przenikanie do krwiobiegu

Przenikanie do krwiobiegu (absorpcja ogólnoustrojowa) to proces, w którym substancje chemiczne, leki, składniki odżywcze lub patogeny przedostają się z miejsca aplikacji lub wniknięcia do układu krwionośnego, uzyskując dostęp do całego organizmu. Jest to kluczowy etap farmakokinetyki leków, warunkujący ich biodostępność i skuteczność terapeutyczną.

Mechanizmy przenikania do krwiobiegu obejmują transport bierny (dyfuzja prosta, dyfuzja wspomagana), transport aktywny wymagający energii oraz transport pęcherzykowy (endocytoza, egzocytoza). Czynniki wpływające na szybkość i stopień absorpcji obejmują właściwości fizykochemiczne substancji (rozpuszczalność, wielkość cząsteczek, stopień jonizacji), stan fizjologiczny organizmu (przepływ krwi, pH środowiska) oraz postać farmaceutyczną leku.

Leki mogą przenikać do krwiobiegu różnymi drogami: z przewodu pokarmowego (podanie doustne), przez skórę (podanie przezskórne), przez błony śluzowe (podanie podjęzykowe, donosowe), bezpośrednio do krwi (podanie dożylne) lub z tkanek (podanie domięśniowe, podskórne). Najszybszą absorpcję uzyskuje się przy podaniu dożylnym, które pozwala na stuprocentową biodostępność, omijając barierę wchłaniania.

W praktyce klinicznej ocena przenikania do krwiobiegu ma fundamentalne znaczenie przy doborze odpowiedniej drogi podania leku, ustalaniu dawkowania oraz przewidywaniu potencjalnych interakcji lekowych. Zaburzenia absorpcji mogą wynikać z patologii przewodu pokarmowego, interakcji lek-pokarm, zmian w ukrwieniu tkanek lub obecności specyficznych barier fizjologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl