leczenie radioaktywnym jodem

Leczenie radioaktywnym jodem (terapia izotopowa jodem-131) to skuteczna metoda stosowana głównie w chorobach tarczycy. Polega na doustnym podaniu radioaktywnego izotopu jodu, który jest selektywnie wychwytywany przez komórki tarczycy. Ta właściwość sprawia, że metoda charakteryzuje się wysoką precyzją działania, minimalizując wpływ na zdrowe tkanki.

Najczęstsze wskazania to nadczynność tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa), wole guzkowe nadczynne oraz leczenie zróżnicowanego raka tarczycy po tyreoidektomii. Działanie terapeutyczne polega na emisji promieniowania beta, które niszczy komórki tarczycy w kontrolowany sposób, zmniejszając jej aktywność lub eliminując pozostałości tkanki nowotworowej.

Pacjenci poddawani terapii radioaktywnym jodem wymagają odpowiedniego przygotowania, obejmującego odstawienie leków przeciwtarczycowych, diet niskojodem oraz czasami podanie rhTSH (rekombinowany ludzki TSH). Po leczeniu konieczne jest przestrzeganie zasad ochrony radiologicznej, w tym czasowa izolacja pacjenta, aby zminimalizować ekspozycję osób z otoczenia na promieniowanie.

Skuteczność terapii jodem promieniotwórczym w nadczynności tarczycy wynosi 70-90% po pojedynczej dawce. W przypadku raka tarczycy metoda ta znacząco poprawia przeżywalność pacjentów, pozwalając na ablację pozostałości tarczycy oraz eliminację mikroprzerzutów. Leczenie jest zwykle dobrze tolerowane, a działania niepożądane są rzadkie i najczęściej przejściowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl