migdałecznik

Migdałecznik, inaczej migdałek gardłowy (łac. tonsilla pharyngea), to skupisko tkanki limfatycznej zlokalizowane na tylno-górnej ścianie części nosowej gardła. Stanowi część pierścienia Waldeyera – układu tkanki limfatycznej chroniącego górne drogi oddechowe przed patogenami.

W warunkach fizjologicznych, migdałecznik osiąga największe rozmiary między 3 a 7 rokiem życia, po czym ulega stopniowej inwolucji. Jego przerost (określany jako trzeci migdał lub adenoid) może prowadzić do zaburzeń oddychania przez nos, chrapania, bezdechu sennego, upośledzonego rozwoju twarzoczaszki oraz nawracających infekcji górnych dróg oddechowych.

Adenoidektomia, czyli chirurgiczne usunięcie przerośniętego migdałecznika, jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów w laryngologii dziecięcej. Wskazaniami do zabiegu są: obturacyjny bezdech senny, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, nawracające zapalenie ucha środkowego czy zaburzenia rozwoju twarzoczaszki. Zabieg ten zwykle przynosi znaczącą poprawę jakości życia i oddychania u dzieci.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl