rakowiak oskrzela

Rakowiak oskrzela to rzadki nowotwór neuroendokrynny wywodzący się z komórek enterochromafinowych, występujący w drogach oddechowych, najczęściej w oskrzelach głównych lub płatowych. Stanowi około 1-2% wszystkich pierwotnych nowotworów płuc, ale jest najczęstszym nowotworem neuroendokrynnym w tej lokalizacji.

Histologicznie rakowiaki oskrzela dzielą się na typowe (o niższym potencjale złośliwości) i atypowe (o wyższym ryzyku przerzutów). Charakteryzują się powolnym wzrostem, jednak mogą dawać przerzuty do węzłów chłonnych, wątroby, kości i mózgu. W około 10-20% przypadków rakowiak oskrzela może wywoływać zespół rakowiaka związany z nadmiernym wydzielaniem serotoniny i innych substancji czynnych biologicznie.

Diagnostyka rakowiaka oskrzela obejmuje badania obrazowe (TK, PET-CT), bronchoskopię z biopsją oraz oznaczenie markerów biochemicznych (kwas 5-hydroksyindolooctowy, chromogranina A). Leczeniem z wyboru jest chirurgiczna resekcja, której zakres zależy od lokalizacji i zaawansowania guza. W przypadkach zaawansowanych lub przerzutowych stosuje się analogi somatostatyny, chemioterapię, radioterapię peptydową znakowaną izotopami lub celowane leki biologiczne.

Rokowanie w rakowiaku typowym jest zazwyczaj dobre, z 5-letnim przeżyciem sięgającym 90%. W przypadku rakowiaka atypowego przeżycia 5-letnie wynoszą około 50-70%. Pacjenci wymagają długotrwałej obserwacji ze względu na możliwość późnych nawrotów, nawet po wielu latach od pierwotnego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl