tężyczka hipokalcemiczna

Tężyczka hipokalcemiczna to zespół objawów wynikających z obniżonego stężenia wapnia w surowicy krwi (hipokalcemia), prowadzący do zwiększonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej. Stan ten charakteryzuje się wystąpieniem skurczów mięśni, parestezji (mrowienia) oraz zwiększoną drażliwością nerwową.

W patofizjologii tężyczki hipokalcemicznej kluczową rolę odgrywa obniżenie stężenia zjonizowanego wapnia we krwi poniżej 1,0 mmol/l lub stężenia wapnia całkowitego poniżej 2,2 mmol/l. Niedobór wapnia powoduje zwiększoną przepuszczalność błon komórkowych dla jonów sodu, co prowadzi do nadpobudliwości włókien nerwowych i mięśniowych.

Do najczęstszych objawów tężyczki hipokalcemicznej należą: drżenia i kurcze mięśni (szczególnie rąk i stóp), charakterystyczny „skurcz ręki położnika”, drętwienie wokół ust, parestezje kończyn, niepokój, zaburzenia świadomości, a w ciężkich przypadkach drgawki i skurcz krtani zagrażający życiu. W diagnostyce wykorzystuje się badania laboratoryjne (stężenie wapnia całkowitego i zjonizowanego), próby prowokacyjne oraz elektomiografię.

Leczenie tężyczki hipokalcemicznej obejmuje doraźne podawanie preparatów wapnia (dożylnie w przypadkach ostrych), suplementację witaminy D oraz leczenie przyczynowe zależne od pierwotnej przyczyny hipokalcemii. Najczęstsze przyczyny tego stanu to: niedoczynność przytarczyc, niedobór witaminy D, przewlekła choroba nerek, zaburzenia wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego oraz działania niepożądane niektórych leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl