wskaźnik retencji
Wskaźnik retencji (ang. retention rate) to parametr określający zdolność nerek do zatrzymywania substancji w organizmie. Jest to kluczowy marker funkcji nerek, odzwierciedlający ich zdolność do filtracji krwi i zatrzymywania w organizmie substancji potrzebnych, przy jednoczesnym wydalaniu zbędnych produktów przemiany materii.
W nefrologii wskaźnik retencji oblicza się najczęściej dla różnych substancji, takich jak mocznik, kreatynina, kwas moczowy czy elektrolity. Wzrost wskaźnika retencji tych związków może wskazywać na upośledzenie funkcji nerek i rozwijającą się niewydolność nerek. Monitorowanie tego parametru jest istotne w diagnostyce i kontroli przebiegu chorób nerek.
W kontekście farmakologii klinicznej wskaźnik retencji określa również stopień, w jakim lek lub substancja aktywna pozostaje w organizmie. Ma to znaczenie przy ustalaniu dawkowania leków, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, gdzie może dochodzić do kumulacji leku w organizmie z powodu zmniejszonego klirensu nerkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Eslikarbazepina – Właściwości farmakodynamiczne
Eslikarbazepina octan, należąca do pochodnych karboksamidu (kod ATC: N03AF04), wykazuje działanie przeciwpadaczkowe poprzez stabilizację nieaktywnego stanu kanałów sodowych bramkowanych napięciem, co zapobiega powtarzającym się wyładowaniom neuronów. W badaniach klinicznych III fazy u dorosłych z padaczką częściową oporną na leczenie standardowe, dawki 800 mg i 1200 mg raz na dobę znacząco redukowały częstość napadów, z odpowiedzią kliniczną (≥50% redukcji napadów) odpowiednio 30,5% i 35,3%, w porównaniu do 19,3% w grupie placebo. W monoterapii u pacjentów z nowo rozpoznanymi napadami częściowymi, eslikarbazepina w dawkach 800-1600 mg/dobę wykazała skuteczność porównywalną do karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu, z 71,1% pacjentów wolnych od napadów w 26-tygodniowym okresie oceny. W badaniach konwersji do monoterapii, częstość napadów wynosiła 7,4-10,0% przy dawkach 1200-1600 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) częstość działań niepożądanych wyniosła 65,3%, z najczęstszymi objawami: zawroty głowy (12,5%), senność (9,7%) i hiponatremia (8,3%).
analiza Kaplana-Meiera, badanie podwójnie ślepej próby, częściowy napad padaczkowy, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, eslikarbazepina, felbamat, hiponatremia, kanał sodowy bramkowany napięciem, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kontrolowane placebo, leczenie wspomagające, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, octan eslikarbazepiny, okskarbazepina, padaczka częściowa, pochodna karboksamidu, regresja Coxa, wskaźnik retencji, zapalenie nosogardzieli - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eslibon 600 mg
Octan eslikarbazepiny (Eslibon), należący do pochodnych karboksamidu i klasy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AF04), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe głównie poprzez stabilizację nieaktywnego stanu kanałów sodowych bramkowanych napięciem, co zapobiega powtarzającym się wyładowaniom neuronalnym charakterystycznym dla napadów częściowych. W badaniach klinicznych III fazy z udziałem 1703 dorosłych pacjentów z padaczką częściową oporną na leczenie, dawki 800 mg i 1200 mg podawane raz na dobę znacząco redukowały częstość napadów, z odsetkiem pacjentów osiągających ≥50% redukcję napadów wynoszącym odpowiednio 30,5% i 35,3%, w porównaniu do 19,3% w grupie placebo. Monoterapia octanem eslikarbazepiny w dawkach 800–1600 mg/dobę była porównywalna pod względem skuteczności do karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu, z 71,1% pacjentów wolnych od napadów podczas 26-tygodniowego okresu oceny (karbamazepina 75,6%). Po roku leczenia odsetek ten wynosił odpowiednio 64,7% i 70,3%, przy nieistotnej statystycznie różnicy.
częściowy napad padaczkowy, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, eslikarbazepina, felbamat, hiponatremia, infekcja górnych dróg oddechowych, kanał sodowy bramkowany napięciem, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, octan eslikarbazepiny, okskarbazepina, padaczka częściowa oporna, padaczka z napadami częściowymi, pochodna karboksamidu, standaryzowana częstość napadów, terapia wspomagająca, wskaźnik retencji, wyładowanie neuronalne, zapalenie nosogardzieli, zawroty głowy