stężenie cynku we krwi

Stężenie cynku we krwi jest istotnym parametrem diagnostycznym, pozwalającym ocenić gospodarkę tego mikroelementu w organizmie. Prawidłowe wartości cynku w surowicy u osób dorosłych wynoszą 70-120 μg/dl (10,7-18,4 μmol/l). Obniżone stężenie może wskazywać na niedobór cynku, który jest związany z zaburzeniami wzrostu, upośledzeniem odporności, opóźnionym gojeniem ran czy zaburzeniami smaku.

Diagnostyka laboratoryjne cynku najczęściej obejmuje oznaczenie jego stężenia w surowicy, jednak należy pamiętać, że wynik ten nie zawsze odzwierciedla całkowite zasoby cynku w organizmie. W niektórych przypadkach klinicznych bardziej miarodajne może być oznaczenie stężenia cynku w erytrocytach lub analiza aktywności enzymów cynkozależnych, jak fosfataza alkaliczna.

Wskazaniami do oznaczenia stężenia cynku we krwi są przede wszystkim objawy sugerujące jego niedobór, choroby prowadzące do zaburzenia wchłaniania (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, celiakia), przewlekłe choroby wątroby, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, a także monitorowanie efektów suplementacji. Warto pamiętać, że stężenie cynku może być obniżone w stanach zapalnych jako element odpowiedzi ostrej fazy.