pieczenie miejscowe
Pieczenie miejscowe to objaw subiektywny charakteryzujący się nieprzyjemnym odczuciem podobnym do oparzenia, występującym w określonej okolicy ciała. Jest to częsta dolegliwość zgłaszana przez pacjentów w praktyce klinicznej, która może towarzyszyć różnym schorzeniom dermatologicznym, neurologicznym lub naczyniowym.
Etiologia pieczenia miejscowego jest różnorodna i może obejmować: reakcje zapalne skóry (np. kontaktowe zapalenie skóry), infekcje (grzybicze, bakteryjne, wirusowe), neuropatie obwodowe, zaburzenia mikrokrążenia, reakcje alergiczne czy działania niepożądane leków. Często towarzyszy takim schorzeniom jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, liszaj płaski czy różnego rodzaju egzemy.
Diagnostyka pieczenia miejscowego powinna obejmować dokładny wywiad (czas trwania, czynniki nasilające i łagodzące), badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem zmian skórnych oraz badania dodatkowe ukierunkowane na potencjalną przyczynę (testy alergiczne, badania mikrobiologiczne, badania neurologiczne). Leczenie zależy od zidentyfikowanej przyczyny i może obejmować leki przeciwzapalne, przeciwświądowe, miejscowe środki nawilżające, leki przeciwbólowe o działaniu na układ nerwowy czy terapie celowane na konkretne schorzenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus rhamnosus – Działania niepożądane
Pałeczki Lactobacillus rhamnosus, obecne w preparatach takich jak Lactovaginal, Lakcid, Lakcid forte, Lakcid Gastromed oraz Lakcid Intima, wykazują dobrą tolerancję kliniczną. W przypadku dopochwowego stosowania obserwuje się bardzo rzadkie (<1/10000) miejscowe działania niepożądane, takie jak świąd, pieczenie oraz zwiększona wydzielina z pochwy. Natomiast doustne preparaty mogą wywoływać poważniejsze działania niepożądane z kategorii zakażeń, w tym bakteriemię i infekcyjne zapalenie wsierdzia, których częstość występowania nie jest określona na podstawie dostępnych danych. Te ciężkie powikłania dotyczą głównie pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, tj. osób w ciężkim stanie ogólnym, z upośledzoną odpornością lub innymi predysponującymi czynnikami do inwazyjnych zakażeń.
bakteriemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inwazyjne zakażenie, Lactobacillus rhamnosus, Lactovaginal, Lakcid, Lakcid forte, Lakcid Gastromed, lakcid intima, ogólnoustrojowa reakcja zapalna, pieczenie miejscowe, preparat dopochwowy, świąd pochwy, upośledzona odporność, wydzielina z pochwy, zakażenie pasożytnicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soltopin 20 mg/g
Lek Soltopin w postaci maści zawierającej 20 mg/g mupirocyny wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie miejscowe reakcje skórne, takie jak pieczenie (często, ≥ 1/100 do <1/10), świąd, rumień, kłucie, suchość skóry oraz skórne reakcje uczuleniowe (niezbyt często, ≥ 1/1 000 do <1/100). Wśród działań niepożądanych o dużym znaczeniu klinicznym, choć bardzo rzadkich (<1/10 000), odnotowano ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, uogólnioną wysypkę, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu, zwłaszcza gdy obejmuje drogi oddechowe. Działania te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 1573 pacjentów w 12 badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu.
anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, badanie kliniczne, butylohydroksytoluen, compliance pacjenta, dysfagia, działanie niepożądane, maść z mupirocyną, mupirocyna, nadwrażliwość na mupirocynę, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, oporność bakterii, pieczenie miejscowe, podrażnienie skóry, pokrzywka, rumień, skórna reakcja uczuleniowa, suchość skóry, świąd, uogólniona wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego