tamponada tylna
Tamponada tylna to procedura medyczna stosowana w przypadku ciężkiego, niekontrolowanego krwawienia z tylnej części jamy nosowej (krwawienie z nosa tylne). Jest to zabieg ratunkowy, gdy standardowe metody, takie jak ucisk czy tamponada przednia, okazują się nieskuteczne.
Procedura polega na wprowadzeniu specjalnego cewnika z balonem (najczęściej cewnika Foley’a) przez jamę nosową do części nosowej gardła. Po umiejscowieniu, balon jest napełniany solą fizjologiczną (10-15 ml), co powoduje ucisk na tylną część jamy nosowej i zatrzymanie krwawienia. Następnie cewnik jest delikatnie pociągany do przodu i mocowany do przegrody nosowej.
Tamponada tylna jest zazwyczaj stosowana w warunkach szpitalnych, pod nadzorem specjalisty otolaryngologa. Pacjenci z założoną tamponadą tylną wymagają hospitalizacji, monitorowania parametrów życiowych oraz często profilaktycznej antybiotykoterapii ze względu na ryzyko infekcji. Tamponadę usuwa się zwykle po 48-72 godzinach, gdy krwawienie zostanie opanowane.
Powikłania tamponady tylnej mogą obejmować: niedotlenienie, ból, zaburzenia połykania, infekcje zatok przynosowych, uszkodzenie błony śluzowej czy martwicę przegrody nosowej. U pacjentów z chorobami układu krążenia procedura ta może prowadzić do odruchowej bradykardii lub nawet zatrzymania krążenia, dlatego wymaga szczególnej ostrożności w tej grupie chorych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie z nosa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Krwawienie z nosa (epistaxis) jest powszechnym problemem klinicznym, dotykającym około 60% populacji, z 6% pacjentów wymagających interwencji medycznej. Najczęściej występuje krwawienie przednie (90% przypadków) z splotu Kiesselbacka, łatwiejsze do opanowania, podczas gdy krwawienia tylne są rzadsze, głębsze i trudniejsze do kontrolowania. Czynniki etiologiczne obejmują suche powietrze, urazy mechaniczne, infekcje, stosowanie leków donosowych, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia krzepnięcia oraz używanie substancji donosowych. Diagnostyka obejmuje rynoskopię przednią, endoskopię nosa, ocenę parametrów życiowych i badania laboratoryjne (morfologia, koagulogram). Leczenie zachowawcze polega na ucisku nosa przez 10-15 minut, pozycji siedzącej z głową pochyloną do przodu oraz stosowaniu środków obkurczających naczynia (np. oksymetazolina). W przypadku braku efektu po 30 minutach konieczna jest interwencja specjalistyczna, w tym kauteryzacja chemiczna, elektryczna lub laserowa, tamponada przednia lub tylna, a w ciężkich przypadkach podwiązanie tętnic lub embolizacja.
anemia z niedoboru żelaza, azotan srebra, białaczka, choroba Rendu-Oslera-Webera, embolizacja naczyń, endoskopia nosa, epistaxis, hipotensja, hipowolemia, kauteryzacja, koagulogram, krwawienie, krwawienie przednie, krwawienie tylne, laryngolog, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek steroidowy, nadciśnienie tętnicze, przyżeganie, rynoskopia przednia, skrzywienie przegrody nosowej, sól fizjologiczna, tamponada nosa, tamponada przednia, tamponada tylna, teleangiektazje, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie zatok