grzybicze zapalenie płuc
Grzybicze zapalenie płuc to infekcja dolnych dróg oddechowych wywołana przez patogeny grzybicze. Stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób po przeszczepach narządów, chorych na AIDS, pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii oraz osób z wrodzonymi zaburzeniami odporności.
Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi grzybiczego zapalenia płuc są Aspergillus (aspergiloza), Candida (kandydoza), Cryptococcus (kryptokokoza), Pneumocystis jirovecii (pneumocystoza) oraz grzyby endemiczne jak Histoplasma capsulatum, Coccidioides immitis i Blastomyces dermatitidis. Obraz kliniczny jest zróżnicowany – od postaci bezobjawowych po ciężkie, zagrażające życiu stany z objawami takimi jak gorączka, kaszel, krwioplucie, duszność i ból w klatce piersiowej.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG, HRCT klatki piersiowej), badania mikrobiologiczne (posiewy plwociny, BAL, biopsja płuca), testy serologiczne oraz metody molekularne. Leczenie jest długotrwałe i opiera się na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych (m.in. azole, echinokandyny, amfoterycyna B), których wybór zależy od czynnika etiologicznego oraz stanu pacjenta. W przypadkach opornych konieczna może być interwencja chirurgiczna.
Ze względu na rosnącą liczbę pacjentów z immunosupresją oraz narastającą oporność na leki przeciwgrzybicze, grzybicze zapalenie płuc stanowi istotne wyzwanie diagnostyczno-terapeutyczne we współczesnej pulmonologii i chorobach zakaźnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie płuc – Objawy
Zapalenie płuc (pneumonia) to stan zapalny pęcherzyków płucnych, wywołany przez różne patogeny (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), charakteryzujący się szerokim spektrum objawów od łagodnych do zagrażających życiu. Bakteryjne zapalenie płuc, często o cięższym przebiegu, manifestuje się wysoką gorączką do 40,55°C, kaszlem z plwociną (żółtą, zieloną lub krwistą), dusznością, tachypnoe, bólem w klatce piersiowej oraz sinicą. Przebieg płatowego zapalenia płuc obejmuje cztery etapy: przekrwienie, czerwone wątrobowacenie, szare wątrobowacenie i ustępowanie, z nasileniem objawów i zmianami morfologicznymi w płucach. Wirusowe zapalenie płuc rozwija się zwykle w ciągu kilku dni, z objawami grypopodobnymi, nasilającymi się do duszności i wysokiej gorączki. U dzieci i osób starszych objawy mogą być nietypowe, z dominującym splątaniem lub brakiem gorączki. Atypowe zapalenie płuc cechuje się łagodniejszym przebiegiem, niską gorączką (<38°C) i przewlekłym kaszlem.
antybiotykoterapia, atypowe zapalenie płuc, bakteryjne zapalenie płuc, ból w klatce piersiowej, duszność, etiologia zapalenia płuc, grzybicze zapalenie płuc, hipoksja, kaszel produktywny, majaczenie, odkrztuszanie plwociny, pęcherzyki płucne, płatowe zapalenie płuc, plwocina krwista, pneumonia, POChP, przewlekła choroba płuc, przyspieszony oddech, ropień płuca, sepsa, sinica, tachykardia, wirusowe zapalenie płuc, wysięk opłucnowy, zaburzenia świadomości, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka doliny – Objawy
Gorączka doliny (kokcydioidomikoza) jest infekcją wywołaną przez grzyby Coccidioides immitis lub C. posadasii, przenoszoną drogą inhalacyjną zarodników z gleby południowo-zachodnich USA. Okres inkubacji wynosi 5-21 dni, a u około 60% zakażonych przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi objawami grypopodobnymi. U pozostałych pacjentów pojawiają się objawy takie jak gorączka, kaszel, duszność, bóle stawów i charakterystyczny rumień guzowaty, tworzący triadę „pustynnego reumatyzmu”. Przebieg choroby jest zróżnicowany – u większości ustępuje samoistnie w ciągu kilku tygodni do miesięcy, jednak u 5-10% rozwijają się przewlekłe zmiany płucne, takie jak guzki (2,5-3,8 cm), jamy (kawerny) oraz włóknienie, a u około 1% dochodzi do rozsianej postaci z zajęciem skóry, kości, opon mózgowo-rdzeniowych i innych narządów. Najcięższym powikłaniem jest kokcydioidalne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które może być śmiertelne bez leczenia.
bliznowacenie płuc, coccidioides, Coccidioides immitis, Coccidioides posadasii, gorączka doliny, grzybicze zapalenie płuc, guzki płucne, kokcydioidomikoza, krwioplucie, okres inkubacji, ropień grzybiczny, ropniak opłucnej, rumień guzowaty, włóknienie płuc, wysięk opłucnowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon chorób i schorzeń
Pemfigus vulgaris – Epidemiologia
Pemfigus vulgaris (PV) jest najczęstszym typem pemfigusu, stanowiącym około 70% przypadków na świecie, z wyraźnymi różnicami geograficznymi i etnicznymi w zapadalności, która waha się od 0,76 do 16,1 przypadków na milion osób rocznie. Średnia światowa zapadalność wynosi 0,1-3,2/100 000 rocznie, z wyższą częstością w populacjach żydowskich aszkenazyjskich, śródziemnomorskich, indyjskich oraz mieszkańców Bliskiego Wschodu i Europy Południowo-Wschodniej. Choroba najczęściej dotyka osoby w wieku 40-60 lat, z nieznaczną przewagą kobiet (stosunek 1,17:1 do 2,54:1), choć w niektórych regionach obserwuje się odmienne proporcje. PV ma silny komponent genetyczny, związany z allelami HLA-DRB1*04:02 i HLA-DQB1*05:03, a także wykazuje zwiększone ryzyko współistnienia innych chorób autoimmunologicznych, takich jak miastenia gravis, choroby tarczycy czy reumatoidalne zapalenie stawów. Metaanaliza wskazuje na 8% częstość występowania nowotworów u pacjentów z pemfigusem, z różnicami regionalnymi (8-11%).
autoimmunologiczna choroba tarczycy, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba autoimmunologiczna, choroba pęcherzowa autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, choroby neurologiczne, grzybicze zapalenie płuc, haplotyp HLA, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, łuszczyca, miastenia gravis, pemfigus liściasty, pemfigus vulgaris, reumatoidalne zapalenie stawów, sepsa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc