farmakokinetyka okskarbazepiny
Farmakokinetyka okskarbazepiny obejmuje jej szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą około 96%. Po przyjęciu leku następuje natychmiastowa redukcja okskarbazepiny do farmakologicznie aktywnego metabolitu – 10-monohydroksykarbazepiny (MHD), który jest głównie odpowiedzialny za działanie terapeutyczne.
Wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo niskie i wynosi około 40% dla MHD. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie poprzez glukuronidację, a wydalany przede wszystkim przez nerki (95% dawki). Okres półtrwania aktywnego metabolitu MHD wynosi 8-10 godzin, co pozwala na dawkowanie dwa razy na dobę.
Stężenie maksymalne MHD w osoczu osiągane jest w ciągu 4-5 godzin po podaniu leku. Stan stacjonarny stężenia we krwi ustala się po 2-3 dniach regularnego podawania leku. W przeciwieństwie do karbamazepiny, okskarbazepina nie indukuje własnego metabolizmu, co zapewnia stabilne stężenie w osoczu podczas długotrwałej terapii.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczna modyfikacja dawkowania ze względu na wydłużony okres półtrwania MHD. Okskarbazepina wykazuje nieliniową farmakokinetykę u dzieci, które na kilogram masy ciała potrzebują wyższych dawek niż dorośli do osiągnięcia podobnych stężeń terapeutycznych.