miażdżyca tętnic krezkowych
Miażdżyca tętnic krezkowych to przewlekły proces chorobowy charakteryzujący się odkładaniem blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic zaopatrujących w krew narządy jamy brzusznej. Najczęściej dotyczy pnia trzewnego, tętnicy krezkowej górnej i dolnej, prowadząc do postępującego zwężenia ich światła.
Choroba ta rozwija się najczęściej u osób po 60. roku życia, a czynnikami ryzyka są: palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca oraz predyspozycje genetyczne. Przewlekłe niedokrwienie jelit manifestuje się jako zespół dławicy brzusznej z charakterystycznym bólem poposiłkowym, utratą masy ciała i zaburzeniami wchłaniania.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, w tym USG dopplerowskie, angio-TK lub angio-MR, które pozwalają ocenić stopień zwężenia naczyń. W przypadku znacznego zwężenia (>70%) i objawów klinicznych wskazane jest leczenie inwazyjne – angioplastyka z implantacją stentu lub chirurgiczna rewaskularyzacja.
Miażdżyca tętnic krezkowych może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ostrego niedokrwienia jelit, które stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Leczenie zachowawcze obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz stosowanie leków przeciwpłytkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica jelitowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zakrzepica jelitowa, czyli niedokrwienie krezkowe, to stan krytyczny charakteryzujący się niedostatecznym przepływem krwi do jelit, prowadzącym do niedotlenienia, uszkodzenia tkanek, a w ciężkich przypadkach do martwicy i perforacji. Ostre niedokrwienie krezkowe, z śmiertelnością sięgającą 30-80%, dzieli się na okluzyjne (zator tętniczy, zakrzep tętniczy, zakrzepica żylna krezkowa) oraz nieokluzyjne (NOMI). Przewlekłe niedokrwienie najczęściej wynika z miażdżycy tętnic krezkowych. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia obejmującego resuscytację płynową krystaloidami, suplementację tlenu, antykoagulację (heparyna), korekcję zaburzeń elektrolitowych oraz przygotowanie do badań obrazowych, zwłaszcza angio-CT, które umożliwia potwierdzenie diagnozy i ocenę zakresu niedokrwienia. Pielęgniarki odgrywają istotną rolę w monitorowaniu parametrów życiowych, ocenie bólu brzucha, obserwacji stolca i wymiotów, a także w przygotowaniu pacjenta do interwencji chirurgicznych lub endowaskularnych.
angiografia CT, angioplastyka balonowa, blaszka miażdżycowa, heparyna drobnocząsteczkowa, implantacja stentu, laparoskopia, laparotomia, leczenie endowaskularne, martwica tkanek, miażdżyca tętnic krezkowych, niedokrwienie krezkowe, niedokrwienie nieokluzyjne, obrzęk jelit, oddział intensywnej terapii, papaweryna, perforacja jelita, smolisty stolec, stomia, trombektomia mechaniczna, tromboliza, zakrzep tętniczy, zakrzepica żylna krezkowa, zapalenie otrzewnej, zator tętniczy, zespół krótkiego jelita, zwężenie okrężnicy, żywienie pozajelitowe