plamica barwnikowa

Plamica barwnikowa (łac. purpura pigmentosa) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się symetrycznymi, czerwono-brązowymi lub pomarańczowo-brązowymi plamkami na skórze. Zmiany skórne powstają w wyniku odkładania się hemosyderyny w skórze po wynaczynieniu erytrocytów i nie bledną pod wpływem ucisku.

Najczęstszą postacią plamicy barwnikowej jest plamica starcza Battermana-Schambega, która występuje głównie u osób starszych na podudziach. Zmiany skórne pojawiają się zwykle po długotrwałym przebywaniu w pozycji stojącej i nasilają się pod wpływem zwiększonego ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach kończyn dolnych.

W diagnostyce plamicy barwnikowej kluczowe znaczenie ma badanie histopatologiczne, które ujawnia odkładanie się hemosyderyny, naciek zapalny oraz uszkodzenie drobnych naczyń. Leczenie obejmuje głównie eliminację czynników zaostrzających, stosowanie leków poprawiających mikrokrążenie oraz terapię miejscową z użyciem preparatów przeciwzapalnych i uszczelniających naczynia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl