czas QT
Czas QT to parametr elektrokardiograficzny, który mierzy okres od początku zespołu QRS do końca załamka T. Reprezentuje on całkowity czas trwania elektrycznej aktywności komór serca, obejmując zarówno depolaryzację (QRS), jak i repolaryzację komór (odcinek ST i załamek T).
Prawidłowy czas QT jest zależny od częstości akcji serca i zwykle wynosi 350-450 ms. Ze względu na tę zależność w praktyce klinicznej stosuje się skorygowany czas QT (QTc), obliczany najczęściej za pomocą wzoru Bazetta. Za wydłużony QTc uznaje się wartości >450 ms u mężczyzn i >460 ms u kobiet, natomiast wartości >500 ms wiążą się z istotnie zwiększonym ryzykiem groźnych arytmii komorowych.
Wydłużenie czasu QT może być wrodzone (zespoły długiego QT) lub nabyte, najczęściej polekowe. Leki wydłużające QT to m.in. niektóre antybiotyki (makrolidy, fluorochinolony), leki przeciwpsychotyczne, przeciwarytmiczne i przeciwdepresyjne. Inne przyczyny to zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego czy ciężka bradykardia.
Istotne klinicznie wydłużenie QT predysponuje do wystąpienia polimorficznego częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes, który może prowadzić do nagłego zgonu sercowego. Dlatego monitorowanie czasu QT jest kluczowe przy stosowaniu leków o potencjale wydłużania QT, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml i jest stosowany zarówno w znieczuleniu miejscowym, jak i leczeniu ostrych zaburzeń rytmu serca. Maksymalne dawki dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia wynoszą 300 mg (15 ml) bez leku obkurczającego naczynia oraz 500 mg (25 ml) w połączeniu z lekiem zwężającym naczynia, np. epinefryną (1:100 000 do 1:200 000). Dawkowanie wymaga indywidualizacji u dzieci, pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, serca, kobiet w ciąży oraz osób w złym stanie ogólnym. W znieczuleniu miejscowym stosuje się różne techniki podania, a w leczeniu tachyarytmii komorowych dawka początkowa dożylna wynosi 70-100 mg (1-1,5 mg/kg m.c.), z maksymalną dawką do 300 mg na godzinę i wlewem podtrzymującym 20-50 μg/kg m.c./min, przy stałym monitorowaniu EKG i parametrów życiowych.
amidowy środek znieczulający, arytmia serca, blokada nerwów, blokada nerwów obwodowych, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, choroba wątroby, czas QT, częstoskurcz komorowy, epinefryna, kwasica, lek obkurczający naczynia, lek przeciwarytmiczny, lek zwężający naczynia, monitorowanie EKG, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pompa infuzyjna, stężenie lidokainy, tachyarytmia, tachyarytmia komorowa, wlew dożylny, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne, zaburzenia przewodzenia impulsów, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie infiltracyjne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie okołoporodowe, znieczulenie powierzchniowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Visipaque 652 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Jodiksanol jest niejonowym, dimerycznym środkiem kontrastowym zawierającym 320 mg jodu na ml (Visipaque 652 mg/ml), charakteryzującym się osmolalnością 290 mOsm/kg H₂O przy 37°C, co czyni go izotonicznym względem płynów ustrojowych. Jego lepkość wynosi 25,4 mPa·s w 20°C i spada do 11,4 mPa·s w temperaturze ciała (37°C). Izotoniczność preparatu, uzyskana dzięki dodatkom elektrolitów, minimalizuje ryzyko zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Badania u zdrowych ochotników wykazały brak istotnych klinicznie zmian w parametrach hemodynamicznych, krzepnięcia i funkcji nerek po dożylnym podaniu jodiksanolu, co wskazuje na jego dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania.
badanie obrazowe, czas QT, częstość akcji serca, działanie chronotropowe, fosfataza alkaliczna, izotoniczność, jodiksanol, jodowy środek cieniujący, kanaliki proksymalne, lepkość roztworu, LVEDP, LVSP, N-acetylo-β-glukozoamidaza, nefropatia pokontrastowa, niejonowy środek kontrastowy, osmolalność, parametry hemodynamiczne, promieniowanie rentgenowskie, przepływ udowy, stężenie kreatyniny, układ krzepnięcia, zaburzenia przewodzenia, zawartość sodu