fenyloalanina
Fenyloalanina to aminokwas egzogenny, który stanowi kluczowy składnik białek organizmu. Jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, ponieważ uczestniczy w produkcji neuroprzekaźników, takich jak dopamina, adrenalina i noradrenalina.
W praktyce klinicznej fenyloalanina ma szczególne znaczenie w kontekście fenyloketonurii (PKU) – wrodzonego błędu metabolizmu spowodowanego defektem enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej. U pacjentów z PKU dochodzi do gromadzenia fenyloalaniny we krwi i tkankach, co prowadzi do uszkodzenia mózgu, jeśli nie jest odpowiednio leczone.
Diagnostyka poziomu fenyloalaniny jest rutynowo wykonywana w ramach badań przesiewowych noworodków. Normy stężenia fenyloalaniny we krwi wynoszą zwykle od 1 do 2 mg/dl (60-120 μmol/l). Wartości powyżej 4 mg/dl u noworodków mogą wskazywać na PKU i wymagają dalszej diagnostyki.
W leczeniu PKU podstawową metodą jest rygorystyczna dieta niskofenyloalaninowa, która musi być stosowana przez całe życie. U kobiet w ciąży z hiperfenyloalaninemią konieczna jest ścisła kontrola stężenia fenyloalaniny, aby zapobiec zespołowi fenyloketonurii matczynej, który może prowadzić do poważnych wad wrodzonych u płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
VARILRIX to szczepionka przeciw ospie wietrznej, zawierająca żywy, atenuowany wirus szczepu Oka, w dawce 0,5 ml po rekonstytucji, zawierającej co najmniej 10³,³ PFU wirusa. Preparat jest dostarczany w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Proszek zawiera aminokwasy, laktozę bezwodną, sorbitol (6 mg/dawka) oraz mannitol, a rozpuszczalnik stanowi woda do wstrzykiwań. Szczepionka zawiera śladowe ilości neomycyny oraz 331 µg fenyloalaniny na dawkę. Przed podaniem należy dokonać rekonstytucji poprzez dodanie całego rozpuszczalnika do fiolki z proszkiem, a następnie ocenić preparat pod kątem obecności obcych cząstek i zmian fizycznych. VARILRIX nie powinien być mieszany z innymi produktami leczniczymi ze względu na brak badań zgodności.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – SmofKabiven Nutribase –
SmofKabiven Nutribase to kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający emulsję tłuszczową, aminokwasy, glukozę oraz elektrolity, zróżnicowane pod względem farmakokinetyki. Emulsja tłuszczowa składa się z czterech lipidów o odmiennym klirensie: triglicerydy średniołańcuchowe (MCT) wykazują najszybszy klirens, olej z oliwek ma najwolniejszy, olej rybi bogaty w omega-3 oraz olej sojowy (LCT) charakteryzują się klirensem pośrednim. Aminokwasy podawane dożylnie mają 100% biodostępność, omijając metabolizm wątrobowy i przewód pokarmowy, co umożliwia ich natychmiastową dystrybucję do tkanek. Elektrolity (Na, K, Mg, Ca, fosforany, Zn, siarczany, chlorki, octany) podlegają standardowej dystrybucji i wydalaniu przez nerki, natomiast glukoza dostarczana dożylnie jest szybko dostępna jako źródło energii, z pominięciem procesów trawienia i wchłaniania.
alanina, aminokwas, arginina, biodostępność, chlorek potasu, chlorek wapnia, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicerofosforan sodu, glicyna, glukoza dożylna, glukoza jednowodna, histydyna, izoleucyna, krążenie wątrobowe, kwas omega-3, leucyna, lizyna, metionina, octan sodu, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, olej z oliwek oczyszczony, płyn ustrojowy, prolina, seryna, siarczan cynku, siarczan magnezu, stężenie jonów, tauryna, treonina, trigliceryd długołańcuchowy, trigliceryd nasyconych kwasów tłuszczowych, trigliceryd średniołańcuchowy, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie funkcji wątroby, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mirtagen 30 mg
Mirtagen to preparat zawierający mirtazapinę, wskazany do leczenia epizodów dużej depresji u dorosłych pacjentów. Lek dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Dostępne dawki to 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do stanu klinicznego i odpowiedzi pacjenta. Tabletki mają białą, okrągłą formę i są oznakowane odpowiednio kodami „36”, „37” i „38” oraz literą „A”, co ułatwia ich identyfikację.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Respifortin 600 mg
Respifortin to lek w formie tabletek musujących zawierających 600 mg acetylocysteiny jako substancji czynnej. Tabletki są białe, okrągłe, o średnicy 25 mm (±1 mm) i grubości 4,5 mm (±1 mm). Substancje pomocnicze obejmują m.in. kwas cytrynowy, izomalt (682,2 mg), sodu wodorowęglan (669,9 mg, co odpowiada 183,4 mg sodu), kwas askorbinowy, aspartam (39,9 mg, źródło fenyloalaniny) oraz aromat cytrynowy z maltodekstryną i alfa-tokoferolem. Zawartość sodu i obecność aspartamu są istotne klinicznie u pacjentów z nadciśnieniem, na diecie niskosodowej oraz u osób z fenyloketonurią. Tabletki należy rozpuścić w szklance wody przed podaniem, a przygotowanego roztworu nie wolno mieszać z innymi lekami ze względu na możliwe niezgodności farmaceutyczne.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polcylin
Podczas stosowania fenoksymetylopenicyliny potasowej zawartej w preparacie Polcylin, należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z dodatnim wywiadem uczulenia na antybiotyki beta-laktamowe oraz u osób z astmą oskrzelową i chorobami alergicznymi. Istnieje możliwość alergii krzyżowej między penicylinami a cefalosporynami, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie terapii przeciwwstrząsowej, w tym adrenaliny, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów. Ponadto, podczas terapii może wystąpić biegunka lub rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile, które może mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej pacjentów z biegunką w trakcie lub po leczeniu.
adrenalina, alergia krzyżowa, antybiotyk beta-laktamowy, aspartam, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, biegunka, cefalosporyny, choroba alergiczna, Clostridium difficile, cukrzyca, fenoksymetylopenicylina potasowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Promonta 5 mg
Montelukast w dawce 5 mg, dostępny w preparacie Promonta, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien zastępować glikokortykosteroidów wziewnych lub doustnych, których nagłe odstawienie może prowadzić do zaostrzenia objawów. Pacjenci powinni mieć zapewniony dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych w celu doraźnej kontroli objawów. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na β-agonistów konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Ponadto, montelukast może być związany z rzadkimi przypadkami układowej eozynofilii i zespołu Churga-Strauss, szczególnie podczas redukcji lub odstawienia doustnych kortykosteroidów, co wymaga monitorowania objawów takich jak eozynofilia, zmiany skórne, pogorszenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, eozynofil, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, myśli samobójcze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polcylin
Podczas stosowania fenoksymetylopenicyliny potasowej (Polcylin) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym alergii krzyżowej z cefalosporynami, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób alergicznych lub astmy oskrzelowej. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów. Istotnym powikłaniem jest również ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej pacjentów z biegunką podczas lub po terapii. Lek zawiera substancje pomocnicze, które mogą wpływać na bezpieczeństwo leczenia, w tym aspartam (5-10 mg/mL w zależności od postaci), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz benzoesan sodu (1,5-7,8 mg/mL), który może nasilać żółtaczkę u noworodków do 4. tygodnia życia.
adrenalina, alergia krzyżowa, antybiotyk penicylinowy, aspartam, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, biegunka, Clostridium difficile, fenoksymetylopenicylina potasowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór enzymu sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, penicyliny i cefalosporyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, substancja pomocnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Przeciwwskazania stosowania
Montelukast, jako antagonista receptorów leukotrienowych, jest stosowany głównie w terapii astmy oskrzelowej oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach powlekanych (10 mg, zawartość laktozy od około 53 mg do ponad 100 mg), aspartamu (E951) w tabletkach do rozgryzania i żucia (4 mg, 5 mg), mannitolu (E421) oraz innych substancji pomocniczych, które mogą wywołać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją laktozy czy innymi specyficznymi schorzeniami metabolicznymi.
antagonista receptorów leukotrienowych, aspartam, astma oskrzelowa, działanie niepożądane neuropsychiatryczne, fenyloalanina, fenyloketonuria, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nietolerancja mannitolu, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Boostrix Polio to adsorbowana szczepionka o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowana). Jedna dawka wynosi 0,5 ml i zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutyninę włókienkową 8 µg, pertaktynę 2,5 µg oraz inaktywowane poliowirusy typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Szczepionka jest wskazana dla osób powyżej 3 roku życia, w tym kobiet ciężarnych w II i III trymestrze, i powinna być podawana domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny, z zachowaniem aseptyki. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 3 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Schemat szczepienia obejmuje podanie pojedynczej dawki 0,5 ml, z zaleceniem uzupełnienia cyklu szczepień u młodzieży i dorosłych niezaszczepionych lub z nieukończonym cyklem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, poprzez dwie dodatkowe dawki podawane odpowiednio 1 i 6 miesięcy po dawce pierwszej. Boostrix Polio może być również stosowana w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, które wcześniej przeszły szczepienie podstawowe toksoidem tężcowym, z jednoczesnym podaniem immunoglobuliny przeciwtężcowej. Powtórne szczepienia należy wykonywać zgodnie z oficjalnymi wytycznymi. Szczepionka może zawierać śladowe ilości fenyloalaniny, formaldehydu, neomycyny, polimyksyny oraz kwasu para-aminobenzoesowego, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, kobieta ciężarna, kwas para-aminobenzoesowy, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliomyelitis, szczepienie przypominające, szczepionka bezkomórkowa, technika aseptyczna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trymestr ciąży, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Bluefish Pharma
Montelukast Bluefish Pharma w postaci doustnej wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z astmą. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, które powinny być leczone krótko działającymi β-agonistami wziewnymi. Pacjenci muszą mieć stały dostęp do leków doraźnych i być poinformowani o konieczności konsultacji lekarskiej w przypadku zwiększonego zapotrzebowania na β-agonistę. Montelukast nie zastępuje kortykosteroidów i nie umożliwia redukcji ich dawki. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Strauss, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza po zmniejszeniu lub odstawieniu kortykosteroidów. U pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy należy unikać stosowania ASA i NLPZ pomimo terapii montelukastem.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pecto Drill 750 mg
Lek Pecto Drill w postaci tabletek do ssania zawiera 750 mg karbocysteiny i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na karbocysteinę lub substancje pomocnicze, takie jak aspartam (7,23 mg/tabletka), sorbitol (600,32 mg/tabletka), glukoza (4,70 mg), alkohol benzylowy (0,16536 μg) oraz butylohydroksyanizol (1,272 μg). Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią oraz u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań, w tym krwawień z przewodu pokarmowego.
alkohol benzylowy, aspartam, butylohydroksyanizol, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, cukrzyca, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikemia, glukoza, karbocysteina, karmienie piersią, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktacja, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mukolitycy, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, Pecto Drill, preparat mukolityczny, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, sorbitol, środek przeczyszczający, substancje pomocnicze, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mirzaten Q-Tab 45 mg
Mirzaten Q-Tab to lek zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Tabletki są białe, okrągłe i dwuwypukłe, co ułatwia ich przyjmowanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (od 35,62 mg do 106,87 mg w zależności od dawki), sorbitol (E 420) w zakresie 4,9-41,5 mg oraz aspartam (E 951) od 1,6 mg do 4,8 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy, fruktozy oraz fenyloketonurią. Pozostałe składniki to m.in. etyloceluloza, mannitol (E 421), krospowidon, krzemionka koloidalna uwodniona, aromat pomarańczowy oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i sensoryczne leku.
aspartam, dysfagia, etyloceluloza, fenyloalanina, fenyloketonuria, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, mannitol, mirtazapina, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, sorbitol, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Aurovitas
Montelukast Aurovitas nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien zastępować krótkodziałających β-agonistów wziewnych stosowanych doraźnie. Nagłe odstawienie kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu jest niewskazane, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji dawki kortykosteroidów doustnych podczas terapii montelukastem. U pacjentów stosujących montelukast może wystąpić układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu glikokortykosteroidów doustnych. Należy monitorować objawy takie jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie, a w przypadku ich wystąpienia zweryfikować schemat leczenia.
aspartam, depresja, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłania kardiologiczne, skłonności samobójcze, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Astmodil 5 mg
Lek Astmodil 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia zawiera montelukast jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub składniki pomocnicze, takie jak aspartam (0,625 mg/tabletkę), glukoza (10,13 mg/tabletkę), alkohol benzylowy (0,081 mg/tabletkę), etanol (0,041 mg/tabletkę) oraz D-limonen. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym, dusznością, a nawet anafilaksją. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenylketonurią ze względu na obecność aspartamu, u osób z nietolerancją glukozy oraz u noworodków i wcześniaków, u których alkohol benzylowy może wywołać zespół „gasping”. D-limonen może stanowić potencjalny alergen u predysponowanych pacjentów.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV jest wskazana do stosowania jako szczepienie uzupełniające i przypominające przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat, które uprzednio przeszły szczepienie pierwotne. Każda dawka 0,5 ml zawiera toksoid błoniczy (≥ 30 j.m.), toksoid tężcowy (≥ 40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (25 μg), hemaglutyninę włókienkową (25 μg) oraz pertaktynę (8 μg). Ponadto, szczepionka zawiera inaktywowane wirusy polio trzech typów: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Antygeny są adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺), co wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Produkt jest dostępny w formie mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce i może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, a także < 0,07 ng kwasu para-aminobenzoesowego oraz 0,036 μg fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Komponenty wirusowe namnażane są w hodowli komórkowej VERO.
adjuwant, Bordetella pertussis, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, kalendarz szczepień, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, szczepienie podstawowe, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Infanrix-IPV to adsorbowana szczepionka zawierająca toksoidy błoniczy (≥30 j.m.), tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (25 µg), hemaglutyninę włókienkową (25 µg) oraz pertaktynę (8 µg), a także inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Składniki aktywne są adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu. Szczepionka jest dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny w ampułkostrzykawce o objętości 0,5 ml. Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, a także poniżej 0,07 ng kwasu para-aminobenzoesowego i 0,036 µg fenyloalaniny na dawkę. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. chlorek sodu, Medium 199 oraz woda do wstrzykiwań, co zapewnia izotoniczność i stabilność preparatu.
adiuwant, ampułkostrzykawka, błonica, Bordetella pertussis, chlorek sodu, fenyloalanina, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, jednostka antygenu D, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis inaktywowany, poliowirus inaktywowany, szczepionka adsorbowana, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka złożona, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Siarczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie siarczanu sodu, jako składnika roztworu oczyszczającego jelito (np. Klean-Prep zawierający 5,685 g siarczanu sodu bezwodnego na saszetkę, co odpowiada stężeniu siarczanów 40 mmol/l po rozpuszczeniu), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami połykania, chorobą refluksową przełyku, zapaleniem przełyku oraz u osób w podeszłym wieku. Należy zwrócić uwagę na prawidłowe umiejscowienie sondy nosowo-żołądkowej, aby uniknąć powikłań takich jak aspiracyjny obrzęk płuc. U pacjentów z ostrym zawałem serca, niestabilną dusznicą bolesną, niewydolnością nerek oraz w fazie zaostrzenia zapalenia jelita stosowanie preparatu wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dodatkowo, preparaty te mogą nasilać stany zapalne jelit i zwiększać ryzyko niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeczyszczające o działaniu stymulującym.
aspiracja roztworu, bisakodyl, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, działanie niepożądane, elektrolity, fenyloalanina, fenyloketonuria, krwawienie z odbytu, lek moczopędny, lek przeczyszczający, makrogol, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność nerek, obrzęk płuc, oczyszczanie jelita, pikosiarczan sodu, siarczan sodu, sonda nosowo-żołądkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie połykania, zaburzony odruch wymiotny, zapalenie jelita, zapalenie przełyku, zawał serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 4 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na montelukast lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (127,13 mg/tabletkę) oraz aspartam (0,84 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią, u których obecność aspartamu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na źródło fenyloalaniny. Ponadto, lek jest niewskazany u osób z historią reakcji alergicznych na antagonistów receptora leukotrienowego oraz u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami nietolerancji mannitolu, które mogą powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do żywienia pozajelitowego z grupy aminokwasów (kod ATC: B05BA01), zawierający pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych w stężeniu 10%. W 1000 ml roztworu znajdują się m.in. L-izoleucyna (8,00 g), L-leucyna (13,00 g), L-lizyna (8,51 g), L-metionina (3,12 g), L-fenyloalanina (3,75 g), L-treonina (4,40 g), L-tryptofan (2,01 g), L-walina (9,00 g) oraz aminokwasy endogenne takie jak L-arginina (7,50 g), L-histydyna (4,76 g), glicyna (4,15 g), L-alanina (9,30 g), L-prolina (9,71 g), L-seryna (7,67 g), tauryna (0,40 g), N-acetylo-L-tyrozyna (odpowiadająca 4,20 g L-tyrozyny) i N-acetylo-L-cysteina (odpowiadająca 0,52 g L-cysteiny). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 885 mOsm/l, pH 5,5-6,0 oraz kwasowością 27-40 mmol NaOH/l, co wpływa na jego stabilność i tolerancję po podaniu dożylnym.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, cysteina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwasowość roztworu, leucyna, lizyna, metionina, octan lizyny, osmolarność teoretyczna, prolina, pula wolnych aminokwasów, równowaga azotowa, seryna, synteza białek, szlak anaboliczny, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym), jest przeznaczona wyłącznie do stosowania w populacji pediatrycznej. Ze względu na brak badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, preparat nie jest wskazany dla tych grup pacjentek. W związku z tym nie ma konieczności oceny wpływu szczepionki na płodność, ciążę czy laktację.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, fenyloalanina, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, haemophilus typ b skoniugowana, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowana, polisacharyd Haemophilus influenzae, streptomycyna, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mirtor 15 mg
Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji u dorosłych pacjentów. Dostępny jest w trzech dawkach: 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki są białe, okrągłe, z oznaczeniami odpowiednio 36/A, 37/A oraz 38/A, co ułatwia identyfikację preparatu. Postać leku ulegająca rozpadowi w jamie ustnej jest szczególnie korzystna dla pacjentów z trudnościami w połykaniu, co jest częstym problemem w populacji z depresją.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hitaxa
Produkt leczniczy Hitaxa, zawierający desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na zmienioną farmakokinetykę i potencjalnie zwiększoną ekspozycję na substancję czynną. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje ryzyko wystąpienia nowych incydentów drgawkowych podczas terapii desloratadyną, co może wymagać przerwania leczenia po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Lek zawiera substancje pomocnicze o znaczeniu klinicznym: 3 mg aspartamu (źródło fenyloalaniny, przeciwwskazany u fenyloketonurii), 133,5 mg mannitolu (istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów) oraz 0,75 mg glikolu propylenowego, które należy uwzględnić w indywidualnej ocenie pacjenta.
aspartam, desloratadyna, dieta niskosodowa, drgawki, farmakokinetyka leku, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, incydent drgawkowy, mannitol, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, personel medyczny, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia desloratadyną - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vamin 14 Electrolyte-Free –
Produkt leczniczy Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji zawierający kompleksową mieszaninę 18 aminokwasów, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, takich jak cysteina i tyrozyna, o całkowitej zawartości aminokwasów 85 g/l. Preparat charakteryzuje się pH 5,6 oraz osmolalnością 810 mOsm/kg wody. Pomimo obecności aminokwasów potencjalnie wpływających na funkcje ośrodkowego układu nerwowego (np. L-tryptofan 1,4 g/l, prekursor serotoniny), w dawkach terapeutycznych nie wykazuje on istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co jest kluczowe w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W praktyce klinicznej oznacza to, że stosowanie Vamin 14 Electrolyte-Free nie nakłada bezpośrednich ograniczeń dotyczących tych czynności.
aminokwasy niezbędne, choroba zapalna jelit, dopamina, fenyloalanina, glicyna, histamina, histydyna, interakcje lekowe, kwas glutaminowy, neuroprzekaźnik, neuroprzekaźnik hamujący, ośrodkowy układ nerwowy, resekcja przewodu pokarmowego, roztwór aminokwasów do infuzji, serotonina, tryptofan, tyrozyna, Vamin 14, zaburzenia wchłaniania, zdolności psychomotoryczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM jest adsorbowanym preparatem zawierającym pełną dawkę antygenów przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowany). Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek) i typ 3 (26 jednostek). Adjuwantem jest wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺). Preparat może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
adjuwant, błonica, Bordetella pertussis, dawka uzupełniająca, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, przednio-boczna powierzchnia uda, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Przeciwwskazania stosowania
Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, obecny w szczepionce Pentaxim w ilości 10 mikrogramów i skoniugowany z toksoidem tężcowym, stanowi kluczowy składnik immunogennej formuły. Przeciwwskazania do stosowania tej szczepionki obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na polisacharyd Hib, składniki pomocnicze oraz śladowe ilości substancji używanych w procesie produkcyjnym, takich jak glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna i polimyksyna B. Szczepionka jest również przeciwwskazana u pacjentów z historią zagrażających życiu reakcji alergicznych po wcześniejszym podaniu preparatów zawierających ten antygen. Dodatkowo, odroczenie szczepienia jest wskazane w przypadku gorączki lub ostrej choroby, a bezwzględnym przeciwwskazaniem jest postępująca encefalopatia lub encefalopatia występująca w ciągu 7 dni po podaniu poprzedniej dawki szczepionki przeciw krztuścowi.
antygen krztuśca, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae typ b, nadwrażliwość, neomycyna, ostra choroba, Pentaxim, polimyksyna B, polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, postępująca encefalopatia, reakcja alergiczna, reakcja zagrażająca życiu, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Przeciwwskazania stosowania
Memantyna, stosowana w terapii umiarkowanego i ciężkiego stadium choroby Alzheimera, jest antagonistą receptorów NMDA, co umożliwia modulację transmisji glutaminergicznej w OUN. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje alergiczne mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (obecna w większości tabletek, np. Biomentin, Cognomem), sorbitol (E420) w roztworach doustnych (np. Memantin NeuroPharma), aspartam w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zenmem) oraz sód (np. AuroMemo, Zenmem), mogą stanowić dodatkowe źródło nadwrażliwości lub przeciwwskazań.
antagonista receptorów NMDA, aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek memantyny, choroba Alzheimera, dieta niskosodowa, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloalanina, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, leczenie choroby Alzheimera, nadwrażliwość na substancje, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, objawy skórne, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, roztwór doustny, sorbitol, tabletki powlekane, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, transmisja glutaminergiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast sodowy lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (E 951) w ilości 1,2 mg na tabletkę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny w aspartamie, co może stanowić obciążenie metaboliczne. Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić nawet przy pierwszym podaniu leku i obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
aspartam, choroba przyzębia, fenyloalanina, fenyloketonuria, montelukast sodowy, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna na montelukast, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka do rozgryzania i żucia, zaburzenie funkcji motorycznej, zaburzenie genetyczne, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aleric Deslo Pro
Produkt leczniczy Aleric Deslo Pro zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnej oraz zmienioną farmakokinetykę. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nowych napadów, co może wymagać przerwania terapii. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak aspartam (3 mg/tabletkę), który jest źródłem fenyloalaniny i jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, siarczyny (<0,008 μg/tabletkę) mogące wywołać reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli u osób z astmą oraz glukozę (<0,7 mg/tabletkę) niezalecaną u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
aspartam, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, drgawki w wywiadzie, farmakokinetyka leku, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, mannitol, personel medyczny, reakcja nadwrażliwości, siarczyny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Promonta 4 mg 4 mg
Lek Promonta 4 mg zawiera 4 mg montelukastu sodowego i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub substancje pomocnicze, w tym 4,8 mg aspartamu na tabletkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych oraz obecność aspartamu, który jest źródłem fenyloalaniny, co wyklucza stosowanie u chorych z fenyloketonurią. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego oraz ocena indywidualnego ryzyka pacjenta.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nephrotect
Nephrotect to specjalistyczny roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów (azot 16,3 g/l), o wartości energetycznej 1600 kJ/l (400 kcal/l), dedykowany do żywienia pozajelitowego pacjentów z ostrą i przewlekłą niewydolnością nerek oraz poddawanych dializie. Preparat zawiera precyzyjnie dobrany zestaw 16 aminokwasów, w tym egzogenne i nieegzogenne, takie jak L-lizyna (16,90 g/1000 ml), L-leucyna (12,80 g/1000 ml), L-izoleucyna (5,80 g/1000 ml) oraz N-acetylo-L-cysteina (0,54 g/1000 ml), co pozwala na optymalne zaspokojenie specyficznych potrzeb metabolicznych pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Roztwór o stężeniu 0,1 g/ml charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością 960 mOsm/l, co umożliwia bezpieczne i efektywne podawanie w warunkach klinicznych.
aminokwas, aminokwas egzogenny, arginina, bilans azotowy, cysteina, dializa, fenyloalanina, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, izoleucyna, katabolizm białek, krwawienie z przewodu pokarmowego, leucyna, lizyna, metionina, niedrożność przewodu pokarmowego, osmolarność, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, procedura nerkozastępcza, przewlekła niewydolność nerek, roztwór do infuzji, tryptofan, zaburzenia połykania, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu szczepionki IMOVAX POLIO na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie została potwierdzona dedykowanymi badaniami klinicznymi. Preparat zawiera inaktywowane wirusy poliomyelitis trzech typów w dawkach antygenowych: 29 jednostek D (typ 1), 7 jednostek D (typ 2) oraz 26 jednostek D (typ 3). W składzie znajdują się również minimalne ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz substancji pomocniczych, takich jak fenyloalanina (12,5 µg) i etanol (2 mg w dawce 0,5 ml), których stężenia nie powinny klinicznie wpływać na funkcje psychomotoryczne. Pomimo braku specyficznych danych, możliwe działania niepożądane, takie jak gorączka, bóle głowy czy zawroty głowy, mogą tymczasowo obniżyć zdolność do prowadzenia pojazdów, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w przypadku wystąpienia tych objawów.
ampułko-strzykawka, antygen D, ból głowy, działanie niepożądane, etanol, fenyloalanina, funkcja psychomotoryczna, gorączka, inaktywowana szczepionka, inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, streptomycyna, wirus poliomyelitis, zawiesina do wstrzykiwań, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vita-Gem C
Lek VITA-GEM C zawiera 1000 mg kwasu askorbinowego i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do kamicy nerkowej, cystynurii, dny moczanowej, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz talasemii. Wysokie dawki witaminy C mogą nasilać wytrącanie się złogów mineralnych i kryształów cystyny, zaostrzać objawy dny moczanowej oraz wywoływać hemolizę u osób z defektem enzymatycznym. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów nerkowych, gospodarki wodno-elektrolitowej, poziomu kwasu moczowego oraz morfologii krwi w celu oceny tolerancji leku i wczesnego wykrycia powikłań.
badanie moczu, choroby układu sercowo-naczyniowego, cystynuria, dna moczanowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemoglobina, hemoliza, kamica nerkowa, kwas askorbowy, kwas moczowy, morfologia krwi, nadciśnienie, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk, talasemia, witamina C, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy, złogi mineralne w układzie moczowym - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminosteril N-Hepa 8% –
Aminosteril N-Hepa 8% to specjalistyczny roztwór do infuzji, zawierający 80 g/l aminokwasów, w tym podwyższoną zawartość aminokwasów rozgałęzionych (L-izoleucyna 10,40 g, L-leucyna 13,09 g, L-walina 10,08 g na 1000 ml) oraz zmniejszoną ilość aminokwasów aromatycznych (L-fenyloalanina 0,88 g, L-tryptofan 0,70 g). Preparat dostarcza 12,90 g/l azotu i 320 kcal/l (1340 kJ/l) energii, przy osmolarności 770 mOsm/l i pH 5,7-6,3. Jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, zarówno bez encefalopatii, jak i z jej obecnością, uwzględniając specyficzne zaburzenia metaboliczne i profil aminokwasowy charakterystyczny dla tych stanów.
acetylocysteina, alanina, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, arginina, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, niewydolność wątroby, prolina, seryna, treonina, tryptofan, walina, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Brak danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki AVAXIM 160 U (0,5 ml zawierające 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wymaga od lekarza indywidualnej oceny ryzyka. Produkt zawiera inaktywowany wirus adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz substancje pomocnicze, takie jak 2,5 μl etanolu bezwodnego i 10 μg fenyloalaniny, które nie powinny istotnie wpływać na funkcje poznawcze. Pomimo braku specyficznych badań, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zmęczenie czy gorączka, które mogą przejściowo obniżyć zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
ampułko-strzykawka, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, działanie niepożądane szczepionki, etanol bezwodny, fenyloalanina, funkcja psychomotoryczna, gorączka, interakcja lekowa, jednostka antygenowa ELISA, komórki diploidalne MRC-5, senność, szczepionka inaktywowana adsorbowana, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawrót głowy, zmęczenie