ujemny chronotropizm
Ujemny chronotropizm to zjawisko polegające na zmniejszeniu częstości akcji serca poprzez obniżenie automatyzmu węzła zatokowego. Jest to efekt przeciwny do dodatniego chronotropizmu, który przyspiesza pracę serca.
W fizjologii serca mechanizm ujemnego chronotropizmu jest związany głównie z aktywacją układu przywspółczulnego oraz działaniem nerwu błędnego, który uwalnia acetylocholinę. Acetylocholina wiąże się z receptorami muskarynowymi w węźle zatokowo-przedsionkowym, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia i sodu do komórek rozrusznikowych oraz zwiększenia przepuszczalności dla jonów potasu.
W farmakoterapii efekt ujemnego chronotropizmu wykorzystywany jest w leczeniu tachyarytmii, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Do leków o działaniu ujemnie chronotropowym należą przede wszystkim beta-adrenolityki, antagoniści wapnia z grupy niedihydropirydynowych (werapamil, diltiazem), a także preparaty naparstnicy i amiodaron. Ujemny chronotropizm pozwala na zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co stanowi korzystny efekt terapeutyczny w wielu schorzeniach kardiologicznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Badania przedkliniczne Aethoxysklerolu 3% (lauromakrogol 400) wykazały niską toksyczność ostrą oraz istotne efekty farmakologiczne na układ sercowo-naczyniowy, w tym ujemny chronotropizm, inotropizm i dromotropizm, a także obniżenie ciśnienia tętniczego. Zauważono potencjał arytmogenny przy jednoczesnym stosowaniu innych środków znieczulenia miejscowego. Wielokrotne podawanie leku indukowało zmiany histologiczne w jelitach, nadnerczach i wątrobie u wszystkich badanych gatunków, a u królików dodatkowo w nerkach. Dawki ≥4 mg/kg/dobę u samców szczurów powodowały wzrost masy wątroby, a dawki ≥14 mg/kg/dobę – podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AlAT/GPT i AspAT/GOT. Lauromakrogol 400 nie wykazał istotnego potencjału mutagennego w większości testów in vitro i in vivo, z wyjątkiem indukcji poliploidalności w jednym teście in vitro, co jednak nie przekłada się na kliniczne ryzyko genotoksyczności przy prawidłowym stosowaniu.
Aethoxysklerol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, bariera łożyskowa, dromotropizm, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, in vitro, in vivo, inotropizm, krwiomocz, lauromakrogol, poliploidalność, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, ujemny chronotropizm, układ sercowo-naczyniowy, znieczulenie miejscowe -
Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol 400 (polidokanol), stosowany w skleroterapii, wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Substancja ta wykazuje ujemne działanie chronotropowe, inotropowe i dromotropowe na układ sercowo-naczyniowy, prowadząc do obniżenia ciśnienia tętniczego. Istotne jest, że jednoczesne podanie lauromakrogolu 400 z anestetykami miejscowymi może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Po wielokrotnym podaniu obserwowano zmiany histopatologiczne w jelitach, nadnerczach, wątrobie (wzrost masy wątroby oraz podwyższenie aktywności enzymów AlAT/GPT i AspAT/GOT przy dawkach ≥14 mg/kg/dobę u szczurów) oraz nerkach (u królików). Krwiomocz występował u wszystkich badanych gatunków, co wskazuje na potencjalne działanie drażniące na układ moczowy.
Aethoxysklerol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bariera łożyskowa, dromotropizm, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie obliteracyjne, działanie teratogenne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, inotropizm, krwiomocz, lauromakrogol 400, obniżenie ciśnienia tętniczego, organogeneza, polidokanol, poliploidalność komórek, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, skleroterapia, toksyczność matczyna, ujemny chronotropizm, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Aethoxysklerol 1% (10 mg/ml) zawierający lauromakrogol 400 wykazuje relatywnie niski profil toksyczności ostrej, jednak badania farmakologiczne ujawniły jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, w tym ujemny chronotropizm, inotropizm i dromotropizm, a także obniżenie ciśnienia tętniczego. Istotne jest ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu innych środków do znieczulenia miejscowego, co ma znaczenie kliniczne podczas zabiegów skleroterapii. Wielokrotne podawanie produktu powodowało zmiany histopatologiczne w jelitach, nadnerczach, wątrobie oraz nerkach (u królików), a także krwiomocz u wszystkich badanych gatunków. Dawki ≥4 mg/kg mc./dobę indukowały wzrost masy wątroby u szczurów, a dawki ≥14 mg/kg mc./dobę powodowały wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT/GPT, AspAT/GOT), wskazując na potencjalną hepatotoksyczność lauromakrogolu 400.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, bariera łożyskowa, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie teratogenne, krwiomocz, lauromakrogol 400, obniżenie ciśnienia krwi, organogeneza, poliploidalność komórek, potencjał genotoksyczny, skleroterapia, test mutagenności, toksyczność ostra, ujemny chronotropizm, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne, znieczulenie miejscowe
