emulsja oleju w wodzie
Emulsja oleju w wodzie (O/W) to układ dyspersyjny, w którym cząsteczki fazy olejowej są rozproszone w ciągłej fazie wodnej. Ten typ emulsji ma szczególne znaczenie w farmacji i medycynie, stanowiąc podstawę wielu preparatów leczniczych, kosmetycznych oraz diagnostycznych.
W praktyce medycznej emulsje O/W są powszechnie stosowane jako nośniki leków, szczególnie tych o charakterze lipofilowym. Dzięki swojej strukturze zapewniają one lepszą biodostępność substancji czynnych, kontrolowane uwalnianie oraz zwiększoną stabilność preparatów. Przykładami takich emulsji są kremy, mleczka, lotiony oraz niektóre preparaty do podawania dożylnego, jak emulsje tłuszczowe stosowane w żywieniu pozajelitowym.
Z punktu widzenia fizykochemicznego, emulsje O/W wymagają obecności emulgatorów (najczęściej o wysokiej wartości HLB), które stabilizują układ i zapobiegają rozdzielaniu się faz. W diagnostyce medycznej emulsje oleju w wodzie znajdują zastosowanie jako środki kontrastowe w badaniach obrazowych, a w dermatologii stanowią podstawę preparatów nawilżających i ochronnych, które łatwo się rozprowadzają i nie pozostawiają tłustej warstwy na skórze.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to dożylna emulsja olej w wodzie zawierająca 10 mg propofolu/ml, dostępna w ampułkach i fiolkach o pojemnościach 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) i 100 ml (1000 mg). Lek jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1 miesiąca życia, sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u pacjentów powyżej 1 miesiąca życia oraz sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej terapii (wiek >16 lat). Nie jest zalecany dla noworodków i niemowląt poniżej 1 miesiąca życia oraz do sedacji na OIT u dzieci poniżej 16 lat. Propofol może być stosowany jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami znieczulającymi miejscowo lub regionalnie, co umożliwia dostosowanie głębokości sedacji do rodzaju procedury.
anestetyki wziewne, anestezjolog, emulsja oleju w wodzie, endoskopia, endoskopia przewodu pokarmowego, indukcja znieczulenia ogólnego, monitorowanie funkcji życiowych, olej sojowy, opioidy, saturacja krwi, sedacja OIT, sedacja proceduralna, specjalista intensywnej terapii, TIVA, tlenoterapia, udrożnienie dróg oddechowych, wentylacja mechaniczna, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne, znieczulenie zbalansowane - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lipofundin MCT/LCT 10% 10%
Lipofundin MCT/LCT 10% to emulsja do infuzji typu „oleju w wodzie”, zawierająca 50 g oleju sojowego oraz 50 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych na 1000 ml. Produkt dostarcza niezbędne kwasy tłuszczowe: kwas linolowy (24,0-29,0 g/l) oraz kwas α-linolenowy (2,5-5,5 g/l). Wartość energetyczna emulsji wynosi 4330 kJ/l (1035 kcal/l), a osmolarność teoretyczna 345 mOsm/l, co jest istotne przy dożylnym podawaniu. pH emulsji mieści się w zakresie 6,5-8,8, z kwasowością miareczkową <0,5 mmol/l, a zawartość sodu jest niska (<1 mmol/l), co jest ważne dla pacjentów z ograniczoną podażą sodu. Substancje pomocnicze to m.in. glicerol, lecytyna z jaja, α-tokoferol oraz sodu oleinian, które stabilizują emulsję i chronią lipidy przed utlenianiem.
Produkt dostępny jest w butelkach szklanych o pojemnościach 100, 250 i 500 ml, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, chroniony przed światłem i mrożeniem. Lipofundin MCT/LCT 10% nie może być stosowany jako nośnik dla koncentratów elektrolitów ani mieszany z innymi roztworami bez potwierdzenia farmaceutycznej zgodności, szczególnie przy jednoczesnym podawaniu jonów dwuwartościowych (Ca2+, Mg2+). Przed podaniem emulsję należy delikatnie wstrząsnąć i doprowadzić do temperatury pokojowej bez podgrzewania. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu należy go zużyć niezwłocznie. Szczególną ostrożność zaleca się u dzieci od wcześniaka do 2 lat, chroniąc emulsję przed światłem podczas całego okresu infuzji, aby zapobiec powstawaniu nadtlenków i produktów rozpadu.
emulsja do infuzji, emulsja oleju w wodzie, glicerol, infuzja emulsji tłuszczowej, kwas linolowy, kwas α-linolenowy, kwasowość miareczkowa, lecytyna jaja, nadtlenki, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy oczyszczony, osmolarność teoretyczna, produkty rozpadu, sodu oleinian, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, wartość kaloryczna, woda do wstrzykiwań, żywienie pozajelitowe, α-tokoferol - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipofundin MCT/LCT 10% 10%
Lipofundin MCT/LCT 10% to mlecznobiała emulsja do infuzji zawierająca 50 g/1000 ml oleju sojowego oraz 50 g/1000 ml triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych, dostarczająca niezbędnych kwasów tłuszczowych, w tym kwasu linolowego (24,0-29,0 g/1000 ml) i α-linolenowego (2,5-5,5 g/1000 ml). Preparat charakteryzuje się wartością kaloryczną 4330 kJ/l (1035 kcal/l) oraz osmolarnością 345 mOsm/l. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała, wydolności narządowej oraz wieku (szczególnie u noworodków i niemowląt). U dorosłych standardowa dawka wynosi 0,7-1,5 g tłuszczów/kg mc./dobę, z maksymalną dawką do 2,0 g/kg mc./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego, np. u pacjentów onkologicznych. W pediatrii dawki początkowe u wcześniaków to 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, z maksymalną dawką do 3,0-4,0 g/kg mc./dobę, podawane w infuzji ciągłej przez 24 godziny, z koniecznością ścisłego monitorowania stężenia triglicerydów w celu zapobiegania hiperlipidemii.
emulsja do infuzji, emulsja oleju w wodzie, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, kwas linolowy, kwas α-linolenowy, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy oczyszczony, osmolarność teoretyczna, podanie dożylne, roztwór aminokwasów, stężenie triglicerydów, terapia żywieniowa pozajelitowa, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, wcześniak, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha – Dawkowanie i sposób podawania
Trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) w emulsji Lipofundin MCT/LCT 20% (100 g MCT i 100 g oleju sojowego na 1000 ml) są stosowane w żywieniu pozajelitowym, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała i wieku. U dorosłych standardowa dawka wynosi 0,7-1,5 g/kg m.c./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg m.c./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego, jednak w długotrwałym żywieniu (>6 miesięcy) lub u pacjentów z zespołem krótkiego jelita dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg m.c./dobę. U dzieci dawkę należy stopniowo zwiększać, monitorując stężenie triglicerydów, z maksymalną dawką do 3,0 g/kg m.c./dobę (do 4,0 g/kg m.c./dobę u niemowląt i małych dzieci) podawaną w infuzji ciągłej przez 24 godziny. Maksymalna szybkość infuzji u dorosłych to 0,15 g/kg m.c./godz. (np. 52,5 ml/h dla pacjenta 70 kg), u wcześniaków i małych dzieci 0,17 g/kg m.c./godz., a u dzieci i młodzieży 0,13 g/kg m.c./godz.
choroba nowotworowa, działanie niepożądane, emulsja oleju w wodzie, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, Lipofundin, olej sojowy oczyszczony, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, stężenie triglicerydów, trójglicerydy MCT, wcześniak, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipofundin MCT/LCT 20% 20%
Lipofundin MCT/LCT 20% (100 mg/ml + 100 mg/ml) jest emulsją lipidową do żywienia pozajelitowego, dostarczającą 8095 kJ/l (1935 kcal/l) energii. Preparat zawiera równomierne proporcje trójglicerydów średniołańcuchowych (MCT) oraz długołańcuchowych (LCT) pochodzących z oleju sojowego, co umożliwia szybki metabolizm tłuszczów oraz dostarczenie niezbędnych kwasów tłuszczowych. Kluczowymi składnikami są kwas linolowy (omega-6) w ilości 48,0-58,0 g/1000 ml oraz kwas α-linolenowy (omega-3) w ilości 5,0-11,0 g/1000 ml, które wspierają prawidłową strukturę błon komórkowych, syntezę eikozanoidów i procesy przeciwzapalne u pacjentów długotrwale żywionych pozajelitowo.
błona komórkowa, długołańcuchowy kwas tłuszczowy, emulsja oleju w wodzie, kwas linolowy, kwas tłuszczowy omega-3, kwas tłuszczowy omega-6, kwas α-linolenowy, MCT, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niezbędny kwas tłuszczowy, obrzęk, olej sojowy, osmolarność, proces przeciwzapalny, synteza eikozanoidów, trójglicerydy kwasów tłuszczowych, żywienie pozajelitowe