schorzenie ucha zewnętrznego

Schorzenia ucha zewnętrznego obejmują różne stany patologiczne dotyczące małżowiny usznej oraz przewodu słuchowego zewnętrznego. Najczęstszym problemem jest zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa), znane również jako „ucho pływaka”, spowodowane przez bakterie lub grzyby, które rozwijają się w wilgotnym środowisku.

Do innych schorzeń ucha zewnętrznego należą: czyraki, wyprysk kontaktowy, urazy mechaniczne, ciała obce, zmiany nowotworowe oraz zapalenie chrząstki małżowiny usznej. Występują również wady wrodzone, takie jak mikrocja (niedorozwój małżowiny usznej) czy anocja (brak małżowiny usznej).

Diagnostyka schorzeń ucha zewnętrznego opiera się głównie na badaniu otoskopowym, które pozwala na ocenę przewodu słuchowego i błony bębenkowej. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badań mikrobiologicznych, obrazowych (TK, MRI) lub biopsji przy podejrzeniu zmian nowotworowych.

Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i obejmuje terapię miejscową (krople, maści przeciwzapalne i przeciwbakteryjne), ogólnoustrojową (antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, przeciwbólowe), a w przypadkach zaawansowanych – interwencję chirurgiczną. Kluczowe znaczenie ma utrzymanie suchości ucha oraz unikanie czynników drażniących.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl