padaczka częściowa oporna

Padaczka częściowa oporna to szczególna forma epilepsji charakteryzująca się napadami ogniskowymi (częściowymi), które nie ustępują pomimo odpowiednio dobranego leczenia przeciwpadaczkowego. Zgodnie z definicją Międzynarodowej Ligi Przeciwpadaczkowej (ILAE), lekooporność rozpoznaje się, gdy co najmniej dwa właściwie dobrane i stosowane leki przeciwpadaczkowe (w monoterapii lub politerapii) nie doprowadzają do trwałego ustąpienia napadów.

Padaczka częściowa oporna dotyczy około 30-40% pacjentów z epilepsją. Napady częściowe mogą mieć charakter prosty (bez zaburzeń świadomości) lub złożony (z zaburzeniami świadomości), a także mogą wtórnie uogólniać się. Etiologia lekooporności jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno mechanizmy farmakodynamiczne (zmiany w miejscach docelowych działania leków), jak i farmakokinetyczne (np. nadekspresja transporterów leków w barierze krew-mózg).

W diagnostyce padaczki częściowej opornej kluczowe znaczenie ma dokładna ocena skuteczności dotychczasowego leczenia, weryfikacja rozpoznania oraz identyfikacja potencjalnej przyczyny strukturalnej za pomocą badań obrazowych (MRI) i neurofizjologicznych (EEG, wideo-EEG). U pacjentów z lekooporną padaczką częściową należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne, takie jak leczenie operacyjne (resekcja ogniska padaczkorodnego), neurostymulacja (stymulacja nerwu błędnego, głęboka stymulacja mózgu) czy dieta ketogenna.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl