terapia progesteronem

Terapia progesteronem to metoda leczenia hormonalnego polegająca na suplementacji progesteronu – hormonu naturalnie produkowanego przez ciałko żółte jajnika po owulacji oraz przez łożysko w czasie ciąży. Stosowana jest w różnych sytuacjach klinicznych związanych głównie z zaburzeniami ginekologicznymi i położniczymi.

W położnictwie progesteron stosuje się najczęściej w zapobieganiu poronieniom nawykowym, zagrażającym poronieniom oraz porodom przedwczesnym. Terapia jest szczególnie istotna w przypadkach udokumentowanej niewydolności lutealnej, gdy organizm kobiety nie produkuje wystarczającej ilości naturalnego progesteronu.

W ginekologii progesteron jest kluczowym elementem terapii zaburzeń miesiączkowania, endometriozy, zespołu napięcia przedmiesiączkowego oraz jako składnik hormonalnej terapii zastępczej. Podawany jest również w celu przeciwdziałania rozrostowi endometrium u pacjentek przyjmujących estrogeny.

Dostępne są różne formy podawania progesteronu: doustne, dopochwowe, domięśniowe oraz przezskórne. Wybór drogi podania zależy od wskazania klinicznego, oczekiwanej biodostępności oraz preferencji pacjentki. Terapia progesteronem, choć zwykle dobrze tolerowana, wymaga monitorowania pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy czy zmiany nastroju.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl