inaktywacja dopełniacza

Inaktywacja dopełniacza to proces, który prowadzi do zahamowania aktywności układu dopełniacza – istotnego elementu odporności wrodzonej. Układ dopełniacza składa się z ponad 30 białek osoczowych, które współdziałają w kaskadowej reakcji, prowadząc do eliminacji patogenów.

Inaktywacja dopełniacza może zachodzić fizjologicznie poprzez działanie naturalnych regulatorów (inhibitorów), takich jak białko CD55 (DAF), CD46 (MCP) czy czynnik H, które zapobiegają nadmiernej aktywacji tego układu i chronią własne komórki organizmu. Zaburzenia regulacji dopełniacza mogą prowadzić do chorób autoimmunologicznych.

W diagnostyce laboratoryjnej stosuje się procedurę inaktywacji dopełniacza w surowicy (najczęściej poprzez ogrzewanie w temperaturze 56°C przez 30 minut), aby wyeliminować jego wpływ na wyniki testów serologicznych. W praktyce klinicznej zaburzenia funkcji dopełniacza obserwuje się w chorobach takich jak: napadowa nocna hemoglobinuria, atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy czy niektóre nefropatie.

Farmakologiczna inaktywacja dopełniacza stanowi obiecującą strategię terapeutyczną w chorobach związanych z jego nadmierną aktywacją. Przykładem leku hamującego dopełniacz jest ekulizumab – przeciwciało monoklonalne blokujące składnik C5 dopełniacza, stosowane w leczeniu napadowej nocnej hemoglobinurii i atypowego zespołu hemolityczno-mocznicowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl