poronienie nawykowe

Poronienie nawykowe (habitualne) to utrata trzech lub więcej kolejnych ciąż przed ukończeniem 22. tygodnia ciąży. Stan ten dotyka około 1-2% par starających się o dziecko i stanowi poważny problem kliniczny oraz emocjonalny dla pacjentek.

Etiologia poronień nawykowych jest wieloczynnikowa. Do głównych przyczyn należą: aberracje chromosomowe u rodziców, nieprawidłowości anatomiczne macicy (np. przegroda macicy, mięśniaki), zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, niedobór progesteronu, zespół policystycznych jajników), trombofilie, czynniki immunologiczne (np. zespół antyfosfolipidowy), a także infekcje oraz czynniki środowiskowe.

Diagnostyka poronień nawykowych obejmuje badania genetyczne pary, ocenę anatomii macicy (histeroskopia, USG, histerosalpingografia), badania hormonalne, badania w kierunku trombofilii oraz ocenę układu immunologicznego. Kluczowe jest kompleksowe podejście, gdyż często u jednej pacjentki może współistnieć kilka czynników ryzyka.

Leczenie poronień nawykowych jest ukierunkowane na zidentyfikowaną przyczynę. Może obejmować korekty chirurgiczne wad macicy, suplementację progesteronu, leczenie zaburzeń endokrynologicznych, terapię przeciwzakrzepową w przypadku trombofilii czy immunoterapię. Niezależnie od przyczyny, pacjentki z poronieniami nawykowymi wymagają specjalistycznej opieki medycznej oraz wsparcia psychologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl