klasyczna fenylketonuria
Klasyczna fenylketonuria (PKU) to genetyczna choroba metaboliczna dziedziczona w sposób autosomalny recesywny. Jest spowodowana mutacją w genie kodującym enzym hydroksylazę fenyloalaninową (PAH), co prowadzi do zaburzenia przemiany fenyloalaniny w tyrozynę. W efekcie dochodzi do gromadzenia się fenyloalaniny we krwi i tkankach, co wywiera toksyczny wpływ na rozwijający się układ nerwowy.
Nieleczona fenylketonuria prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych, w tym niepełnosprawności intelektualnej, padaczki, zaburzeń zachowania i rozwoju psychoruchowego. Charakterystyczne dla pacjentów z PKU są również hipopigmentacja skóry, włosów i tęczówki oraz specyficzny zapach moczu określany jako „mysi” lub „stęchły”.
Podstawą diagnostyki PKU jest badanie przesiewowe noworodków (test Guthrie lub nowocześniejsze metody). Leczenie polega na wprowadzeniu diety niskofenyloalaninowej od najwcześniejszych dni życia, która musi być utrzymana przez całe życie. Nowoczesne podejście terapeutyczne może obejmować również suplementację tetrahydrobiopteryny (BH4) u pacjentów odpowiadających na leczenie oraz stosowanie sapropteryny. Kobiety z PKU planujące ciążę wymagają szczególnej kontroli poziomu fenyloalaniny, aby zapobiec teratogennemu działaniu wysokich stężeń tego aminokwasu na płód.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Fenyloketonuria (PKU) jest najczęstszym autosomalnie recesywnym zaburzeniem metabolizmu aminokwasów, z globalną częstością występowania około 1:23.930 żywych urodzeń. Rozkład fenotypowy obejmuje klasyczną PKU (62%), łagodną PKU (22%) oraz łagodną hiperfenyloalaninemię (16%). Występują istotne różnice geograficzne i etniczne: w Europie częstość wynosi średnio 1:10.000, z najwyższą w Turcji (1:2.600), a najniższą w Finlandii (<1:100.000). W USA częstość waha się od 1:13.500 do 1:25.000, z wyższą częstością u osób pochodzenia europejskiego i rdzennych Amerykanów. W Azji najniższe wskaźniki notuje się w Japonii (1:125.000) i Tajlandii (1:227.273), z wyjątkiem Chin (1:15.924). Wysoki odsetek małżeństw konsangwinicznych znacząco zwiększa ryzyko PKU, co obserwuje się m.in. na Bliskim Wschodzie (Jordania 1:5.263) i w populacji Romów na Słowacji. Diagnostyka opiera się na przesiewowych badaniach noworodków, wykonywanych metodą spektrometrii mas tandemowej (MS/MS) w pierwszych dniach życia, z pomiarem stężenia fenyloalaniny i stosunku Phe/Tyr w kropli krwi.
badanie przesiewowe noworodków, dieta niskobiałkowa, dieta niskofenyloalaninowa, fenylketonuria, hiperfenyloalaninemia, hydroksylaza fenyloalaniny, klasyczna fenylketonuria, małżeństwo konsangwiniczne, metabolizm aminokwasów, mikrocefalia, ośrodek metaboliczny, otyłość, sapropteryna, spektrometria mas, spektrometria mas tandemowa, stężenie fenyloalaniny, sucha kropla krwi, wada rozwojowa mózgu, wada wrodzona, wrodzona wada serca, zaburzenie autosomalnie recesywne -
Leksykon chorób i schorzeń
Fenyloketonuria (PKU) jest wrodzonym zaburzeniem metabolicznym spowodowanym defektem enzymu hydroksylazy fenyloalaniny (PAH), prowadzącym do akumulacji fenyloalaniny (Phe) i jej metabolitów w organizmie. Mutacje w genie PAH (lokalizowanym na chromosomie 12q22-q24.1) powodują różnorodne defekty funkcjonalne enzymu, najczęściej mutacje missense (~60%), które destabilizują białko i obniżają jego aktywność. W efekcie dochodzi do hiperfenyloalaninemii (HPA), z podwyższonym stężeniem Phe w osoczu, które w klasycznej PKU przekracza 1200 μmol/l (20 mg/dl). Wysokie stężenia Phe zaburzają transport dużych neutralnych aminokwasów (LNAA) przez barierę krew-mózg, prowadząc do niedoboru tyrozyny i tryptofanu w mózgu, co skutkuje deficytem neuroprzekaźników (dopaminy, noradrenaliny, serotoniny) oraz uszkodzeniem mielinizacji i struktury istoty białej. Dodatkowo, obserwuje się stres oksydacyjny, deficyt bioenergetyczny i zaburzenia synaptyczne, które łącznie przyczyniają się do neurotoksyczności i objawów neurologicznych PKU.
badanie przesiewowe noworodków, bariera krew-mózg, dehydrogenaza bursztynianowa, duże neutralne aminokwasy, dziedziczenie autosomalne recesywne, enzymy antyoksydacyjne, fenylketonuria, fenyloalanina, hiperfenyloalaninemia, hydroksylaza fenyloalaniny, klasyczna fenylketonuria, łagodna hiperfenyloalaninemia, mikrocefalia, mutacja missense, niepełnosprawność intelektualna, pegwaliaza, plastyczność synaptyczna, przewlekła choroba nerek, reduktaza HMG-CoA, sapropteryna, stres oksydacyjny, terapia genowa, tetrahydrobiopteryna, transporter LAT1, tyrozyna, wariant patogenny, wektor wirusowy, zaburzenie mielinizacji -
Leksykon chorób i schorzeń
Fenyloketonuria (PKU) to autosomalnie recesywna choroba genetyczna spowodowana mutacjami w genie PAH kodującym hydroksylazę fenyloalaniny, enzym przekształcający fenyloalaninę (Phe) do tyrozyny (Tyr) z udziałem kofaktora tetrahydrobiopteryny (BH4). Mutacje te prowadzą do akumulacji toksycznych poziomów Phe we krwi i tkankach, co skutkuje uszkodzeniem neurologicznym i intelektualnym. PKU charakteryzuje się dużą heterogennością genotypową, z ponad 900 mutacjami opisanymi w genie PAH, w tym delecjami i duplikacjami. Klinicznie wyróżnia się formy klasyczną (Phe > 1200 μmol/l), umiarkowaną (900-1200 μmol/l), łagodną (600-900 μmol/l) oraz hiperfenyloalaninemię (HPA) o stężeniach Phe od 120 do 600 μmol/l. Diagnostyka i leczenie są kluczowe, zwłaszcza u kobiet w ciąży, aby zapobiec uszkodzeniom płodu (matczyna PKU). Występowanie PKU jest zróżnicowane etnicznie, najczęściej dotyczy populacji kaukaskiej.
dziedziczenie autosomalne recesywne, fenylketonuria, hiperfenyloalaninemia, hydroksylaza fenyloalaniny, klasyczna fenylketonuria, łagodna hiperfenyloalaninemia, metabolizm fenyloalaniny, mikrocefalia, mutacja missense, mutacja patogenna, niepełnosprawność intelektualna, pegwaliaza, plejotropia, poronienie samoistne, sapropteryna, terapia genowa, terapia mRNA, tetrahydrobiopteryna, wariant patogenny, wrodzona wada serca, wrodzony błąd metabolizmu
