omam
Omam to patologiczne zakłócenie percepcji, które charakteryzuje się fałszywymi wrażeniami sensorycznymi występującymi bez rzeczywistego bodźca zewnętrznego. W przeciwieństwie do iluzji, które stanowią zniekształcenie istniejącego bodźca, omamy są całkowicie generowane przez mózg i doświadczane jako realne doznania zmysłowe.
Omamy mogą dotyczyć każdego ze zmysłów – wyróżniamy omamy wzrokowe, słuchowe, dotykowe, węchowe oraz smakowe. Najczęstsze w praktyce klinicznej są omamy słuchowe (halucynacje akustyczne), występujące często w schizofrenii, oraz omamy wzrokowe, charakterystyczne dla zespołów majaczeniowych, zaburzeń psychoorganicznych czy zatruć.
Etiologia omamów jest złożona i może obejmować zaburzenia psychiczne (szczególnie psychozy schizofreniczne), choroby neurologiczne (padaczka, choroby neurodegeneracyjne), zatrucia substancjami psychoaktywnymi, zespoły abstynencyjne, zaburzenia metaboliczne, a także deprywację sensoryczną. Występowanie omamów zawsze wymaga dokładnej diagnostyki różnicowej dla ustalenia przyczyny podstawowej.
W leczeniu omamów kluczowe jest ukierunkowanie terapii na chorobę podstawową. W przypadku psychoz stosuje się leki przeciwpsychotyczne, które blokują receptory dopaminergiczne. W omamach pochodzenia organicznego niezbędne jest leczenie przyczynowe oraz objawowe z zastosowaniem odpowiednich leków neurologicznych, przeciwdrgawkowych lub detoksykacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam hameln 1 mg/ml
Midazolam, będący benzodiazepiną, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz immunologiczny. Szczególnie istotne są ryzyka związane z depresją oddechową, zatrzymaniem akcji serca, bradykardią oraz reakcjami paradoksalnymi (np. niepokój, pobudzenie, agresja), które występują częściej u pacjentów powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub upośledzoną funkcją mięśnia sercowego. Niepamięć następcza jest częstym efektem, którego czas trwania koreluje z dawką leku. Długotrwałe dożylne stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i objawów odstawiennych, w tym drgawek. Ryzyko upadków i złamań kości jest podwyższone u osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych środków uspokajających lub alkoholu.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, midazolam, monitorowanie stanu klinicznego, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, omam, psychoza, reakcja paradoksalna, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tropicamidum WZF 0,5% 5 mg/ml
Przedawkowanie tropikamidu, szczególnie w populacji pediatrycznej, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej wynikających z działania przeciwcholinergicznego. Po miejscowym zastosowaniu kropli do oczu substancja aktywna może ulegać wchłanianiu systemowemu, wywołując objawy takie jak zaczerwienienie skóry, suchość skóry, wysypka, zaburzenia widzenia (rozszerzenie źrenic, porażenie akomodacji, światłowstręt), tachykardia i zaburzenia rytmu serca, gorączka, wzdęcie brzucha, drgawki, omamy oraz utrata koordynacji nerwowo-mięśniowej. Szczególnie narażone są niemowlęta i dzieci, u których objawy takie jak wysypka, wzdęcie brzucha, drgawki i gorączka mogą mieć cięższy przebieg. Tachykardia i zaburzenia rytmu są szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami kardiologicznymi.
ataksja, blokada receptorów muskarynowych, drgawki, działanie niepożądane, działanie toksyczne tropikamidu, hipertermia, leczenie objawowe, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, porażenie akomodacji, rozszerzenie źrenicy, światłowstręt, tachykardia, toksyczność ogólnoustrojowa, wchłanianie systemowe, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie percepcji, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Nalbufina – Działania niepożądane
Nalbufina, dostępna jako chlorowodorek w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (preparat Nalpain), jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o specyficznym profilu działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi efektami ubocznymi są uspokojenie polekowe (≥1/10), pocenie, ospałość, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz ból głowy (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują objawy takie jak drętwienie głowy, nerwowość, drżenie, parestezje oraz objawy odstawienne (≥1/10 000 do <1/1 000). Wśród działań niepożądanych psychicznych często pojawia się dysforia (≥1/100 do <1/10), natomiast omamy, splątanie i zaburzenia osobowości są bardzo rzadkie (<1/10 000). Rzadko występują trudności w oddychaniu (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się zaburzenia rytmu serca, obrzęk płuc, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, reakcje alergiczne, pokrzywkę oraz objawy miejscowe w miejscu wkłucia.
agonista receptora opioidowego, bradykardia, chlorowodorek nalbufiny, chlorowodorek naloksonu, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dysforia, lek opioidowy przeciwbólowy, nadciśnienie tętnicze, nalbufina, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk płuc, omam, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, trudność w oddychaniu, uspokojenie polekowe, uzależnienie od opioidów, zaburzenie osobowości, zaburzenie rytmu serca, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Teva 1000 mg
Paracetamol Teva 1000 mg, stosowany jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do rzadkich działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu. Reakcje nadwrażliwości obejmują rzadko występujący skurcz oskrzeli (astma analgetyczna), pokrzywkę, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa. Hipoglikemia, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), drżenia, bóle głowy, zaburzenia widzenia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (krwawienia, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty) również występują rzadko. W zakresie hepatotoksyczności, dawka 7,5 g paracetamolu (u dzieci >140 mg/kg mc.) może prowadzić do uszkodzenia wątroby, a większe dawki do nieodwracalnej martwicy wątroby.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, astma analgetyczna, biegunka, ból brzucha, hepatotoksyczność, hipoglikemia, komórka macierzysta, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, leukopenia, martwica wątroby, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, plamica, płytka krwi, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, ropomocz jałowy, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie depresyjne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg
Fenirex, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg feniraminy maleinianu oraz 200 mg kwasu askorbinowego, może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić w decyzjach terapeutycznych. Paracetamol rzadko powoduje poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak anemia hemolityczna i agranulocytoza, oraz bardzo rzadko trombocytopenię, leukopenię i neutropenię. Może także wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego, oraz ciężkie reakcje skórne. Feniramina maleinian wykazuje szeroki zakres działań niepożądanych o nieznanej częstości, obejmujących zaburzenia hematologiczne, immunologiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), neuropsychiatryczne (dezorientacja, omamy, pobudzenie), neurologiczne (zawroty głowy, senność, bezsenność), okulistyczne (zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic), kardiologiczne (kołatanie serca), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądkowo-jelitowe (suchość błony śluzowej, zaparcia) oraz skórne (rumień, świąd, pokrzywka). Działania przeciwcholinergiczne są szczególnie nasilone u osób starszych.
agranulocytoza, aminotransferaza, anemia hemolityczna, ciężka reakcja skórna, dezorientacja, działanie przeciwcholinergiczne, egzema, feniramina maleinian, kamica nerkowa, kołatanie serca, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas szczawiowy, leukopenia, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk Quinckego, omam, paracetamol, plamica, pokrzywka, rozszerzenie źrenic, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concerta 36 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku, zawartego w produkcie Concerta w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg lub 36 mg), prowadzi do szerokiego spektrum objawów toksycznych wynikających z nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego. Objawy neurologiczne obejmują drżenia, wzmożone odruchy, drgawki, a także zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie, euforia, splątanie, omamy i majaczenie. Występują również objawy wegetatywne (np. nasilone pocenie się, uderzenia gorąca, wysoka gorączka do znacznego podwyższenia temperatury ciała, suchość błon śluzowych), kardiologiczne (tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze), a także rozszerzenie źrenic (mydriasis) i wymioty. Ze względu na powolne uwalnianie substancji czynnej, objawy mogą utrzymywać się i nasilać przez dłuższy czas.
arytmia, dekontaminacja, dializa otrzewnowa, drgawka, drżenie, drżenie mięśniowe, euforia, hemodializa, hipertermia, kołatanie serca, majaczenie, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, objawy neuropsychiatryczne, odtrutka swoista, omam, pobudzenie, pobudzenie ośrodkowe, powolne uwalnianie substancji czynnej, przedłużone uwalnianie, splątanie, suchość błon śluzowych, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, technika dializacyjna, uderzenie gorąca, węgiel aktywny, współczulny układ nerwowy, wzmożenie odruchów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bunondol 0,2 mg
Stosowanie tabletek podjęzykowych Bunondol zawierających buprenorfinę w dawkach 0,2 mg lub 0,4 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Reakcje alergiczne, takie jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), mogą mieć ciężki przebieg i stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Działania psychomimetyczne, w tym omamy, występują rzadziej niż w przypadku innych agonistów/antagonistów opioidowych, jednak ryzyko jest podwyższone u osób w podeszłym wieku. Do najczęstszych objawów neurologicznych należą zawroty głowy, ból głowy oraz senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności wymagających koncentracji. Buprenorfina może również powodować niedociśnienie tętnicze, prowadzące do omdleń, co wymaga szczególnej ostrożności przy zmianie pozycji ciała pacjenta.
agonista-antagonista opioidowy, ból głowy, buprenorfina, duszność, dysuria, działanie psychomimetyczne, farmakovigilance, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, tabletka podjęzykowa, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie ostrości wzroku, zaburzenie widzenia, zahamowanie oddychania, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diazepam Genoptim 5 mg
Diazepam, stosowany w terapii, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które są często zależne od dawki i występują głównie na początku leczenia. Najczęściej obserwuje się zmęczenie, senność oraz osłabienie mięśni, które są związane z działaniem sedatywnym i miorelaksacyjnym leku. Amnezja następcza, mogąca pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych, stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje paradoksalne (np. niepokój, agresywność, majaczenie), które występują częściej u dzieci i osób starszych. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób stosujących jednocześnie inne środki uspokajające, w tym alkohol, zwiększa się ryzyko upadków i złamań. Ponadto, diazepam może powodować poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (np. niewydolność serca, nieregularna akcja serca), depresję oddechową, a także reakcje skórne o różnym nasileniu, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza, amnezja następcza, ataksja, ciężka reakcja skórna, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, diazepam, dyskrazja krwi, dyzartria, fosfataza zasadowa, granulocyt obojętnochłonny, majaczenie, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, omam, osłabienie mięśniowe, psychoza, reakcja paradoksalna, rumień wielopostaciowy, splątanie, toksyczna nekroliza naskórka, urojenie, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zawrót głowy układowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atenza 54 mg
Przedawkowanie metylofenidatu chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Atenza, dawki 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg, 54 mg) prowadzi do stopniowego narastania objawów toksycznych, głównie związanych z nadmiernym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego i układu współczulnego. Klinicznie obserwuje się wieloukładowe symptomy, takie jak pobudzenie psychoruchowe, drżenia, drgawki, splątanie, majaczenie, tachykardię, arytmie, nadciśnienie tętnicze, hipertermię, rozszerzenie źrenic oraz objawy ze strony układu autonomicznego, w tym nadmierne pocenie się i wymioty. Ze względu na farmaceutyczną formę leku, objawy mogą pojawiać się z opóźnieniem i utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga wydłużonej obserwacji pacjenta. Leczenie przedawkowania metylofenidatu jest wyłącznie objawowe i podtrzymujące, gdyż brak jest swoistej odtrutki. Kluczowe jest zabezpieczenie funkcji życiowych, monitorowanie układu krążenia i oddechowego oraz hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii w ciężkich przypadkach. Należy chronić pacjenta przed samouszkodzeniem i minimalizować bodźce nasilające pobudzenie. Kontrola hipertermii wymaga zastosowania metod zewnętrznego chłodzenia. Skuteczność węgla aktywnego, dializy otrzewnowej i hemodializy w eliminacji metylofenidatu nie została potwierdzona. W związku z przedłużonym uwalnianiem substancji czynnej z tabletek Atenza, konieczna jest szczególna ostrożność i długotrwała obserwacja kliniczna.
arytmia, arytmia komorowa, dializa otrzewnowa, drżenie mięśni, euforia, hemodializa, hipertermia, intoksykacja, kołatanie serca, majaczenie, metylofenidat chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przełom nadciśnieniowy, suchość błon śluzowych, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania klinicznego (przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo często bradykardii u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz często nasilania niewydolności serca i niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową częstymi objawami są zawroty głowy, bóle głowy i uczucie zmęczenia, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). Rzadziej notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia słuchu, a bardzo rzadko łysienie i nasilenie objawów łuszczycy lub wysypkę łuszczycopodobną.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, trigliceryd, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 50 50 mg
Chlorowodorek tramadolu, substancja czynna preparatu Tramal Retard 50 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania to nudności i zawroty głowy, występujące u ≥10% pacjentów. Zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca i tachykardia, pojawiają się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), zwłaszcza przy dożylnym podaniu i po wysiłku fizycznym, natomiast bradykardia i wzrost ciśnienia tętniczego są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000). Rzadko występują zahamowanie oddychania i duszność, szczególnie przy przedawkowaniu lub łącznym stosowaniu leków hamujących OUN. W zakresie układu nerwowego bardzo często występują zawroty głowy, często bóle głowy i senność, a rzadko drgawki, które są związane z dużymi dawkami lub lekami obniżającymi próg drgawkowy. Zaburzenia psychiczne, w tym omamy i majaczenie, występują rzadko, a potencjał uzależniający tramadolu wiąże się z objawami odstawiennymi, takimi jak pobudzenie, niepokój i bezsenność.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bradykardia, chlorowodorek tramadolu, ciśnienie tętnicze krwi, depersonalizacja, derealizacja, drgawka, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mioza, mydriaza, napad paniki, obrzęk naczyniowo-nerwowy, omam, opioidowy lek przeciwbólowy, paranoja, parestezja, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzela, stan splątania, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, Tramal Retard, zaburzenie koordynacji, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nironovo SR 4 mg
Ropinirol w postaci chlorowodorku, dostępny jako Nironovo SR w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, jest stosowany w terapii choroby Parkinsona zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z lewodopą. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące objawy takie jak senność (bardzo często w monoterapii i często w terapii skojarzonej), omamy (często w monoterapii), splątanie (często w terapii skojarzonej), nudności (bardzo często, szczególnie w postaci o natychmiastowym uwalnianiu), dyskinezy (bardzo często w terapii skojarzonej), niedociśnienie ortostatyczne (często w monoterapii), zaparcia, zgaga, wymioty i ból brzucha. Dodatkowo, mogą wystąpić zaburzenia kontroli impulsów, takie jak uzależnienie od hazardu, hiperseksualność czy kompulsywne zachowania, a także zespół dysregulacji dopaminergicznej. Warto podkreślić, że zmniejszenie dawki lewodopy może złagodzić dyskinezy, a nagłe zasypianie, które występuje często, stanowi istotne ryzyko podczas codziennych czynności.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, dyskineza, enzym wątrobowy, hiperseksualność, leczenie dopaminergiczne, leczenie skojarzone, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nadmierna senność, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, objaw motoryczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, spontaniczna erekcja, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenie, uzależnienie od hazardu, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lexotan
Lexotan (bromazepam) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko wystąpienia anterogradej amnezji, która pojawia się zwykle w ciągu kilku godzin po podaniu leku, oraz reakcji paradoksalnych takich jak niepokój, pobudzenie, agresja, urojenia czy psychozy. Reakcje te są częstsze u dzieci i osób starszych. Terapia powinna trwać maksymalnie 8-12 tygodni z uwzględnieniem stopniowego odstawiania, a przedłużenie leczenia wymaga ponownej oceny klinicznej. Należy unikać łączenia Lexotanu z alkoholem i innymi lekami o działaniu depresyjnym na OUN, gdyż może to prowadzić do nasilonej sedacji, depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej, a w skrajnych przypadkach do śpiączki lub zgonu. W początkowym okresie terapii wskazana jest regularna kontrola w celu ustalenia minimalnej skutecznej dawki i zapobiegania kumulacji leku.
benzodiazepina, bromazepam, depresja, depresja ośrodka oddechowego, depresja układu oddechowego, encefalopatia wątrobowa, lęk, Lexotan, nadużywanie alkoholu, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, objaw z odbicia, omam, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie, psychoza, reakcja paradoksalna, ryzyko samobójcze, substancja psychoaktywna, tolerancja farmakologiczna, urojenie, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relenza 5 mg/dawkę
Zanamiwir, substancja czynna leku Relenza, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący liczne działania niepożądane, ze szczególnym uwzględnieniem układu oddechowego. U pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma czy POChP, obserwowano rzadkie przypadki ostrego skurczu oskrzeli oraz pogorszenia funkcji oddechowych (częstość ≥1/1000; <1/100). Reakcje alergiczne, w tym obrzęk jamy ustnej i gardła, reakcje anafilaktyczne oraz obrzęk twarzy, występują niezbyt często do rzadko (od ≥1/1000 do <1/10 000) i mogą wymagać natychmiastowej interwencji. Ponadto zanamiwir może indukować reakcje neuropsychiatryczne, takie jak drgawki, zaburzenia świadomości, omamy i majaczenie, głównie u dzieci i młodzieży, choć podobne objawy obserwuje się również u pacjentów z grypą bez leczenia zanamiwirem, co sugeruje możliwy związek z infekcją.
astma, drgawka, duszność, dysfagia, grypa, lek przeciwwirusowy, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, objawy neuropsychiatryczne, objawy psychiczne, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk twarzy, omam, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, wysypka, zaburzenie zachowania, zanamiwir, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril Grindeks 20 mg
Lizynopryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zawroty głowy ośrodkowe, bóle głowy, kaszel suchy oraz objawy ortostatyczne, w tym niedociśnienie tętnicze. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważne stany jak zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość czy agranulocytoza. Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego odnotowano kołatanie serca, tachykardię, objaw Raynauda oraz incydenty niedokrwienne, w tym zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. W zakresie układu oddechowego często występuje kaszel, a bardzo rzadko skurcz oskrzeli czy alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. W przewodzie pokarmowym dominują wymioty i biegunka, a rzadziej zapalenie trzustki czy niewydolność wątroby. Ponadto, mogą pojawić się reakcje skórne, od wysypki i świądu po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, chłoniak rzekomy skóry, choroba autoimmunologiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipoglikemizujący, leukopenia, limfadenopatia, lizynopryl, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy jelit, omam, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzyca, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solinco 5 mg
Solinco, zawierający bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością zależną od dawki. Najczęściej zgłaszaną reakcją jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg i 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku), układu pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, refluks), skóry (suchość skóry) oraz układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, reakcje anafilaktyczne, poważne reakcje skórne (np. obrzęk naczynioruchowy) oraz zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, majaczenie).
arytmia typu torsade de pointes, bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, mechanizm cholinolityczny, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, obrzęk naczynioruchowy, omam, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-jelitowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoZolpin 10 mg
Terapia zolpidemem w dawce 10 mg wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, szczególnie dotyczącymi ośrodkowego układu nerwowego. Do najczęstszych objawów (≥1/100 do <1/10) należą senność, ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, ból pleców, zmęczenie oraz infekcje górnych dróg oddechowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko senności następnego dnia oraz amnezji, które mogą obniżać czujność pacjenta. Zolpidem może wywoływać okresową niepamięć, zwłaszcza przy wyższych dawkach, dlatego zaleca się zapewnienie nieprzerwanego snu przez 8 godzin. U pacjentów w podeszłym wieku częściej obserwuje się reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja, urojenia, koszmary senne czy nasilenie bezsenności, a także ryzyko upadków i poważnych urazów.
amnezja, ataksja, deficyt uwagi, depresja, depresja oddechowa, diplopia, drżenie, dysfagia, enzymy wątrobowe, euforia, miastenia, omam, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, reakcja paradoksalna, senność poranna, skurcz mięśniowy, somnambulizm, stan splątania, urojenie, uszkodzenie wątrobowo-komórkowe, uszkodzenie wątroby, uzależnienie fizyczne, zaburzenia naczynioruchowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół odstawienia, zjawisko z odbicia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Molteni 50 mg/ml
Oksykodon chlorowodorek, agonista receptorów opioidowych, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań Oxycodone Molteni (50 mg/ml), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla opioidów. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność – bardzo często ≥1/10) oraz przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty – bardzo często ≥1/10). Inne często występujące objawy to lęk, splątanie, bezsenność, suchość w jamie ustnej, skurcz oskrzeli i duszność. Rzadziej pojawiają się reakcje nadwrażliwości, depresja oddechowa (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), a także zespół odstawienia leku. W trakcie terapii istnieje ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia, nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania pacjentów.
agonista receptorów opioidowych, anoreksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak miesiączki, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfagia, hipogonadyzm, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, kolka wątrobowa, lęk, lek przeciwwymiotny, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niestrawność, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, odwodnienie, oksykodon chlorowodorek, omam, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz moczowodów, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tolerancja na lek, uzależnienie lekowe, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Prydynol, stosowany w preparatach takich jak Myditin (3 mg prydynolu mezylan) oraz Pridinol Zentiva (5 mg prydynolu chlorowodorek), wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, głównie poprzez działanie przeciwcholinergiczne. Objawy niepożądane obejmują rozszerzenie źrenic (mydriaza), zaburzenia akomodacji, ogólne zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zaburzenia poznawcze, pobudzenie psychoruchowe, objawy psychotyczne oraz omamy. W przypadku Pridinolu Zentiva obowiązuje bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, natomiast przy Myditinie zaleca się zachowanie wzmożonej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń wzrokowych i innych objawów wpływających na bezpieczeństwo.
działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, farmakokinetyka, Myditin, mydriaza, objaw psychotyczny, omam, pobudzenie psychoruchowe, Pridinol Zentiva, prydynol, prydynolu chlorowodorek, prydynolu mezylan, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie funkcji motorycznej, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie funkcji wzrokowej, zaburzenie poznawcze, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xyzal 5 mg
Profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku (Xyzal 5 mg) został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach obejmujących dorosłych i młodzież (12-71 lat) działania niepożądane wystąpiły u 15,1% pacjentów przyjmujących dawkę 5 mg/dobę, w porównaniu do 11,3% w grupie placebo, z przewagą działań o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym (91,6%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) to senność (5,2%), suchość w jamie ustnej (2,6%), ból głowy (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej w grupie leczonej (8,1%) niż placebo (3,1%). U dzieci w wieku 6-12 lat senność występowała u 2,9%, natomiast u młodszych dzieci (6-11 miesięcy i 1-<6 lat) najczęstsze działania to biegunka (1,9%), senność (1,9%), zaparcia (1,3%) i zaburzenia snu (1,3%).
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, drżenie, duszność, dysuria, kołatanie serca, koszmar senny, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśl samobójcza, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie, parestezja, pokrzywka, rotacyjny ruch gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmęczenie, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sonlax 7,5 mg
Zopiklon (Sonlax 7,5 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, mięśniowo-szkieletowy, pokarmowy oraz immunologiczny. Do najczęstszych należą senność następnego dnia (bardzo często), niepamięć następcza (często), zmniejszona czujność, bóle i zawroty głowy oraz zmęczenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak przytępienie wrażliwości, splątanie, zmiany libido, depresja, niepokój, pobudzenie i drażliwość występują z różną częstością, a rzadziej obserwuje się agresję, urojenia, psychozy i inne ciężkie zaburzenia zachowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, które może rozwijać się nawet przy dawkach terapeutycznych, oraz na możliwość wystąpienia reakcji paradoksalnych, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych i osób starszych. W trakcie terapii mogą pojawić się również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, gorzki lub metaliczny posmak) oraz reakcje alergiczne, w tym pokrzywka i bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy lub reakcje anafilaktyczne wymagające natychmiastowej interwencji.
ataksja, depresja, dolegliwość przewodu pokarmowego, niepamięć anterogradowa, niepamięć następowa, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, pokrzywka, przytępienie wrażliwości, psychoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, reakcja skórna alergiczna, senność, Sonlax, splątanie, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenie funkcji psychicznych, zespół z odbicia, zmniejszenie czujności, zopiklon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bunorfin 2 mg
Buprenorfina w postaci tabletek podjęzykowych Bunorfin wykazuje profil bezpieczeństwa, który wymaga uważnej oceny przez lekarza prowadzącego, zwłaszcza u pacjentów z uzależnieniem od narkotyków, u których tolerancja na działania niepożądane jest zmieniona. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia), żołądkowo-jelitowego (zaparcia, nudności, wymioty) oraz ogólnoustrojowe (bezsenność, senność, osłabienie, potliwość). Rzadziej występujące, ale potencjalnie zagrażające życiu działania (≥1/10 000 do <1/1 000) to reakcje immunologiczne (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (omamy), depresja oddechowa, skurcz oskrzeli oraz hepatotoksyczność (martwica i zapalenie wątroby). Należy także monitorować zatrzymanie moczu i niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie przy zmianie pozycji ciała.
agonista receptora μ, buprenorfina, depresja oddechowa, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, martwica wątroby, monitorowanie diurezy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omam, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie wątroby, przerost prostaty, samoistne poronienie, skurcz oskrzeli, tabletka podjęzykowa, uzależnienie od narkotyków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie percepcji, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie septyczne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodka, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nakom 250 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Nakom, zawierający 250 mg lewodopy i 25 mg karbidopy jednowodnej, wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z ośrodkowym działaniem dopaminy. Najczęściej obserwuje się dyskinezy (w tym pląsawicę, dystonie), nudności oraz zakażenia układu moczowego (≥1/10). Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, depresja i zaburzenia psychotyczne, występują często (≥1/100 do <1/10), a rzadziej pojawiają się lęk, pobudzenie i dezorientacja (≥1/10 000 do <1/1000). W zakresie układu nerwowego często notuje się efekt "on-off", ataksję i drżenie rąk (≥1/1000 do <1/100), a rzadko złośliwy zespół neuroleptyczny i drgawki (≥1/10 000 do <1/1000). Działania sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca, nieregularną czynność serca oraz niedociśnienie ortostatyczne (≥1/100 do <1/10). Występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i suchość jamy ustnej (≥1/100 do <1/10), a także zaparcia i biegunki (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, ataksja, bruksizm, czerniak złośliwy, drgawka, dysfagia, dyskineza, dystonia, efekt on-off, jadłowstręt, kołatanie serca, kurcz powiek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pląsawica, pokrzywka, priapizm, purpura Schönleina-Henocha, ruch mimowolny, senność, skurcz mięśni, ślinotok, splątanie, trombocytopenia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie żył, zatrzymanie moczu, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Polfarmex 10 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzinum Polfarmex, wykazuje działania niepożądane wynikające z depresyjnego lub paradoksalnego pobudzającego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), działania przeciwcholinergicznego oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z udziałem 735 pacjentów przyjmujących dawkę 50 mg/dobę hydroksyzyny, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (13,74% vs 2,70% w grupie placebo). Inne często występujące objawy to ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22%). Hydroksyzyna może wywoływać poważne reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (bardzo często ≥1/10), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes (bardzo rzadko <1/10 000), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wydłużające QT. Ponadto, lek może powodować zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, omamy), neurologiczne (senność, drgawki), skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz objawy antycholinergiczne (suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu).
agresywność, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dezorientacja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksyzyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, mimowolne oddawanie moczu, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowy wynik testu wątrobowego, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tik, torsade de pointes, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kimoks 400 mg
Moksyfloksacyna, substancja czynna leku Kimoks, należy do grupy fluorochinolonów i wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (1/100 do <1/10). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i biegunka, występujące u mniej niż 3% pacjentów. Szczególnie istotne są potencjalnie poważne i długotrwałe działania niepożądane obejmujące układ mięśniowo-szkieletowy (zapalenie i zerwanie ścięgien, bóle stawów i mięśni), układ nerwowy (neuropatie, drgawki, zaburzenia mowy), układ sercowo-naczyniowy (wydłużenie odstępu QT, Torsade de pointes, tętniak i rozwarstwienie aorty) oraz reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy). Występują również poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, a także ryzyko zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby i zgonu. Monitorowanie pacjentów jest kluczowe, zwłaszcza u osób z hipokaliemią, miastenią oraz w przypadku współistniejących chorób sercowo-naczyniowych i neurologicznych.
AGEP, agranulocytoza, chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, czas protrombinowy, dehydrogenaza mleczanowa, delirium, depersonalizacja, DRESS, dysestezja, działanie niepożądane, eozynofilia, fluorochinolon, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, guz rzekomy mózgu, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipernatremia, hiperurykemia, hipoestezja, hipoglikemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, leukopenia, miastenia, migotanie przedsionków, moksyfloksacyna, nadkażenie, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawki serca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, polekowa reakcja z eozynofilią, polineuropatia, rabdomioliza, reakcja psychotyczna, rozwarstwienie aorty, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, SIADH, śpiączka hipoglikemiczna, tachyarytmia komorowa, tętniak aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, transiluminacja tęczówki, trombocytopenia, trombocytoza, upośledzenie słuchu, wskaźnik INR, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zachowanie autoagresywne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zerwanie ścięgna, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 25 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA z różną częstością występowania. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (agresja bardzo często), układu nerwowego (senność, drżenie, zawroty głowy, ból głowy, dyzartria), serca (kołatanie serca, tachykardia), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądka i jelit (suchość jamy ustnej, zaparcia, nudności) oraz skórne (nadmierna potliwość). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, majaczenie, omamy, myśli samobójcze, kardiomiopatie, torsade de pointes, ostra jaskra czy zapalenie mięśnia sercowego. W badaniach diagnostycznych często notuje się zwiększenie masy ciała oraz zmiany w zapisie EKG, w tym wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS, a także hiponatremię.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, arytmia, ataksja, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawka, drżenie, dyzartria, eozynofilia, ginekomastia, hipertermia, hipomania, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, mania, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obniżenie libido, obrzęk języka, obrzęk twarzy, omam, paranoja, parestezja, pokrzywka, polineuropatia, porażenna niedrożność jelita, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wymioty, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Löfflera, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia był szeroko badany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, obejmując około 851 dzieci w wieku 2-5 lat oraz ponad 1000 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), częste zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę. Rzadziej występowały poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna oraz różnorodne zaburzenia psychiczne i neuropsychiatryczne.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierne pragnienie, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip-Modutab 2 mg
Ropinirol w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Requip-Modutab) stosowany w terapii choroby Parkinsona wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od stosowania w monoterapii lub w skojarzeniu z lewodopą. Do najczęstszych należą senność (bardzo często, ≥ 1/10), nudności (bardzo często w terapii skojarzonej), omamy i splątanie (często), a także niedociśnienie ortostatyczne i obrzęki obwodowe (często). Dyskinezy pojawiają się szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona podczas wstępnego doboru dawki, a ich nasilenie można złagodzić zmniejszając dawkę lewodopy. Istotnym ryzykiem są zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone libido czy kompulsywne zachowania, które są charakterystyczne dla agonistów dopaminy. Ponadto, zespół odstawienia agonisty dopaminy może manifestować się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, poceniem się i bólem, co wymaga ostrożnego monitorowania podczas redukcji dawki lub przerwania leczenia.
agonista dopaminy, apatia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, działanie niepożądane, hiperseksualność, kompulsywne jedzenie, kompulsywne wydawanie pieniędzy, lewodopa, majaczenie, mania, nadwrażliwość, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omam, paranoja, patologiczny hazard, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja psychotyczna, Requip-Modutab, ropinirol, senność, splątanie, urojenie, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy błędnikowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascovir 400 mg/5 ml
Przedawkowanie acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir, wykazuje zróżnicowany obraz kliniczny zależny od drogi podania i dawki. Doustne jednorazowe spożycie nawet do 20 g zazwyczaj nie wywołuje istotnych objawów toksycznych ze względu na ograniczone wchłanianie z przewodu pokarmowego. Jednak powtarzające się doustne przedawkowanie przez kilka dni może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu nerwowego (ból głowy, splątanie). W przypadku dożylnego przedawkowania obserwuje się poważne zaburzenia, w tym niewydolność nerek manifestującą się wzrostem stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego w surowicy, a także ciężkie objawy neurologiczne, takie jak splątanie, omamy, pobudzenie, napady drgawkowe i śpiączka.
acyklowir, azot mocznikowy, ból głowy, eliminacja leku, filtracja kłębuszkowa, funkcja poznawcza, hemodializa, kreatynina w surowicy, napad drgawkowy, niewydolność nerek, nudności i wymioty, objaw neurologiczny, omam, pobudzenie psychoruchowe, podanie dożylne, przewód pokarmowy, śpiączka, splątanie, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran Comfort MAX 400 mg
Stosowanie acyklowiru w dawce 400 mg (Heviran Comfort MAX) wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania, sklasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Do często obserwowanych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, świąd, wysypka, zmęczenie oraz gorączka (≥1/100 do <1/10). Rzadko występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i enzymów wątrobowych, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia czynności nerek (≥1/10 000 do <1/1 000). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość, poważne zaburzenia neurologiczne (m.in. encefalopatia, śpiączka), zapalenie wątroby, żółtaczkę, ostrą niewydolność nerek oraz ból nerek. Monitorowanie morfologii krwi i parametrów nerkowych jest wskazane, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, a utrzymanie odpowiedniego nawodnienia jest kluczowe dla zapobiegania nefrotoksyczności.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, encefalopatia, enzym wątrobowy, gorączka, kreatynina, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, MedDRA, mocznik, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerki, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie wymowy, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Działania niepożądane
Tianeptyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, wykazuje profil działań niepożądanych o przeważnie łagodnym nasileniu, obejmujących głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, ból brzucha), ośrodkowego układu nerwowego (senność, bóle głowy, zawroty głowy) oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do istotnych działań niepożądanych należą: koszmary senne, nadużywanie i uzależnienie (szczególnie u osób <50 r.ż. z historią uzależnień), myśli i zachowania samobójcze, zaburzenia pozapiramidowe, tachykardia, skurcze dodatkowe, duszność, bóle mięśni i pleców oraz potencjalne uszkodzenia wątroby manifestujące się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych i rzadko zapaleniem wątroby. Monitorowanie funkcji wątroby oraz stanu psychicznego pacjenta jest kluczowe podczas terapii.
bezsenność, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hiponatremia, jadłowstręt, monitoring bezpieczeństwa, myśli samobójcze, niewydolność oddechowa, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, przewód pokarmowy, skurcz dodatkowy, splątanie, suchość błony śluzowej, tachykardia, tianeptyna, trądzik, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, węgiel aktywny, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie depresyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie snu, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 2,5 mg
Produkt leczniczy Borez zawiera bisoprololu fumaranu w dawce 2,5 mg na tabletkę (odpowiadającej 2,12 mg bisoprololu) i jest selektywnym beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bradykardia (występująca bardzo często, ≥ 1/10) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często, ≥ 1/100 do < 1/10), co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Inne często obserwowane objawy to niedociśnienie tętnicze, uczucie ziębnięcia kończyn, zawroty i bóle głowy, astenia oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie i kurcze mięśni, a także zaburzenia erekcji. Rzadko notuje się zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia słuchu oraz zmniejszone wydzielanie łez.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, bisoprololu fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy zawiera dekstrometorfanu bromowodorek w dawce 20 mg/15 ml i jest stosowany w terapii suchego kaszlu. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje, że działania niepożądane występują głównie z częstością niezbyt częstą (≥ 1/1000 do < 1/100) i dotyczą przede wszystkim układu nerwowego (umiarkowane zmęczenie, zawroty głowy, senność), układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, problemy żołądkowo-jelitowe). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych z dusznością i obrzękiem jamy ustnej i gardła, które mogą zagrażać drożności dróg oddechowych i wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
choroba alergiczna, dekstrometorfanu bromowodorek, duszność, dysfagia, działanie niepożądane, nadzór farmakologiczny, niedrożność dróg oddechowych, nudność, obrzęk jamy ustnej, omam, praktyka kliniczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchy kaszel, układ immunologiczny, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik leku Pralex dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują szerokie spektrum objawów o różnej częstości, z dominacją bardzo częstych (występujących u >1/10 pacjentów). Do najważniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia), zmiany masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, bradykardia, częstoskurcz), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, krwawienia) i skóry (wysypki, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń psychicznych wymagających natychmiastowej interwencji.
bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lek przeciwdepresyjny, mania, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Medikinet CR, zawierający metylofenidat chlorowodorek w dawkach od 5 mg do 60 mg, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Substancja czynna działa na ośrodkowy układ nerwowy, poprawiając funkcje poznawcze, zwłaszcza uwagę, co może korzystnie wpływać na czynności wymagające koncentracji. Jednakże, działania niepożądane takie jak zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia (akomodacji, diplopia, niewyraźne widzenie), omamy oraz inne objawy ze strony OUN (np. nadmierna nerwowość, drażliwość) mogą znacząco obniżyć zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie istotne jest monitorowanie tych objawów w okresie dostosowywania dawki, rozpoczynania terapii lub jej zwiększania.
dawkowanie leku, diplopia, drażliwość, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, Medikinet CR, metylofenidat, metylofenidat chlorowodorek, nadmierna nerwowość, niewyraźne widzenie, omam, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, profil farmakologiczny, senność, tolerancja leku, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 3,75 mg
Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego wpływem na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się bradykardię (≥1/10), nasilenie niewydolności serca (≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (≥1/1000 do <1/100). Często występują również objawy naczyniowe, takie jak uczucie ziębnięcia kończyn i niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), a także niedociśnienie ortostatyczne (≥1/1000 do <1/100), co wymaga szczególnej uwagi u osób starszych i przyjmujących inne leki hipotensyjne. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej omdlenia (≥1/10 000 do <1/1 000). Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu i depresja, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), natomiast koszmary senne i omamy są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśniowy, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśniowe, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sanval 10 mg
Przedawkowanie winianu zolpidemu (Sanval, 10 mg) prowadzi do istotnego zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN), manifestującego się spektrum objawów od senności, letargu, splątania, aż do utraty przytomności, depresji oddechowej, zaburzeń krążenia i śpiączki. Objawy neurologiczne obejmują zaburzenia widzenia, dyzartrię, dystonię, ataksję oraz osłabienie mięśni. Występują również reakcje paradoksalne, takie jak niepokój ruchowy i omamy. Przedawkowanie w połączeniu z innymi substancjami depresyjnymi OUN, zwłaszcza alkoholem, zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonu. Zolpidem nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
ataksja, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, dystonia, dyzartria, flumazenil, hipotensja, letarg, niepokój ruchowy, omam, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywowany, winian zolpidemu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności OUN, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrucie lekiem nasennym - Leksykon leków
Działania niepożądane – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Produkt leczniczy Velaxin ER zawierający wenlafaksynę w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często zgłaszanych należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz pocenie się, w tym poty nocne (częstość ≥1/10). Istotne są również często występujące zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia, które mogą stanowić poważne zagrożenie zdrowotne i wymagają natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz zwiększone stężenie prolaktyny, a bardzo rzadko hiponatremię i zmniejszenie apetytu.
agranulocytoza, anorgazmia, bruksizm, depersonalizacja, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, majaczenie, mania, myśli samobójcze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nietypowy sen, obniżone libido, omam, pancytopenia, parametr hematologiczny, pobudzenie, poty nocne, poziom elektrolitów, reakcja anafilaktyczna, stan splątania, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, Velaxin ER, wenlafaksyna, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie orgazmu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna leku Fevarin (tabletki powlekane 100 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które mogą wynikać zarówno z farmakologicznego działania leku, jak i indywidualnej reakcji pacjenta. Do często występujących działań należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w ustach) oraz ogólne objawy takie jak astenia i złe samopoczucie. Rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne (mania), pozapiramidowe, drgawki, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia miesiączkowania, mlekotok, a także poważne objawy jak zespół serotoninowy czy myśli samobójcze. Warto zwrócić uwagę na ryzyko hiponatremii, hiperprolaktynemii, zaburzeń hormonalnych oraz zaburzeń czynności wątroby, które mogą wystąpić z częstością nieznaną.
akatyzja, anoreksja, anorgazmia, ataksja, częstomocz, dezorientacja, drgawka, Fevarin, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra, kołatanie serca, krwotok poporodowy, maleinian fluwoksaminy, mania, mlekotok, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, nokturia, objaw krwotoczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, rozszerzenie źrenicy, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zachowanie samobójcze, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir 400 mg/5 ml
Lek Hascovir w postaci doustnej zawiesiny (400 mg/5 ml) zawierający acyklowir może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania. Do często występujących należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie oraz gorączka (>37°C). Reakcje skórne, takie jak wysypki i świąd, również występują często, natomiast pokrzywka i przyspieszone wypadanie włosów pojawiają się niezbyt często. Rzadko obserwuje się duszność, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia funkcji nerek objawiające się wzrostem stężenia mocznika i kreatyniny. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie reakcje neurologiczne (pobudzenie, splątanie, drżenia, encefalopatia, drgawki, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek i zapalenie wątroby.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, drgawki, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzym wątrobowy, filtracja kłębuszkowa, fotowrażliwość, gorączka, kreatynina, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mocznik, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, splątanie, świąd, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hevipoint 200 mg
Hevipoint, zawierający 200 mg acyklowiru w postaci tabletek, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Do najczęstszych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, świąd, wysypki oraz objawy ogólne takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zaburzenia funkcji wątroby (wzrost bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), neuropsychiatryczne (pobudzenie, splątanie, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek i krystaluria. Występowanie działań niepożądanych jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub innymi czynnikami predysponującymi.
acyklowir, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, drgawka, drżenie, duszność, encefalopatia, enzym wątrobowy, Hevipoint, kreatynina, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niezborność ruchowa, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, splątanie, świąd, wysypka, zaburzenie wymowy, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xanax SR
Stosowanie alprazolamu w formie Xanax SR wymaga krótkotrwałej terapii, nieprzekraczającej 2-4 tygodni, z koniecznością stopniowego zmniejszania dawki w celu uniknięcia objawów odstawienia, takich jak bóle głowy, lęk, dezorientacja czy w cięższych przypadkach omamy i napady padaczkowe. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko rozwoju zależności psychicznej oraz tolerancji, zwłaszcza na działanie uspokajające, natomiast działanie przeciwlękowe pozostaje skuteczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadużywania substancji, depresją, skłonnościami samobójczymi oraz u osób starszych i z niewydolnością oddechową, nerkową lub wątrobową. Alprazolam może wywoływać amnezję następczą oraz reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie psychoruchowe czy agresja, które wymagają przerwania terapii.
alprazolam, amnezja następcza, ataksja, benzodiazepina o długim czasie działania, benzodiazepina o krótkim czasie działania, depersonalizacja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, derealizacja, działanie przeciwlękowe, hipomania, jaskra zamkniętego kąta, nadwrażliwość słuchowa, napad padaczkowy, niepokój ruchowy, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, omam, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przewlekła niewydolność oddechowa, psychoza, reakcja paradoksalna, uzależnienie lekowe, zaburzenie czynności nerek, zależność psychiczna, zjawisko z odbicia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciprex 10 mg
Escytalopram (Aciprex) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (lęk, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne), neurologiczne (ból głowy, bezsenność, zawroty głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachykardia i bradykardia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią oraz z istniejącymi chorobami serca. U osób powyżej 50. roku życia stosowanie SSRI, w tym escytalopramu, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Ponadto, nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie i nudności, co wskazuje na konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie kliniczne, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, mlekotok, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan splątania, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wazopresyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazol Krka 40 mg
Stosowanie pantoprazolu w dawce 40 mg wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowane są łagodne polipy dna żołądka (≥1/100), biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia oraz zaburzenia snu i bóle głowy (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do kurczy tężyczkowych (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród bardzo rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, trombocytopenię, leukopenię oraz pancytopenię, które wymagają natychmiastowej interwencji i monitorowania morfologii krwi. Ponadto, zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (częstość nieznana).
agranulocytoza, działanie niepożądane leku, enzymy wątrobowe, ginekomastia, halucynacja, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Borez (dawki 5 mg i 10 mg), jest selektywnym beta1-adrenolitykiem, który wywiera głównie wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bradykardia (występująca bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często). Niezbyt często mogą pojawić się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a także niedociśnienie tętnicze i wrażenie ziębnięcia lub drętwienia kończyn. W obrębie układu oddechowego niezbyt często występuje skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a rzadko alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego i psychiki obejmują często zawroty i ból głowy, a także niezbyt często zaburzenia snu i depresję. Występują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), które są często obserwowane.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 50 50 mg/ml
Poltram 50 (chlorowodorek tramadolu, 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie na początku terapii oraz przy zwiększaniu dawki. Najczęściej obserwowane działania to nudności i zawroty głowy (występujące u ponad 10% pacjentów), a także bóle głowy i senność. Rzadziej pojawiają się reakcje alergiczne, w tym duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, stanowiący zagrożenie życia. Tramadol może wywoływać zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój, omamy, dezorientacja, zaburzenia snu i uzależnienie. W zakresie układu nerwowego odnotowano także parestezje, drżenia, drgawki, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy. Istotne jest ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane oraz w połączeniu z innymi lekami o działaniu ośrodkowym.
astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek tramadolu, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dezorientacja, drgawka padaczkowa, duszność, hiperkineza, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kołatanie serca, koszmar senny, mimowolny skurcz mięśni, nadmierna potliwość, napad paniki, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśni szkieletowych, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenicy, senność, suchość jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie łaknienia, zaburzenie mowy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, zwężenie cewki moczowej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 2,5 mg
Bisoprolol, substancja czynna produktu leczniczego Bibloc, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym i oddechowym. Bardzo często obserwowana jest bradykardia, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a często nasilenie niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze. Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niedociśnienie ortostatyczne. W układzie oddechowym niezbyt często może dojść do skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Często pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także astenia i uczucie zmęczenia. Rzadko notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (zwiększone stężenie triglicerydów, aktywność enzymów wątrobowych AlAT, AspAT).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprololu fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, drętwienie kończyn, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśni, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie siły mięśni, ostra niewydolność oddechowa, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie triglicerydów