oporny szczep bakteryjny

Oporny szczep bakteryjny to grupa bakterii, która w wyniku mutacji genetycznych lub nabycia genów oporności, wykształciła mechanizmy umożliwiające przetrwanie w obecności antybiotyków. Zjawisko to, określane jako antybiotykooporność, stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny.

Mechanizmy oporności bakterii na antybiotyki mogą obejmować: modyfikację miejsca docelowego działania leku, produkcję enzymów inaktywujących antybiotyk, zmianę przepuszczalności błony komórkowej oraz aktywne usuwanie antybiotyku z komórki bakteryjnej. Szczególnie niebezpieczne są szczepy wielolekooporne (MDR), skrajnie lekooporne (XDR) oraz oporne na wszystkie dostępne antybiotyki (PDR).

Do najważniejszych opornych szczepów bakteryjnych należą: MRSA (metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus), VRE (enterokoki oporne na wankomycynę), szczepy Enterobacteriaceae wytwarzające karbapenemazy (KPC, NDM) oraz szczepy Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter baumannii oporne na karbapenemy. Zakażenia wywołane przez te patogeny wiążą się z wyższą śmiertelnością, dłuższym pobytem w szpitalu i zwiększonymi kosztami leczenia.

W walce z opornymi szczepami bakteryjnymi kluczowe znaczenie ma racjonalna antybiotykoterapia, skuteczna diagnostyka mikrobiologiczna, ścisła kontrola zakażeń szpitalnych oraz opracowywanie nowych leków przeciwbakteryjnych. Istotne jest również monitorowanie trendów lekooporności na poziomie lokalnym, krajowym i globalnym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl