upojenie patologiczne
Upojenie patologiczne (patological intoxication) to rzadkie, lecz istotne klinicznie zaburzenie polegające na nietypowej, gwałtownej reakcji na alkohol, nawet po spożyciu niewielkiej jego ilości. Charakteryzuje się nagłym wystąpieniem objawów psychotycznych, agresji lub zachowań impulsywnych, nieproporcjonalnych do ilości wypitego alkoholu.
W obrazie klinicznym dominuje szybki początek objawów, zazwyczaj w ciągu kilku minut od spożycia alkoholu, drastyczna zmiana zachowania, często z elementami agresji, dezorientacja i niepamięć całego epizodu po jego ustąpieniu. Zaburzenie to nie jest tożsame ze zwykłym upojeniem alkoholowym i wymaga różnicowania z innymi stanami, jak zaburzenia psychiczne, urazy głowy czy padaczka.
Z punktu widzenia medyczno-sądowego upojenie patologiczne ma istotne znaczenie w ocenie poczytalności. W klasyfikacji ICD-10 zaburzenie to kodowane jest jako F10.07, natomiast w nowszej klasyfikacji DSM-5 nie wyodrębniono go jako osobnej jednostki. Czynnikami predysponującymi mogą być urazy głowy, padaczka, przewlekłe zmęczenie oraz indywidualna wrażliwość na alkohol.