Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Aspartam
Aspartam (E 951) jest dipeptydowym środkiem słodzącym, stosowanym jako substancja pomocnicza w wielu produktach leczniczych, zwłaszcza w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT). Po spożyciu ulega hydrolizie do kwasu asparaginowego, fenyloalaniny oraz metanolu. Szczególne znaczenie kliniczne ma obecność fenyloalaniny, która stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z fenyloketonurią (PKU) – chorobą metaboliczną uniemożliwiającą prawidłowy metabolizm tego aminokwasu. Przykładowo, preparaty Ayupil zawierają od 1,6 mg do 24,8 mg aspartamu w zależności od dawki klozapiny (12,5–200 mg), natomiast Mirtagen od 3 mg do 9 mg aspartamu przy dawkach mirtazapiny 15–45 mg, co odpowiada odpowiednio do 5,04 mg fenyloalaniny w najwyższej dawce. Lekarze powinni uwzględniać te wartości przy ocenie ryzyka u pacjentów z PKU oraz prowadzić dokładną dokumentację całkowitego spożycia fenyloalaniny.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania aspartamu
- Fenyloketonuria – główne przeciwwskazanie stosowania aspartamu
- Postać leku a zawartość aspartamu
- Zalecenia dotyczące stosowania u różnych grup pacjentów
- Środki ostrożności podczas stosowania leków zawierających aspartam
- Dodatkowe informacje dotyczące leczenia tabletkami zawierającymi aspartam
- Reakcje niepożądane związane z aspartamem
- Podsumowanie zalecanego postępowania
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania aspartamu
Aspartam (E 951) jest substancją słodzącą stosowaną w wielu produktach leczniczych jako substancja pomocnicza. Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne oraz potencjalne działania niepożądane, wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarzy przepisujących leki zawierające tę substancję.1 2
Skład i właściwości aspartamu
Aspartam jest dipeptydowym środkiem słodzącym składającym się z dwóch aminokwasów: kwasu asparaginowego i fenyloalaniny w postaci estru metylowego. Po spożyciu ulega hydrolizie w przewodzie pokarmowym do składowych aminokwasów oraz metanolu. Jednym z głównych produktów hydrolizy jest fenyloalanina, co ma szczególne znaczenie kliniczne.3
Fenyloketonuria – główne przeciwwskazanie stosowania aspartamu
Najważniejszym ostrzeżeniem związanym ze stosowaniem aspartamu jest jego przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią. Jest to choroba dziedziczna, w której organizm nie jest w stanie metabolizować fenyloalaniny, co prowadzi do jej gromadzenia się w organizmie.4
Ryzyko dla pacjentów z fenyloketonurią
U pacjentów z fenyloketonurią aspartam może być szkodliwy ze względu na zawartość fenyloalaniny. Preparaty zawierające aspartam (np. produkty lecznicze Ayupil czy Mirtagen) dostarczają dodatkowe ilości fenyloalaniny, które mogą prowadzić do jej niebezpiecznego nagromadzenia w organizmie pacjentów z tą chorobą.5
Zawartość aspartamu w lekach – dane ilościowe
Zawartość aspartamu w preparatach leczniczych jest zróżnicowana w zależności od dawki substancji czynnej i postaci leku. Przykładowo:
| Produkt leczniczy | Dawka substancji czynnej | Zawartość aspartamu | Zawartość fenyloalaniny |
|---|---|---|---|
| Ayupil | 12,5 mg klozapiny | 1,6 mg | Nie określono dokładnie |
| Ayupil | 25 mg klozapiny | 3,1 mg | Nie określono dokładnie |
| Ayupil | 100 mg klozapiny | 12,4 mg | Nie określono dokładnie |
| Ayupil | 200 mg klozapiny | 24,8 mg | Nie określono dokładnie |
| Mirtagen | 15 mg mirtazapiny | 3 mg | 1,68 mg |
| Mirtagen | 30 mg mirtazapiny | 6 mg | 3,36 mg |
| Mirtagen | 45 mg mirtazapiny | 9 mg | 5,04 mg |
6 7 8
Postać leku a zawartość aspartamu
Aspartam jest najczęściej stosowany w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT – Orally Disintegrating Tablets), gdzie pełni funkcję substancji słodzącej poprawiającej walory smakowe preparatu. Zarówno Ayupil jak i Mirtagen są dostępne w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co wiąże się z obecnością aspartamu w ich składzie.9 10
Zalecenia dotyczące stosowania u różnych grup pacjentów
Pacjenci z fenyloketonurią
U pacjentów z rozpoznaną fenyloketonurią stosowanie leków zawierających aspartam jest przeciwwskazane. Lekarz powinien rozważyć alternatywne leczenie, które nie zawiera aspartamu jako substancji pomocniczej.11 12
Pacjenci w podeszłym wieku
Chociaż nie ma specyficznych ostrzeżeń dotyczących stosowania aspartamu u pacjentów w podeszłym wieku, należy mieć na uwadze, że pacjenci w tej grupie wiekowej mogą być bardziej wrażliwi na działania niepożądane leków. Zaleca się zatem ostrożność, choć w badaniach klinicznych leków zawierających aspartam (np. mirtazapiny) nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z innymi grupami wiekowymi.13
Dzieci i młodzież
Chociaż brak specyficznych ostrzeżeń dotyczących stosowania aspartamu u dzieci i młodzieży, należy pamiętać, że niektóre leki zawierające aspartam mogą nie być zalecane dla tej grupy wiekowej z innych przyczyn. Na przykład mirtazapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogich w tej grupie wiekowej.14
Środki ostrożności podczas stosowania leków zawierających aspartam
Lekarze przepisujący leki zawierające aspartam powinni przestrzegać następujących zasad:
- Przeprowadzić dokładny wywiad w kierunku fenyloketonurii u pacjenta przed przepisaniem leku zawierającego aspartam15
- Poinformować pacjenta z fenyloketonurią o zawartości aspartamu w leku i związanym z tym ryzyku16
- Rozważyć alternatywne leczenie niezawierające aspartamu u pacjentów z fenyloketonurią
- W przypadku, gdy niezbędne jest zastosowanie leku zawierającego aspartam u pacjenta z fenyloketonurią, należy uwzględnić tę dodatkową ilość fenyloalaniny w obliczeniach całkowitej dozwolonej dziennej dawki fenyloalaniny17
Dodatkowe informacje dotyczące leczenia tabletkami zawierającymi aspartam
Sposób podawania
Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawierające aspartam charakteryzują się specyficznym sposobem podawania. Należy poinformować pacjenta, że tabletki te nie powinny być połykane w całości, lecz umieszczane na języku, gdzie ulegają rozpadowi, a następnie są połykane lub popijane wodą.18 19
Identyfikacja leku zawierającego aspartam
Leki zawierające aspartam powinny mieć tę informację wyraźnie podaną w składzie produktu leczniczego. Występuje on pod nazwą „aspartam” lub kodem „E 951”. Lekarze i farmaceuci powinni zwrócić uwagę pacjentów z fenyloketonurią na obecność tej substancji w leku.20 21
Prowadzenie dokumentacji
W przypadku pacjentów z fenyloketonurią lekarz powinien prowadzić dokładną dokumentację zawierającą informacje o wszystkich źródłach fenyloalaniny, w tym pochodzącej z leków zawierających aspartam. Jest to istotne dla utrzymania całkowitego dziennego spożycia fenyloalaniny w bezpiecznych granicach.22
Reakcje niepożądane związane z aspartamem
Poza przeciwwskazaniem stosowania u pacjentów z fenyloketonurią, nie zgłaszano innych specyficznych reakcji niepożądanych bezpośrednio związanych z zawartością aspartamu w produktach leczniczych Ayupil czy Mirtagen. Należy jednak pamiętać, że jakiekolwiek działania niepożądane, które mogą być związane z aspartamem, powinny być zgłaszane zgodnie z systemem monitorowania bezpieczeństwa leków.
Podsumowanie zalecanego postępowania
Lekarz przepisujący leki zawierające aspartam powinien:
- Zidentyfikować pacjentów z fenyloketonurią przed przepisaniem leku zawierającego aspartam
- Unikać przepisywania leków zawierających aspartam pacjentom z fenyloketonurią lub, jeśli jest to konieczne, uwzględnić zawartość fenyloalaniny w całkowitym bilansie dziennym
- Poinformować pacjenta o obecności aspartamu w leku i ewentualnych ograniczeniach z tym związanych
- Monitorować pacjentów z fenyloketonurią przyjmujących leki zawierające aspartam pod kątem potencjalnych powikłań związanych z podwyższonym poziomem fenyloalaniny
- Rozważyć alternatywne leczenie (preparaty niezawierające aspartamu) w przypadku pacjentów z fenyloketonurią
Przestrzeganie powyższych zaleceń pomoże zminimalizować ryzyko związane ze stosowaniem leków zawierających aspartam, szczególnie u pacjentów z fenyloketonurią, dla których substancja ta stanowi istotne zagrożenie zdrowotne.23 24
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania