terapia kontynuacyjna
Terapia kontynuacyjna to etap leczenia następujący po osiągnięciu odpowiedzi na leczenie ostrej fazy choroby, mający na celu zapobieganie nawrotom. Najczęściej stosowana jest w psychiatrii, szczególnie w leczeniu depresji i schizofrenii, ale również w terapii przeciwnowotworowej czy leczeniu chorób przewlekłych.
W przypadku zaburzeń psychicznych, terapia kontynuacyjna zwykle trwa od 4 do 9 miesięcy po ustąpieniu ostrych objawów. W tym okresie kontynuuje się farmakoterapię w dawkach podobnych do tych stosowanych w fazie ostrej. Celem jest stabilizacja remisji i zapobieganie szybkim nawrotom.
Skuteczność terapii kontynuacyjnej zależy od regularności stosowania leków, dlatego istotna jest edukacja pacjenta i monitorowanie współpracy. Przedwczesne przerwanie leczenia podtrzymującego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nawrotu choroby, szczególnie w przypadku zaburzeń afektywnych i psychotycznych.
Po zakończeniu terapii kontynuacyjnej, w zależności od przebiegu choroby i czynników ryzyka nawrotu, może być wskazane przejście do terapii profilaktycznej (podtrzymującej), która może trwać wiele lat lub nawet całe życie, szczególnie w przypadku chorób przewlekłych lub nawracających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Toralis 20 mg + 5 mg
Preparat Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), jest wskazany do leczenia zastępczego u dorosłych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca oraz u pacjentów ze współistniejącym nadciśnieniem tętniczym pierwotnym, pod warunkiem wcześniejszej stabilizacji klinicznej i kontroli objawów przy stosowaniu tych substancji w oddzielnych preparatach. Terapia preparatem Toralis nie jest terapią początkową, a jedynie kontynuacją leczenia, co wymaga potwierdzonej skuteczności i tolerancji lizynoprylu i torasemidu podawanych w identycznych dawkach. Lek dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu + 5 mg torasemidu, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, co umożliwia precyzyjne dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
ciśnienie tętnicze, compliance, dawkowanie, diuretyk pętlowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola objawów, leczenie zastępcze, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, obrzęk, preparat złożony, substancja czynna, tabletka, terapia kontynuacyjna, torasemid, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler w dawce 80 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną to preparat wziewny w postaci proszku do inhalacji, przeznaczony do regularnego leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Lek łączy działanie przeciwzapalne kortykosteroidu (budezonid) z rozszerzającym oskrzela efektem długo działającego agonisty receptorów β2 (formoterol), co umożliwia kompleksową kontrolę objawów astmy. Bufomix Easyhaler jest wskazany zarówno w terapii step-up u pacjentów z niewystarczającą kontrolą astmy przy stosowaniu wziewnych kortykosteroidów i krótko działających β2-agonistów, jak i w terapii kontynuacyjnej u chorych już kontrolujących astmę dwoma oddzielnymi preparatami, co może poprawić adherence dzięki uproszczeniu schematu leczenia. Preparat nie jest zalecany w ciężkiej postaci astmy, gdzie wymagane są wyższe dawki substancji czynnych.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, budezonid, ciężka astma, compliance, formoterol, inhalator proszkowy, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, nietolerancja laktozy, proszek do inhalacji, rozszerzenie oskrzeli, stan zapalny dróg oddechowych, terapia kontynuacyjna, terapia step-up, β2-mimetyk