poziom wapnia w surowicy

Poziom wapnia w surowicy krwi jest kluczowym parametrem laboratoryjnym, który odzwierciedla homeostazę wapniową organizmu. Prawidłowe stężenie całkowitego wapnia w surowicy u osoby dorosłej mieści się w zakresie 8,5-10,5 mg/dl (2,1-2,6 mmol/l), przy czym około 40% wapnia jest związane z białkami (głównie albuminą), 10% tworzy kompleksy z anionami, a 50% występuje w formie zjonizowanej, biologicznie aktywnej.

Hiperkalcemia (poziom wapnia >10,5 mg/dl) może wskazywać na pierwotną nadczynność przytarczyc, nowotwory z przerzutami do kości, szpiczaka mnogiego, sarkoidozę, przedawkowanie witaminy D lub zespoły paraneoplastyczne. Objawami hiperkalcemii mogą być: osłabienie mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, zaparcia, poliuria, polidypsja, a w ciężkich przypadkach – zaburzenia świadomości.

Hipokalcemia (poziom wapnia <8,5 mg/dl) może być spowodowana niedoczynnością przytarczyc, niedoborem witaminy D, przewlekłą chorobą nerek, hipoalbuminemią lub zespołem głodnych kości po paratyroidektomii. Klinicznie manifestuje się wzmożoną pobudliwością nerwowo-mięśniową, objawem Chvostka, objawem Trousseau, parestezjami, skurczami mięśni, a w ciężkich przypadkach - tężyczką i drgawkami.

Interpretując poziom wapnia w surowicy, należy uwzględnić stężenie albumin, ponieważ hipoalbuminemia może maskować rzeczywistą hiperkalcemię. W diagnostyce zaburzeń gospodarki wapniowej istotne jest również oznaczanie stężenia parathormonu (PTH), witaminy D, fosforanów oraz ocena funkcji nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl