kwas aminooctowy
Kwas aminooctowy, znany również jako glicyna, jest najprostszym aminokwasem występującym w organizmie człowieka. Posiada niechiralną strukturę, co wyróżnia go spośród innych aminokwasów, składa się z grupy aminowej, karboksylowej oraz atomu wodoru przyłączonych do atomu węgla.
W kontekście klinicznym glicyna pełni rolę neuroprzekaźnika hamującego w ośrodkowym układzie nerwowym, szczególnie w rdzeniu kręgowym i pniu mózgu. Uczestniczy w syntezie wielu istotnych związków, w tym puryn, kreatyny, hemu oraz glutationu, który jest kluczowym przeciwutleniaczem komórkowym.
Kwas aminooctowy znajduje zastosowanie w leczeniu schizofrenii jako związek wspomagający, gdzie moduluje przekaźnictwo glutaminergiczne przez receptory NMDA. W gastroenterologii stosowany jest jako składnik preparatów osłaniających błonę śluzową żołądka. W suplementacji sportowej pomaga w syntezie kreatyny, wspierając regenerację mięśni i produkcję energii.
Niedobory glicyny mogą prowadzić do zaburzeń neurologicznych i metabolicznych. Jednocześnie, nadmierne stężenie tego aminokwasu obserwuje się w hiperglicynemii nieketotycznej – rzadkiej chorobie metabolicznej, powodującej poważne zaburzenia neurologiczne u niemowląt.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Vaminolact –
Vaminolact to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego, zawierający 65,3 g aminokwasów na 1000 ml, w tym 31,9 g aminokwasów niezbędnych, takich jak cysteina, histydyna i tyrozyna. Preparat charakteryzuje się pH 5,2, osmolalnością 510 mOsm/kg wody, zawartością azotu 9,3 g/l oraz wartością energetyczną 1,0 MJ/l (240 kcal/l). Nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających, a jedynym składnikiem pomocniczym jest woda do wstrzykiwań. Vaminolact dostępny jest w butelkach o pojemności 100 ml i 500 ml, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z zakazem zamrażania. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i dzieci poniżej 2 lat, chroniąc roztwór przed światłem podczas podawania, aby zapobiec powstawaniu nadtlenków i produktów rozpadu, zwłaszcza po dodaniu pierwiastków śladowych i witamin.
aminokwas, aminokwas niezbędny, glicyna, Intralipid, kwas aminooctowy, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-cystyna, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, nadtlenek, osmolalność, Peditrace, roztwór do infuzji, siarczan magnezu, tauryna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zakrzepowe zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe