać leku – Tobradex (3 mg + 1 mg)/ml

Skład i postać leku – Aminoplasmal Hepa 10%