fenyloalanina
Fenyloalanina to aminokwas egzogenny, który stanowi kluczowy składnik białek organizmu. Jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, ponieważ uczestniczy w produkcji neuroprzekaźników, takich jak dopamina, adrenalina i noradrenalina.
W praktyce klinicznej fenyloalanina ma szczególne znaczenie w kontekście fenyloketonurii (PKU) – wrodzonego błędu metabolizmu spowodowanego defektem enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej. U pacjentów z PKU dochodzi do gromadzenia fenyloalaniny we krwi i tkankach, co prowadzi do uszkodzenia mózgu, jeśli nie jest odpowiednio leczone.
Diagnostyka poziomu fenyloalaniny jest rutynowo wykonywana w ramach badań przesiewowych noworodków. Normy stężenia fenyloalaniny we krwi wynoszą zwykle od 1 do 2 mg/dl (60-120 μmol/l). Wartości powyżej 4 mg/dl u noworodków mogą wskazywać na PKU i wymagają dalszej diagnostyki.
W leczeniu PKU podstawową metodą jest rygorystyczna dieta niskofenyloalaninowa, która musi być stosowana przez całe życie. U kobiet w ciąży z hiperfenyloalaninemią konieczna jest ścisła kontrola stężenia fenyloalaniny, aby zapobiec zespołowi fenyloketonurii matczynej, który może prowadzić do poważnych wad wrodzonych u płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gaviscon duo tab
Produkt leczniczy Gaviscon duo tab, zawierający 55,936 mg sodu na tabletkę oraz 300 mg wapnia na cztery tabletki, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, hipofosfatemią, hiperkalcemią, wapnicą nerek oraz nawracającą kamicą nerkową. Maksymalna dobowa dawka leku dostarcza aż 44,75% zalecanej przez WHO maksymalnej dawki sodu (2 g), co stanowi istotne ryzyko u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek. Terapia nie powinna przekraczać 7 dni bez ponownej oceny klinicznej, aby uniknąć maskowania objawów poważniejszych schorzeń. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ryzyko hipernatremii, zwłaszcza przy współistniejących stanach zapalnych przewodu pokarmowego lub niewydolności nerek.
aspartam, azorubicyna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dieta niskosodowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, hiperkalcemia, hipernatremia, hipofosfatemia, kamica nerkowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, sodu alginian, sodu wodorowęglan, wapnia węglan, wapnica nerek, zapalenie żołądka i jelit, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki Varilrix, zawierającej żywy atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka w dawce nie mniejszej niż 10³,³ PFU na 0,5 ml, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych. W analizowanych przypadkach zgłaszano przede wszystkim letarg oraz drgawki jako istotne działania niepożądane, choć w wielu sytuacjach przedawkowanie przebiegało bezobjawowo. Szczepionka zawiera również śladowe ilości neomycyny, 6 mg sorbitolu oraz 331 mikrogramów fenyloalaniny na dawkę, co może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych przy nadmiernym podaniu preparatu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benzydamine neo-angin smak cytrynowy 3 mg
Produkt leczniczy Benzydamine neo-angin smak cytrynowy w formie pastylek twardych zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na benzydaminę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą. Każda pastylka zawiera 2457,31 mg izomaltu (E 953), co może być istotne u pacjentów z nietolerancją niektórych cukrów lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy, oraz 3,409 mg aspartamu (E 951), który jest przeciwwskazany u osób z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny. Lekarz powinien szczegółowo wykluczyć te przeciwwskazania przed rozpoczęciem terapii.
aspartam, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, fenyloalanina, fenyloketonuria, izomalt, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, pastylka twarda, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, trudności z połykaniem, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aminoplasmal 15%
Preparat Aminoplasmal 15% (roztwór do infuzji) nie był poddany standardowym badaniom przedklinicznym oceniającym toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych badań jest uzasadniony fizjologicznym charakterem wszystkich 18 aminokwasów wchodzących w skład preparatu, które są naturalnie obecne w organizmie ludzkim. Aminoplasmal 15% zawiera aminokwasy egzogenne (np. izoleucynę 5,85 g/l, leucynę 11,4 g/l, lizynę 8,93 g/l) oraz endogenne (np. argininę 16,05 g/l, alaninę 22,35 g/l), a jego całkowita zawartość aminokwasów wynosi 150 g/l, z azotem 24,0 g/l, osmolarnością 1290 mOsm/l i pH 5,7-6,3. Skład aminokwasowy jest skomponowany tak, aby dostarczyć wszystkie niezbędne aminokwasy w proporcjach zbliżonych do fizjologicznych potrzeb organizmu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania.
acetylocysteina, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, badanie niekliniczne, fenyloalanina, genotoksyczność, glicyna, histydyna, izoleucyna, karcynogenność, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do infuzji, seryna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast Aurovitas 4 mg
Lek Montelukast Aurovitas w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia posiada jedno formalne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym na substancję czynną montelukast sodowy (4 mg montelukastu) oraz na substancje pomocnicze, zwłaszcza aspartam (E 951) w ilości 1,2 mg na tabletkę. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność lub reakcje anafilaktyczne, co wymaga natychmiastowego zaprzestania terapii i kontaktu z lekarzem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaserc ODT 24 mg
Przed zastosowaniem dichlorowodorku betahistyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej u kobiet w wieku reprodukcyjnym, w ciąży lub karmiących piersią, należy dokładnie rozważyć dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa. Każda tabletka Betaserc ODT zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny (równoważne 15,63 mg betahistyny). Dane kliniczne dotyczące stosowania betahistyny w ciąży są niewystarczające, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały istotnego ryzyka teratogennego przy dawkach terapeutycznych. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży, a w przypadku konieczności jego podania, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do potencjalnego ryzyka dla płodu. W odniesieniu do laktacji, brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie betahistyny do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wskazują na możliwość takiego przenikania, co wymaga ostrożności i monitorowania dziecka pod kątem działań niepożądanych.
aspartam, badania przedkliniczne, Betaserc ODT, bilans korzyści, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, karmienie piersią, nietolerancja sacharozy, przenikanie leku do mleka, ryzyko teratogenne, sacharoza, stosunek korzyści do ryzyka, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nutriflex Basal –
Nutriflex basal to dwukomorowy zestaw do infuzji dożylnej, zawierający aminokwasy (np. izoleucynę 1,88 g/3,76 g, leucynę 2,50 g/5,00 g, lizynę chlorowodorek 2,27 g/4,54 g na 1000 ml/2000 ml) oraz elektrolity (sód 49,9 mmol/99,8 mmol, potas 30,0 mmol/60,0 mmol, magnez 5,7 mmol/11,4 mmol, wapń 3,6 mmol/7,2 mmol) i glukozę jednowodną (137,5 g/275,0 g). Preparat charakteryzuje się osmolarnością około 1150 mOsm/l i pH 4,8-6,0, a jego całkowita wartość energetyczna wynosi 628 kcal/1256 kcal na 1000 ml/2000 ml. Ze względu na składniki fizjologiczne i sposób podania, Nutriflex basal nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, co potwierdza Charakterystyka Produktu Leczniczego. Jednakże infuzja dożylna może czasowo ograniczać mobilność pacjenta, co należy uwzględnić w ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
alanina, aminokwas, argininy monoglutaminian, dwukomorowy worek, elektrolit, fenyloalanina, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, glicyna, glukoza jednowodna, histydyny chlorowodorek, infuzja dożylna, interakcja lekowa, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyny chlorowodorek, metionina, Nutriflex Basal, osmolarność teoretyczna, pompa infuzyjna, prolina, roztwór do infuzji, seryna, treonina, tryptofan, walina, zawroty głowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D), jest przeznaczona głównie do szczepień dzieci. Produkt zawiera również wodorotlenek glinu (0,3 mg Al) jako adsorbent, śladowe ilości glutaraldehydu oraz antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) i 12,5 µg fenyloalaniny na dawkę. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki na płodność, ciążę i laktację, a jej stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią nie jest zalecane. W przypadku kobiet z fenyloketonurią, obecność fenyloalaniny wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko dla rozwoju płodu.
błonica, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, reakcja nadwrażliwości, streptomycyna, Tetraxim, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lipoflex peri –
Lipoflex peri to emulsja do infuzji dożylnej, dostępna w trzykomorowych workach o objętościach 1000 ml, 1250 ml, 1875 ml i 2500 ml, przeznaczona do żywienia pozajelitowego. Produkt zawiera precyzyjnie dobrane ilości glukozy (64-160 g), aminokwasów (32-80 g) oraz emulsji tłuszczowej (40-100 g), w tym oleju sojowego i triglicerydów o średniej długości łańcucha. Aminokwasy obejmują szerokie spektrum egzogennych i endogennych, a także elektrolity takie jak sód (40-100 mmol), potas (24-60 mmol), magnez (2,4-6 mmol) i wapń (2,4-6 mmol). Po zmieszaniu trzech komór powstaje jednorodna emulsja typu olej w wodzie o osmolalności 950 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz całkowitej wartości energetycznej od 765 do 1910 kcal na opakowanie, z energią pochodzącą z tłuszczów (380-950 kcal), węglowodanów (255-640 kcal) i aminokwasów (130-320 kcal). Produkt zawiera także substancje pomocnicze, takie jak kwas cytrynowy, glicerol, fosfolipidy jaja kurzego, oleinian sodu i all-rac-α-tokoferol jako przeciwutleniacz.
alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, emulsja do infuzji, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipid, glicerol, glicyna, glukoza, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, oleinian sodu, osmolalność, osmolarność, prolina, seryna, tokoferol, treonina, triglicerydy, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nutriflex Plus
Nutriflex plus to dwukomorowy zestaw do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający precyzyjnie zbilansowaną mieszankę aminokwasów egzogennych (izoleucyna 2,82 g/1000 ml, leucyna 3,76 g/1000 ml, lizyna 2,73 g/1000 ml, metionina 2,35 g/1000 ml, fenyloalanina 4,21 g/1000 ml, treonina 2,18 g/1000 ml, tryptofan 0,68 g/1000 ml, walina 3,12 g/1000 ml) oraz endogennych (m.in. arginina 3,24 g/1000 ml, histydyna 1,50 g/1000 ml, alanina 5,82 g/1000 ml). Preparat zawiera także elektrolity: sód 37,2 mmol/1000 ml, potas 25,0 mmol/1000 ml, magnez 5,7 mmol/1000 ml, wapń 3,6 mmol/1000 ml, fosforany 20,0 mmol/1000 ml, octany 22,9 mmol/1000 ml i chlorki 35,5 mmol/1000 ml oraz glukozę jednowodną jako źródło energii węglowodanowej (150 g/1000 ml). Całkowita wartość energetyczna wynosi 3313 kJ (792 kcal) na 1000 ml, z czego 803 kJ (192 kcal) pochodzi z aminokwasów, a 2510 kJ (600 kcal) z węglowodanów. Produkt dostępny jest w opakowaniach 1000 ml i 2000 ml, o osmolarności 1400 mOsm/l i pH 4,8–6,0, w dwuwarstwowych woreczkach z separacją roztworów do momentu ich aseptycznego zmieszania.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, osmolarność teoretyczna, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, substancja pomocnicza, treonina, tryptofan, walina, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy, zawartość aminokwasów, zawartość azotu, zawartość węglowodanów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trosicam
Produkt leczniczy Trosicam, zawierający meloksykam, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Maksymalna dawka dobowa meloksykamu nie powinna być przekraczana, nawet jeśli efekt terapeutyczny jest niewystarczający. Nie zaleca się łączenia Trosicamu z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności. Lek nie jest wskazany do leczenia ostrego bólu, a brak poprawy po kilku dniach terapii wymaga ponownej oceny i ewentualnej zmiany leczenia. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć aktywne choroby zapalne przewodu pokarmowego, takie jak zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka czy choroba wrzodowa, ze względu na ryzyko nawrotu tych schorzeń.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Havrix 720 Junior zawiera inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (szczep HM175) w dawce nie mniejszej niż 720 jednostek ELISA na 0,5 ml. W przypadku kobiet w ciąży brak jest wystarczających danych klinicznych oraz badań na zwierzętach dotyczących wpływu szczepionki na rozrodczość i bezpieczeństwo płodu. Ze względu na inaktywowany charakter preparatu, ryzyko uszkodzenia płodu jest prawdopodobnie minimalne, jednak szczepienie w ciąży powinno być stosowane wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Zaleca się przesunięcie szczepienia na drugi lub trzeci trymestr ciąży w celu zmniejszenia ryzyka. Szczepionka zawiera także 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentek z fenyloketonurią.
charakterystyka produktu leczniczego, fenyloalanina, fenyloketonuria, Havrix 720 Junior, inaktywowana szczepionka, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, jednostka ELISA, karmienie piersią, laktacja, płodność, rozrodczość, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, wirus zapalenia wątroby typu A, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ondansetron Bluefish
Podczas stosowania Ondansetronu Bluefish należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko reakcji nadwrażliwości u pacjentów z wcześniejszą nadwrażliwością na antagonistów receptorów 5HT3 oraz na wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, zwłaszcza przy podaniu dożylnym. Wskazane jest monitorowanie pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, przewodzenia, stosujących leki przeciwarytmiczne, beta-adrenolityki oraz z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia). U dzieci należy kontrolować parametry oddechowe i funkcję wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych. Dawkowanie u dzieci w chemioterapii może być prowadzone wg schematu mg/kg masy ciała lub 5 mg/m², oba wykazują podobną skuteczność.
antagonista receptora 5HT3, beta-adrenolityk, EKG, fenyloalanina, fenyloketonuria, hipokaliemia, hipomagnezemia, lek hepatotoksyczny, lek przeciwarytmiczny, niedrożność jelit, ondansetron, pasaż jelitowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wydłużenie QT, wymioty po chemioterapii, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO, zawierająca inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (szczep Mahoney), 2 (szczep MEF-1) oraz 3 (szczep Saukett), może być stosowana w okresie ciąży, jednak zalecana jest jedynie w sytuacjach wysokiego ryzyka ekspozycji na wirusa polio, np. w rejonach endemicznych lub podczas podróży do takich obszarów. Nie wykazano negatywnego wpływu szczepienia na przebieg laktacji ani na zdrowie dziecka karmionego piersią, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tym okresie. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, co należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do szczepienia.
charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, fenyloalanina, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, laktacja, nadwrażliwość na substancje, neomycyna, płodność, polimyksyna B, ryzyko zakażenia, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wirus poliomyelitis, wirus poliomyelitis typ 1, wirus poliomyelitis typ 2, wirus poliomyelitis typ 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aripiprazole Aurovitas 30 mg
Aripiprazole Aurovitas w dawkach 15 mg i 30 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Tabletki 15 mg zawierają 142,58 mg laktozy jednowodnej, 1,50 mg aspartamu, 0,0054 mg alkoholu benzylowego oraz glikol propylenowy, natomiast tabletki 30 mg zawierają odpowiednio 285,15 mg laktozy jednowodnej, 3,00 mg aspartamu i 0,0108 mg alkoholu benzylowego. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką lub obrzękiem naczynioruchowym. Ze względu na laktozę, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Aspartam stanowi zagrożenie dla osób z fenyloketonurią, a alkohol benzylowy może wywoływać reakcje alergiczne i jest niezalecany u wcześniaków oraz noworodków ze względu na ryzyko toksyczności.
alkohol benzylowy, aripiprazole aurovitas, arypiprazol, aspartam, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, świąd, toksyczność, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N12E –
OLIMEL N12E to trójkomorowy worek do infuzji zawierający emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz roztwór glukozy z wapniem, dostępny w objętościach 650 ml, 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml. Po zmieszaniu komór powstaje gotowa emulsja o pH 6,4 i osmolarności 1270 mOsm/l, zawierająca odpowiednio do objętości: tłuszcze (22,8–70 g), aminokwasy (49,4–151,9 g), azot (7,8–24 g), glukozę (47,7–146,7 g) oraz elektrolity, m.in. sód (22,8–70 mmol), potas (19,5–60 mmol), magnez (2,6–8 mmol) i wapń (2,3–7 mmol). Emulsja tłuszczowa składa się z 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego, zapewniając stosunek niezbędnych kwasów tłuszczowych do całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych na poziomie 20%. Wartość energetyczna całkowita waha się od 620 kcal do 1900 kcal, z niebiałkową energią stanowiącą 420–1280 kcal, przy stałym stosunku energii glukozy do tłuszczów 45/55 oraz stosunku energii niebiałkowej do azotu 53 kcal/g.
alanina, aminokwas, arginina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforan nieorganiczny, fosforan organiczny, glicerol, glicyna, glukoza jednowodna, histydyna, izoleucyna, kation dwuwartościowy, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, kwas solny, kwas tłuszczowy, leucyna, lizyna, magnezu chlorek sześciowodny, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, octan polietylenowinylu, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, pochłaniacz tlenu, potasu chlorek, prolina, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, seryna, sodu glicerofosforan uwodniony, sodu octan trójwodny, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek dwuwodny, warunki aseptyczne, węglowodan, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Priorix-Tetra –
Szczepionka Priorix-Tetra, zawierająca żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385), różyczki (szczep Wistar RA 27/3) oraz ospy wietrznej (szczep OKA), jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na teoretyczne ryzyko transmisji wirusów do płodu, mimo braku udokumentowanych przypadków uszkodzenia płodu. Zaleca się unikanie ciąży przez minimum 1 miesiąc po szczepieniu, co odpowiada czasowi eliminacji wirusów z organizmu. W przypadku niezamierzonego szczepienia ciężarnej nie jest wskazane przerywanie ciąży, jednak konieczne jest monitorowanie jej przebiegu. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki na płodność, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Numeta G16%E –
NUMETA G16%E to sterylna emulsja do infuzji w trójkomorowym worku, zawierająca 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (124 ml). Worek umożliwia elastyczne dostosowanie składu – podanie z lipidami (worek trójkomorowy, 500 ml) lub bez lipidów (worek dwukomorowy, 376 ml). Aminokwasy (13 g) i elektrolity (m.in. Na 11,6-12,0 mmol, K 11,4 mmol, Ca 3,1 mmol, Mg 1,6 mmol, fosforany 3,2-4,4 mmol) pozostają stałe niezależnie od aktywacji. Glukoza dostarcza 77,5 g, a lipidy (w formie trójkomorowej) 15,5 g mieszaniny oleju z oliwek i sojowego, co przekłada się na całkowitą wartość energetyczną 362 kcal (W2K) lub 517 kcal (W3K). Produkt zawiera substancje pomocnicze zapewniające stabilność i odpowiednie pH, a także jest dostarczany w worku bez PCW z ochroną przed tlenem i światłem, co jest szczególnie istotne u noworodków i dzieci poniżej 2 lat.
alanina, aminokwas, ampicylina, arginina, azot, ceftriakson, chlorek, cysteina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fenytoina, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforan, furosemid, glicerol, glicyna, histydyna, izoleucyna, jabłczan, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas L-jabłkowy, kwas solny, leucyna, lizyna jednowodna, magnezu octan, metionina, octan, olej sojowy, olej z oliwek, ornityny chlorowodorek, osmolarność, pierwiastek śladowy, potasu octan, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu chlorek, sodu glicerofosforan, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, sól wapniowa ceftriaksonu, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek, woda do wstrzykiwań, żywienie parenteralne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina Viatris w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej dostępna jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg i posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość wynosi odpowiednio 1,975 mg w dawce 5 mg, 3,950 mg w dawce 10 mg, 5,925 mg w dawce 15 mg oraz 7,900 mg w dawce 20 mg. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania ze względu na działanie antycholinergiczne olanzapiny, które może podnosić ciśnienie wewnątrzgałkowe i wywoływać zaostrzenie choroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena okulistyczna pacjenta.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Priorix-Tetra –
Szczepionka Priorix-Tetra zawiera żywe, atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz ≥10³.0 CCID50), świnki (szczep RIT 4385 ≥10⁴.4 CCID50), różyczki (szczep Wistar RA 27/3 ≥10³.0 CCID50) oraz ospy wietrznej (szczep OKA ≥10³.3 PFU). Przeciwwskazania obejmują ostre, ciężkie choroby z gorączką, nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym neomycynę (obecna w śladowych ilościach), oraz reakcje nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw odrze, śwince, różyczce lub ospie wietrznej. Szczepionka zawiera także 14 mg sorbitolu, 6,5 ng kwasu para-aminobenzoesowego oraz 583 µg fenyloalaniny na dawkę, co należy uwzględnić u pacjentów z odpowiednimi alergiami lub metabolicznymi zaburzeniami. Łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania, jednak podanie należy odroczyć w przypadku ciężkich infekcji z gorączką.
agammaglobulinemia, AIDS, choroba gorączkowa, fenyloalanina, kontaktowe zapalenie skóry, kwas para-aminobenzoesowy, limfocyt T CD4+, nadwrażliwość, neomycyna, niedobór odporności, niepożądany odczyn poszczepienny, ospa wietrzna, sorbitol, szczepionka Priorix-Tetra, wirus atenuowany, wirus odry, wirus różyczki, wirus świnki, zaburzenie odporności, zakażenie HIV, złożony niedobór odporności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Astmodil 4 mg
Astmodil w dawce 4 mg (montelukast sodowy) w formie tabletek do rozgryzania i żucia posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na montelukast lub którąkolwiek substancję pomocniczą. W preparacie obecne są substancje takie jak aspartam (0,50 mg/tabletka), glukoza (8,104 mg/tabletka), alkohol benzylowy (0,065 mg/tabletka), etanol (0,032 mg/tabletka) oraz d-limonen, które mogą wywołać reakcje alergiczne lub stanowić problem u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją glukozy czy nadwrażliwością na aromaty cytrusowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktycznych u osób uczulonych na montelukast.
- Leksykon substancji czynnych
Cynku glukonian – Przeciwwskazania stosowania
Cynku glukonian, obecny w preparatach takich jak Dezaftan med i Envil gardło, pełni istotną rolę w terapii schorzeń jamy ustnej i gardła, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cynku glukonian, lidokainę, cetylopirydyniowy chlorek oraz substancje pomocnicze (np. aspartam 4,8 mg, mannitol około 907,5 mg w tabletkach, etanol 9 mg w pojedynczej dawce aerozolu). Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, wrodzoną lub idiopatyczną methemoglobinemią, myasthenią gravis (dotyczy Dezaftan med), a także u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kumulacji substancji czynnych i potencjalne nasilenie objawów chorób współistniejących, takich jak zaburzenia przewodnictwa sercowego czy fenyloketonuria (ze względu na obecność aspartamu).
Przed zastosowaniem preparatów zawierających cynku glukonian w połączeniu z lidokainą i cetylopirydyniowym chlorkiem, lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad medyczny, uwzględniając historię alergii, choroby wątroby, nerek, układu nerwowego i sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia metaboliczne. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań zaleca się rozważenie alternatywnych terapii, takich jak preparaty przeciwzapalne bez lidokainy, monoterapie, preparaty naturalne (miód, propolis, ekstrakty ziołowe) lub płukanki antyseptyczne niezawierające cetylopirydyniowego chlorku. Kluczowe jest również edukowanie pacjenta o ryzyku stosowania preparatów pomimo przeciwwskazań, podkreślając, że decyzja o niestosowaniu wynika z troski o bezpieczeństwo, a nie z braku skuteczności leku.
cetylopirydyniowy chlorek, choroba autoimmunologiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, cynk glukonian, fenyloalanina, fenyloketonuria, homeostaza, lek miejscowo znieczulający, leukopenia, lidokainy chlorowodorek, methemoglobinemia, miastenia, niedokrwistość mikrocytarna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, schorzenia jamy ustnej, substancja czynna, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benzydamine neo-angin smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Produkt leczniczy Benzydamine neo-angin w postaci pastylek twardych zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku (2,68 mg benzydaminy) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych po bardzo rzadkie. Najpoważniejsze reakcje obejmują reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości, skurcz krtani lub oskrzeli (bardzo rzadko) oraz obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko), które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Inne działania niepożądane dotyczą układu immunologicznego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz skóry i tkanki podskórnej, w tym pieczenie i suchość w jamie ustnej, nadwrażliwość na światło oraz niedoczulica jamy ustnej. Lek zawiera również substancje pomocnicze: 2464,514 mg izomaltu (E 953) oraz 3,409 mg aspartamu (E 951) na pastylkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny.
aspartam, benzydaminy chlorowodorek, bezpieczeństwo farmakoterapii, fenyloalanina, fenyloketonuria, izomalt, nadwrażliwość na światło, nadzór nad bezpieczeństwem leku, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, układ immunologiczny, układ oddechowy - Leksykon substancji czynnych
Butamirat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Butamirat jest lekiem przeciwkaszlowym stosowanym w terapii suchego, nieproduktywnego kaszlu, działającym poprzez hamowanie odruchu kaszlu. Jego stosowanie wymaga ostrożności, zwłaszcza ze względu na przeciwwskazanie do łączenia z lekami wykrztuśnymi, co może prowadzić do zalegania wydzieliny i powikłań takich jak skurcz oskrzeli czy zakażenia dróg oddechowych. Zaleca się kontrolę czasu terapii: brak poprawy po 7 dniach u dorosłych lub po 3 dniach u dzieci ≤12 lat wymaga ponownej oceny diagnostycznej. Preparaty zawierające butamirat często zawierają sorbitol (np. Atussan 450 mg/ml, Maxipulmon 406 mg/ml, Natussic 2500 mg/5 ml) lub maltitol (Toselix forte 582,5 mg/ml), które mają kaloryczność odpowiednio 2,6 kcal/g i 2,3 kcal/g oraz mogą powodować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i są przeciwwskazane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy.
aspartam, benzoesan sodu, bilirubina niesprzężona, bilirubinemia, butamirat, dyskomfort układu pokarmowego, działanie przeciwkaszlowe, działanie przeczyszczające, etanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, glicerol, glikol propylenowy, kaszel nieproduktywny, kwas benzoesowy, lek wykrztuśny, maltitol, nietolerancja fruktozy, odruch kaszlowy, ośrodek oddechowy, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, wysypka, zaburzenie żołądkowe, zakażenie dróg oddechowych, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trosicam 15 mg
Meloksykam w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej (Trosicam 15 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, substancje pomocnicze (mannitol 252,6 mg, sorbitol 40 mg, aspartam 8 mg) oraz u osób z nadwrażliwością krzyżową na NLPZ i kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza jeśli wystąpiły objawy astmy, polipów nosa, obrzęku naczynioruchowego lub pokrzywki. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywnymi lub nawracającymi krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, chorobami zapalnymi jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), ciężką niewydolnością serca, w okresie okołooperacyjnym po CABG, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (u pacjentów niedializowanych), a także w trzecim trymestrze ciąży i u dzieci poniżej 16 roku życia.
aspartam, astma, choroba Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba zapalna jelit, fenyloalanina, fenyloketonuria, koagulopatia, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, mannitol, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objaw dyspeptyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip nosa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewód tętniczy, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy, tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na jej składniki, w tym neomycynę, polimyksynę i formaldehyd. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi lub poliomyelitis, a także u osób z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu zawierającym antygeny krztuśca. W takich przypadkach zaleca się rezygnację ze szczepienia przeciw krztuścowi i kontynuację immunizacji szczepionkami przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są powikłania neurologiczne, takie jak drgawki poszczepienne, epizody hipotoniczno-hiporeaktywne oraz przejściowa trombocytopenia po wcześniejszych szczepieniach.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, encefalopatia, encefalopatia poszczepienia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wirus polio, wodorotlenek glinu, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoplasmal 15%
Aminoplasmal 15% to roztwór dożylny aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, klasyfikowany w grupie substytutów krwi i roztworów do perfuzji (kod ATC: B05BA01). Preparat dostarcza kompletny profil aminokwasów egzogennych (np. izoleucyna 5,85 mg/ml, leucyna 11,4 mg/ml, lizyna 8,93 mg/ml) oraz endogennych (np. arginina 16,05 mg/ml, alanina 22,35 mg/ml, glicyna 19,2 mg/ml), co umożliwia syntezę białek strukturalnych i funkcjonalnych. Całkowita zawartość aminokwasów wynosi 150 g/l, a azotu 24 g/l. Preparat charakteryzuje się wartością energetyczną 2505 kJ/l (600 kcal/l), osmolarnością 1290 mOsm/l oraz pH w zakresie 5,7-6,3. Zawiera również sód w stężeniu 5,3 mmol/l, co odpowiada 121,9 mg sodu na 1000 ml roztworu, stanowiąc 6,095% dziennego limitu sodu dla dorosłych według WHO.
acetylocysteina, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas w żywieniu pozajelitowym, Aminoplasmal, arginina, białko funkcjonalne, białko strukturalne, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna jednowodna, metionina, osmolarność teoretyczna, profil aminokwasowy, prolina, pula aminokwasów, roztwór do perfuzji, seryna, substytut krwi, synteza białka, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Lek Aleric Deslo Active w dawce 2,5 mg desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną (desloratadynę) oraz na loratadynę, z uwagi na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, w tym aspartam (1,5 mg na tabletkę), co jest istotne zwłaszcza u osób z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny. Lekarz powinien dokładnie ocenić ryzyko alergii oraz indywidualne wskazania przed wdrożeniem terapii.
Tabletki Aleric Deslo Active charakteryzują się specyficzną formą farmaceutyczną – są ceglastoczerwone, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami i wytłoczonym napisem „2,5”, rozpuszczające się w jamie ustnej. Ta postać podania wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami połykania lub u tych, którzy potrzebują ścisłej kontroli przyjmowania leku. Wskazane jest, aby lekarz uwzględnił te aspekty podczas kwalifikacji pacjenta do terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
Aleric Deslo Active, aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, desloratadyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, loratadyna, nadwrażliwość na loratadynę, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anzorin 20 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii olanzapiną (Anzorin) w dawce 20 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – olanzapinę – oraz na substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość w jednej tabletce wynosi 6 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią, ze względu na obecność fenyloalaniny w aspartamie. Ponadto, olanzapina może wywoływać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od zmian skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co wymaga szczegółowego wywiadu alergicznego przed rozpoczęciem leczenia.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, leczenie przeciwpsychotyczne, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, uszkodzenie nerwu wzrokowego, utrata widzenia, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azithromycin Teva 250 mg
Azithromycin Teva jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe (w tym erytromycynę) oraz ketolidy ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, takie jak aspartam (E951) w dawkach 19,5 mg w tabletce 250 mg i 39,0 mg w tabletce 500 mg, alkohol benzylowy (<1 mg) oraz glukoza (jako składnik maltodekstryny). Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksję, co wymaga całkowitego odstąpienia od stosowania leku.
alkohol benzylowy, anafilaksja, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, aspartam, azytromycyna, erytromycyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, glukoza, nietolerancja glukozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, wysypka, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Faringan 5 mg + 1,5 mg
Lek Faringan w postaci tabletek do ssania zawiera chloroheksydyny dichlorowodorek (5 mg) oraz benzokainę (1,5 mg) i posiada szereg przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed przepisaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze, a także obecność ran i owrzodzeń w jamie ustnej i gardle, które mogą zwiększać wchłanianie substancji czynnych i ryzyko działań niepożądanych. Lek zawiera izomalt (E 953) w ilości 656,5 mg na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Ponadto, Faringan jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia, u pacjentów z niskim stężeniem cholinoesterazy w osoczu oraz u osób z methemoglobinemią, ze względu na ryzyko nasilania tego stanu przez benzokainę.
aspartam, benzokainy, chloroheksydyny dichlorowodorek, choroby wątroby i nerek, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloalanina, fenyloketonuria, izomalt, methemoglobinemia, mikrobiom jamy ustnej, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór cholinoesterazy, nieprawidłowa forma hemoglobiny, owrzodzenia jamy ustnej, substancja czynna, tabletka do ssania, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenia odporności, zaburzenia połykania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolafren-Swift 20 mg
Podczas terapii olanzapiną w postaci leku Zolafren-Swift kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak aspartam (2,40–9,60 mg/tabletkę) i alkohol benzylowy (0,03–0,1 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub predyspozycją do tego schorzenia, ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia śródgałkowego indukowanego działaniem antycholinergicznym olanzapiny. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest przeprowadzenie wywiadu okulistycznego i ewentualna konsultacja specjalistyczna. Ponadto, ze względu na obecność aspartamu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, a zawartość alkoholu benzylowego powinna być uwzględniona u osób z nadwrażliwością na tę substancję.
alkohol benzylowy, aspartam, ciśnienie śródgałkowe, dysfagia, działanie przeciwpsychotyczne, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, nadwrażliwość na substancję czynną, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asmenol
Montelukast, stosowany w dawce 5 mg w postaci tabletek do rozgryzania i żucia (Asmenol), nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności stosowania krótkodziałającego β-agonisty wziewnego w przypadku zaostrzenia objawów oraz o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem, gdy wzrasta zapotrzebowanie na ten lek. Montelukast nie może być stosowany jako nagły zamiennik kortykosteroidów wziewnych lub doustnych, a brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość bezpiecznego zmniejszenia dawki doustnych kortykosteroidów podczas terapii montelukastem. W trakcie leczenia należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Straussa, w tym eozynofilii, zmian skórnych, pogorszenia objawów płucnych, powikłań kardiologicznych oraz neuropatii, które wymagają pilnej oceny i ewentualnej modyfikacji leczenia.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, astma, duszność, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β-agonista, lek przeciwastmatyczny, montelukast, neuropatia, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, świszczący oddech, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń, zespół Churga-Straussa - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminosteril N-Hepa 8% –
Preparat AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór do infuzji zawierający 80 g/l aminokwasów (azot 12,90 g/l) o teoretycznej osmolarności 770 mOsm/l, pH 5,7-6,3 oraz wartości energetycznej 1340 kJ/l (320 kcal/l). Skład aminokwasowy obejmuje m.in. BCAA (L-izoleucynę 10,40 g, L-leucynę 13,09 g, L-walinę 10,08 g), aminokwasy egzogenne i półegzogenne, a także aminokwasy o obniżonej zawartości w preparatach dla pacjentów z chorobami wątroby (L-metionina 1,10 g, L-fenyloalanina 0,88 g, L-tryptofan 0,70 g). Preparat jest stosowany w całkowitym żywieniu pozajelitowym u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, najczęściej w warunkach szpitalnych lub intensywnej terapii.
acetylocysteina, alanina, aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, Aminosteril N-Hepa, antyoksydant, arginina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, cykl mocznikowy, fenyloalanina, glicyna, glutation, histydyna, interakcja lekowa, izoleucyna, leucyna, metionina, octan lizyny, prolina, roztwór aminokwasów do infuzji, seryna, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, walina, zaburzenie czynności wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapina Viatris 10 mg
Olanzapina Viatris, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest wskazana do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych. W schizofrenii lek stosuje się zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii podtrzymującej, skutecznie kontrolując objawy wytwórcze, negatywne oraz zaburzenia kognitywne. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest zalecana do leczenia epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oraz do profilaktyki nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie. Tabletki zawierają aspartam w ilości proporcjonalnej do dawki (od 1,975 mg w dawce 5 mg do 7,900 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub zaburzeniami metabolizmu fenyloalaniny.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod manii, fenyloalanina, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny, objaw negatywny, objaw pozapiramidowy, objaw wytwórczy, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, urojenie wielkościowe, zaburzenie kognitywne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hitaxa Fast
Hitaxa Fast, zawierający 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na możliwe zmiany farmakokinetyczne leku. Należy systematycznie monitorować funkcję nerek w tej grupie. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, które są bardziej podatne na nowe epizody drgawkowe podczas terapii, konieczna jest wnikliwa obserwacja. W przypadku wystąpienia drgawek rozważa się przerwanie leczenia, a decyzja o kontynuacji powinna być indywidualnie oceniona pod kątem korzyści i ryzyka.