Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Aspartam

Aspartam (E 951) jest dipeptydowym środkiem słodzącym, stosowanym jako substancja pomocnicza w wielu produktach leczniczych, zwłaszcza w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT). Po spożyciu ulega hydrolizie do kwasu asparaginowego, fenyloalaniny oraz metanolu. Szczególne znaczenie kliniczne ma obecność fenyloalaniny, która stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z fenyloketonurią (PKU) – chorobą metaboliczną uniemożliwiającą prawidłowy metabolizm tego aminokwasu. Przykładowo, preparaty Ayupil zawierają od 1,6 mg do 24,8 mg aspartamu w zależności od dawki klozapiny (12,5–200 mg), natomiast Mirtagen od 3 mg do 9 mg aspartamu przy dawkach mirtazapiny 15–45 mg, co odpowiada odpowiednio do 5,04 mg fenyloalaniny w najwyższej dawce. Lekarze powinni uwzględniać te wartości przy ocenie ryzyka u pacjentów z PKU oraz prowadzić dokładną dokumentację całkowitego spożycia fenyloalaniny.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania aspartamu

Aspartam (E 951) jest substancją słodzącą stosowaną w wielu produktach leczniczych jako substancja pomocnicza. Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne oraz potencjalne działania niepożądane, wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarzy przepisujących leki zawierające tę substancję.1 2

Skład i właściwości aspartamu

Aspartam jest dipeptydowym środkiem słodzącym składającym się z dwóch aminokwasów: kwasu asparaginowego i fenyloalaniny w postaci estru metylowego. Po spożyciu ulega hydrolizie w przewodzie pokarmowym do składowych aminokwasów oraz metanolu. Jednym z głównych produktów hydrolizy jest fenyloalanina, co ma szczególne znaczenie kliniczne.3

Fenyloketonuria – główne przeciwwskazanie stosowania aspartamu

Najważniejszym ostrzeżeniem związanym ze stosowaniem aspartamu jest jego przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią. Jest to choroba dziedziczna, w której organizm nie jest w stanie metabolizować fenyloalaniny, co prowadzi do jej gromadzenia się w organizmie.4

Ryzyko dla pacjentów z fenyloketonurią

U pacjentów z fenyloketonurią aspartam może być szkodliwy ze względu na zawartość fenyloalaniny. Preparaty zawierające aspartam (np. produkty lecznicze Ayupil czy Mirtagen) dostarczają dodatkowe ilości fenyloalaniny, które mogą prowadzić do jej niebezpiecznego nagromadzenia w organizmie pacjentów z tą chorobą.5

Zawartość aspartamu w lekach – dane ilościowe

Zawartość aspartamu w preparatach leczniczych jest zróżnicowana w zależności od dawki substancji czynnej i postaci leku. Przykładowo:

Produkt leczniczy Dawka substancji czynnej Zawartość aspartamu Zawartość fenyloalaniny
Ayupil 12,5 mg klozapiny 1,6 mg Nie określono dokładnie
Ayupil 25 mg klozapiny 3,1 mg Nie określono dokładnie
Ayupil 100 mg klozapiny 12,4 mg Nie określono dokładnie
Ayupil 200 mg klozapiny 24,8 mg Nie określono dokładnie
Mirtagen 15 mg mirtazapiny 3 mg 1,68 mg
Mirtagen 30 mg mirtazapiny 6 mg 3,36 mg
Mirtagen 45 mg mirtazapiny 9 mg 5,04 mg

6 7 8

Postać leku a zawartość aspartamu

Aspartam jest najczęściej stosowany w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT – Orally Disintegrating Tablets), gdzie pełni funkcję substancji słodzącej poprawiającej walory smakowe preparatu. Zarówno Ayupil jak i Mirtagen są dostępne w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co wiąże się z obecnością aspartamu w ich składzie.9 10

Zalecenia dotyczące stosowania u różnych grup pacjentów

Pacjenci z fenyloketonurią

U pacjentów z rozpoznaną fenyloketonurią stosowanie leków zawierających aspartam jest przeciwwskazane. Lekarz powinien rozważyć alternatywne leczenie, które nie zawiera aspartamu jako substancji pomocniczej.11 12

Pacjenci w podeszłym wieku

Chociaż nie ma specyficznych ostrzeżeń dotyczących stosowania aspartamu u pacjentów w podeszłym wieku, należy mieć na uwadze, że pacjenci w tej grupie wiekowej mogą być bardziej wrażliwi na działania niepożądane leków. Zaleca się zatem ostrożność, choć w badaniach klinicznych leków zawierających aspartam (np. mirtazapiny) nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z innymi grupami wiekowymi.13

Dzieci i młodzież

Chociaż brak specyficznych ostrzeżeń dotyczących stosowania aspartamu u dzieci i młodzieży, należy pamiętać, że niektóre leki zawierające aspartam mogą nie być zalecane dla tej grupy wiekowej z innych przyczyn. Na przykład mirtazapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogich w tej grupie wiekowej.14

Środki ostrożności podczas stosowania leków zawierających aspartam

Lekarze przepisujący leki zawierające aspartam powinni przestrzegać następujących zasad:

  • Przeprowadzić dokładny wywiad w kierunku fenyloketonurii u pacjenta przed przepisaniem leku zawierającego aspartam15
  • Poinformować pacjenta z fenyloketonurią o zawartości aspartamu w leku i związanym z tym ryzyku16
  • Rozważyć alternatywne leczenie niezawierające aspartamu u pacjentów z fenyloketonurią
  • W przypadku, gdy niezbędne jest zastosowanie leku zawierającego aspartam u pacjenta z fenyloketonurią, należy uwzględnić tę dodatkową ilość fenyloalaniny w obliczeniach całkowitej dozwolonej dziennej dawki fenyloalaniny17

Dodatkowe informacje dotyczące leczenia tabletkami zawierającymi aspartam

Sposób podawania

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawierające aspartam charakteryzują się specyficznym sposobem podawania. Należy poinformować pacjenta, że tabletki te nie powinny być połykane w całości, lecz umieszczane na języku, gdzie ulegają rozpadowi, a następnie są połykane lub popijane wodą.18 19

Identyfikacja leku zawierającego aspartam

Leki zawierające aspartam powinny mieć tę informację wyraźnie podaną w składzie produktu leczniczego. Występuje on pod nazwą „aspartam” lub kodem „E 951”. Lekarze i farmaceuci powinni zwrócić uwagę pacjentów z fenyloketonurią na obecność tej substancji w leku.20 21

Prowadzenie dokumentacji

W przypadku pacjentów z fenyloketonurią lekarz powinien prowadzić dokładną dokumentację zawierającą informacje o wszystkich źródłach fenyloalaniny, w tym pochodzącej z leków zawierających aspartam. Jest to istotne dla utrzymania całkowitego dziennego spożycia fenyloalaniny w bezpiecznych granicach.22

Reakcje niepożądane związane z aspartamem

Poza przeciwwskazaniem stosowania u pacjentów z fenyloketonurią, nie zgłaszano innych specyficznych reakcji niepożądanych bezpośrednio związanych z zawartością aspartamu w produktach leczniczych Ayupil czy Mirtagen. Należy jednak pamiętać, że jakiekolwiek działania niepożądane, które mogą być związane z aspartamem, powinny być zgłaszane zgodnie z systemem monitorowania bezpieczeństwa leków.

Podsumowanie zalecanego postępowania

Lekarz przepisujący leki zawierające aspartam powinien:

  1. Zidentyfikować pacjentów z fenyloketonurią przed przepisaniem leku zawierającego aspartam
  2. Unikać przepisywania leków zawierających aspartam pacjentom z fenyloketonurią lub, jeśli jest to konieczne, uwzględnić zawartość fenyloalaniny w całkowitym bilansie dziennym
  3. Poinformować pacjenta o obecności aspartamu w leku i ewentualnych ograniczeniach z tym związanych
  4. Monitorować pacjentów z fenyloketonurią przyjmujących leki zawierające aspartam pod kątem potencjalnych powikłań związanych z podwyższonym poziomem fenyloalaniny
  5. Rozważyć alternatywne leczenie (preparaty niezawierające aspartamu) w przypadku pacjentów z fenyloketonurią

Przestrzeganie powyższych zaleceń pomoże zminimalizować ryzyko związane ze stosowaniem leków zawierających aspartam, szczególnie u pacjentów z fenyloketonurią, dla których substancja ta stanowi istotne zagrożenie zdrowotne.23 24

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl