trzeszczenia osłuchowe

Trzeszczenia osłuchowe (łac. crepitatio, ang. crackles lub rales) to nieprawidłowe dźwięki oddechowe wysłuchiwane podczas badania układu oddechowego przy pomocy stetoskopu. Powstają na skutek nagłego otwarcia zamkniętych dotąd pęcherzyków płucnych lub małych oskrzeli wypełnionych płynem lub wydzieliną.

Trzeszczenia klasyfikuje się na drobno-, średnio- i grubobańkowe, zależnie od ich charakteru akustycznego. Dodatkowo można je podzielić na wczesno- i późnowdechowe, zależnie od fazy wdechu, w której występują. Trzeszczenia wczesnowdechowe pojawiają się zwykle w chorobach oskrzeli, natomiast późnowdechowe są typowe dla chorób miąższu płucnego.

Obecność trzeszczeń osłuchowych może wskazywać na różnorodne patologie układu oddechowego, takie jak zapalenie płuc, obrzęk płuc, włóknienie płuc, rozstrzenie oskrzeli czy niewydolność serca. Stanowią one istotny element diagnostyki różnicowej chorób płuc i wymagają zawsze korelacji z obrazem klinicznym oraz wynikami badań dodatkowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl