zaburzenie przytomności

Zaburzenie przytomności to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszoną reaktywnością na bodźce zewnętrzne i świadomością otoczenia. Jest to objaw, a nie samodzielna jednostka chorobowa, wynikający z dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego. Może występować w różnym nasileniu – od łagodnego przymglenia świadomości aż do głębokiej śpiączki.

Zaburzenia przytomności można podzielić na ilościowe (senność patologiczna, somnolencja, sopor, śpiączka) oraz jakościowe (majaczenie, splątanie, stan pomroczny). Najczęstsze przyczyny obejmują urazy czaszkowo-mózgowe, udary, zatrucia, zaburzenia metaboliczne, infekcje ośrodkowego układu nerwowego, padaczkę oraz hipoksję mózgu.

Diagnostyka zaburzeń przytomności wymaga pilnego działania i obejmuje ocenę neurologiczną (w tym skalę Glasgow), badania laboratoryjne, obrazowanie mózgu oraz dodatkowe badania w zależności od podejrzewanej etiologii. Postępowanie koncentruje się na zabezpieczeniu podstawowych funkcji życiowych, identyfikacji i leczeniu przyczyny oraz zapobieganiu powikłaniom.

Rokowanie w zaburzeniach przytomności zależy od przyczyny, głębokości i czasu trwania zaburzenia. Przedłużająca się utrata przytomności wiąże się z wyższym ryzykiem powikłań neurologicznych i ogólnoustrojowych. Każdy pacjent z nagłym zaburzeniem przytomności wymaga pilnej pomocy medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl