intensywna terapia dziecięca
Intensywna terapia dziecięca to wyspecjalizowana dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem dzieci w stanach krytycznych, zagrażających życiu. Obejmuje kompleksową opiekę nad pacjentami pediatrycznymi, których stan wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych oraz zaawansowanego wsparcia funkcji życiowych.
Na oddziałach intensywnej terapii dziecięcej (OITD) leczone są dzieci z niewydolnością oddechową, niewydolnością krążenia, ciężkimi infekcjami, posocznicą, urazami wielonarządowymi, po zabiegach operacyjnych dużego ryzyka oraz z innymi stanami zagrożenia życia. Specyfika intensywnej terapii pediatrycznej polega na dostosowaniu procedur, sprzętu i dawek leków do różnych grup wiekowych pacjentów – od noworodków po nastolatków.
Kluczowym elementem intensywnej terapii dziecięcej jest interdyscyplinarność. Zespół terapeutyczny składa się z anestezjologów dziecięcych, pediatrów, pielęgniarek specjalistycznych, fizjoterapeutów, dietetyków i innych specjalistów. Stosowane są zaawansowane techniki monitorowania, wentylacji mechanicznej, terapii nerkozastępczej, żywienia pozajelitowego oraz farmakoterapii dostosowanej do specyfiki organizmu dziecka.
Współczesna intensywna terapia dziecięca kładzie również nacisk na minimalizację powikłań długoterminowych, wsparcie psychologiczne pacjentów i ich rodzin oraz optymalizację sedacji i leczenia bólu. Postępy w tej dziedzinie doprowadziły do znaczącego spadku śmiertelności dzieci w stanach krytycznych w ostatnich dekadach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mizormic 5 mg/ml
Midazolam w postaci roztworu do wstrzykiwań (Mizormic, 5 mg/ml) jest krótkodziałającym lekiem nasennym stosowanym zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Preparat o pH 2,9–3,7, bezbarwny i przezroczysty, podawany parenteralnie, znajduje zastosowanie w sedacji płytkiej przed i w trakcie procedur diagnostycznych i terapeutycznych, wymagających współpracy pacjenta oraz redukcji lęku i dyskomfortu. W anestezjologii midazolam jest wykorzystywany jako element premedykacji, środek indukujący znieczulenie ogólne oraz składnik sedacji w znieczuleniu kombinowanym. Ponadto, jest stosowany w intensywnej terapii u pacjentów wymagających wentylacji mechanicznej lub bolesnych procedur medycznych.
biodostępność, indukcja znieczulenia, intensywna terapia dziecięca, lęk przedoperacyjny, midazolam, midazolamu chlorowodorek, monitorowanie funkcji życiowych, oddział intensywnej opieki medycznej, premedykacja, procedura anestezjologiczna, resuscytacja, sedacja płytka, sedacja w intensywnej terapii, środek sedacyjny, wentylacja mechaniczna, zabiegi diagnostyczne, znieczulenie kombinowane, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyetyloskrobia – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Hydroksyetyloskrobia (HES) wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz potencjalne powikłania nerkowe i krzepnięcia. Infuzję należy prowadzić z minimalną skuteczną dawką, monitorując ściśle parametry hemodynamiczne, elektrolity, równowagę płynową oraz funkcję nerek. Preparaty HES są bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych terapii nerkozastępczej, a w przypadku pojawienia się objawów uszkodzenia nerek terapię należy natychmiast przerwać. Zaleca się monitorowanie czynności nerek przez co najmniej 90 dni po podaniu HES, ze względu na opisane w literaturze zwiększone zapotrzebowanie na terapię nerkozastępczą nawet do 90 dni po infuzji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami płuc, układu krążenia, zaburzeniami czynności wątroby oraz koagulopatią, a także u osób w podeszłym wieku, u których istnieje podwyższone ryzyko niewydolności serca i nerek.
alfa-amylaza, czynność nerek, hemodylucja, hiperwolemia, hipowolemla, hydroksyetyloskrobia, intensywna terapia dziecięca, koagulopatia, krążenie pozaustrojowe, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, przeciążenie płynami, reakcja anafilaktyczna, stężenie elektrolitów, terapia nerkozastępcza, uszkodzenie nerek, uszkodzenie trzustki, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego