benzoil nadtlenku
Benzoilu nadtlenek (BPO) to związek organiczny stosowany powszechnie w dermatologii, głównie w leczeniu trądziku pospolitego (acne vulgaris). Substancja działa poprzez uwalnianie wolnych rodników tlenu, które wykazują silne właściwości przeciwbakteryjne, szczególnie przeciwko Cutibacterium acnes (dawniej Propionibacterium acnes) – bakterii odgrywającej kluczową rolę w patogenezie trądziku.
Mechanizm działania benzoilu nadtlenku obejmuje również efekt przeciwzapalny oraz keratolityczny, co prowadzi do złuszczania naskórka i zmniejszenia zaskórników. Dostępny jest w różnych stężeniach (od 2,5% do 10%) i postaciach farmaceutycznych: żelach, kremach, lotionach i płynach do mycia. Badania kliniczne wskazują, że preparaty o niższych stężeniach (2,5-5%) wykazują podobną skuteczność przy mniejszym ryzyku działań niepożądanych w porównaniu z wyższymi stężeniami.
Do najczęstszych działań niepożądanych benzoilu nadtlenku należą miejscowe podrażnienia skóry, suchość, zaczerwienienie i łuszczenie się naskórka. Może również powodować odbarwienie tkanin i włosów. Substancja ta często stosowana jest w terapii skojarzonej z antybiotykami miejscowymi (np. klindamycyną) lub retinoidami, co zwiększa skuteczność leczenia i zmniejsza ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Akneroxid 5 50 mg/g
Akneroxid 5, zawierający 50 mg/g benzoilu nadtlenku, jest wskazany do miejscowego leczenia zmian trądzikowych. Standardowa dawka to aplikacja żelu dwa razy na dobę na oczyszczoną skórę, wyłącznie na obszary zmienione chorobowo, nakładając cienką warstwę preparatu. U pacjentów z wrażliwą skórą zaleca się rozpoczęcie terapii od jednej aplikacji na dobę, najlepiej wieczorem, z możliwością stopniowego zwiększania częstotliwości w zależności od tolerancji. Czas leczenia wynosi od 4 do 10 tygodni i powinien być dostosowany indywidualnie do nasilenia zmian oraz reakcji skóry na terapię.