DEHP
DEHP (ftalan di-2-etyloheksylu) to organiczny związek chemiczny powszechnie stosowany jako plastyfikator, szczególnie w wyrobach medycznych wykonanych z polichlorku winylu (PVC). W środowisku medycznym DEHP można znaleźć w wielu urządzeniach, takich jak worki do przechowywania krwi, zestawy do wlewów dożylnych, rurki do intubacji oraz cewniki.
Z punktu widzenia medycznego, DEHP budzi obawy ze względu na potencjalne działanie toksyczne. Związek ten może migrować z plastikowych urządzeń medycznych do płynów ustrojowych pacjenta, szczególnie do płynów zawierających lipidy. Narażenie na DEHP wiąże się z zaburzeniami endokrynologicznymi, potencjalnym wpływem na układ rozrodczy oraz rozwojem płodu. Szczególnie wrażliwe grupy pacjentów to noworodki, dzieci przed okresem dojrzewania oraz kobiety w ciąży.
W odpowiedzi na obawy dotyczące bezpieczeństwa, wiele krajów wprowadziło regulacje ograniczające stosowanie DEHP w wyrobach medycznych. Europejska Agencja Leków (EMA) oraz amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) wydały zalecenia dotyczące oceny ryzyka związanego z ekspozycją na DEHP oraz poszukiwania alternatywnych plastyfikatorów w produktach medycznych. Obecnie obserwuje się trend zastępowania DEHP innymi, bezpieczniejszymi substancjami plastyfikującymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Paclitaxelum Accord 6 mg/ml
Paclitaxelum Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający paklitaksel w stężeniu 6 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemnościach od 5 ml (30 mg) do 100 ml (600 mg). Lek zawiera substancje pomocnicze: polioksylenowany olej rycynowy 35 (527 mg/ml), który może wywoływać reakcje nadwrażliwości, oraz etanol bezwodny (391 mg/ml), mogący wpływać na ośrodkowy układ nerwowy. Roztwór do infuzji powinien być rozcieńczony w 0,9% NaCl, 5% glukozie, ich mieszaninie lub 5% glukozie w płynie Ringera do stężenia 0,3–1,2 mg/ml i podawany przez filtr mikroporowy o średnicy porów ≤ 0,22 μm. Stabilność rozcieńczonego roztworu wynosi do 7 dni w 5% glukozie i do 14 dni w 0,9% NaCl w temperaturze 5°C i 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe podanie lub przechowywanie maksymalnie 24 godziny w 2–8°C po rozcieńczeniu w warunkach jałowych.
błona śluzowa, DEHP, duszność, etanol bezwodny, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, makrogologlicerolu rycynooleinian, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, PCW, polichlorek winylu, polioksylenowany olej rycynowy, precypitacja, reakcja nadwrażliwości, środek cytostatyczny, właściwość cytotoksyczna, wlew dożylny, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Amiodaron hameln dostępny jest jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 50 mg/ml amiodaronu chlorowodorku (46,9 mg substancji czynnej amiodaronu na ml). Standardowa ampułka zawiera 3 ml koncentratu, czyli 150 mg amiodaronu chlorowodorku. Po rozcieńczeniu jednej ampułki w 250 ml 5% roztworu glukozy uzyskuje się roztwór o stężeniu 0,6 mg/ml gotowy do podania dożylnego. Produkt zawiera substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy w ilości 22,2 mg/ml (66,6 mg w ampułce), co wymaga uwagi ze względu na jego potencjalne działanie. Roztwory przygotowane do podania są stabilne chemicznie i fizycznie przez 24 godziny w 25°C, jednak ze względów mikrobiologicznych zaleca się ich natychmiastowe użycie lub przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Cordarone 50 mg/ml
Produkt leczniczy Cordarone w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera chlorowodorek amiodaronu w stężeniu 50 mg/ml, co odpowiada 150 mg substancji czynnej w ampułce o pojemności 3 ml. W składzie pomocniczym istotny jest alkohol benzylowy (60 mg/ampułka), który pełni funkcję konserwantu, ale może wywoływać działania niepożądane. Lek przeznaczony jest do podania dożylnego i zawiera także polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z materiałami medycznymi zawierającymi DEHP, które mogą ulegać uwalnianiu w kontakcie z roztworem amiodaronu, dlatego zaleca się stosowanie zestawów bez DEHP oraz rozcieńczanie leku bezpośrednio przed infuzją.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji zawierający 30 mg/ml amiodaronu chlorowodorku, dostępny w ampułko-strzykawce o pojemności 10 ml (300 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują alkohol benzylowy (20 mg/ml), polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat ma pH 3,0-5,0, co zapewnia stabilność amiodaronu. Przed podaniem dożylnym należy rozcieńczyć koncentrat w 500 ml 5% roztworu dekstrozy, uzyskując stężenie 0,6 mg/ml; nie zaleca się stosowania niższych stężeń. Amiodaron nie jest kompatybilny z roztworem soli fizjologicznej ani z innymi lekami dodawanymi do infuzji. Po rozcieńczeniu roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną zależną od stężenia: 1,2 mg/ml – 3 godziny, 2,4 mg/ml – 48 godzin, 15 mg/ml – 15 minut w temperaturze 20-25°C.
adapter Luer Lock, alkohol benzylowy, amiodaron, amiodaron chlorowodorek, DEHP, działanie niepożądane, jałowy koncentrat, koncentrat do sporządzania roztworu, mikrobiologia, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, sól fizjologiczna, stabilność chemiczna i fizyczna, woda do wstrzykiwań