zabieg Whipple’a

Zabieg Whipple’a, znany również jako pankreatoduodenektomia, to rozległa procedura chirurgiczna polegająca na usunięciu głowy trzustki, dwunastnicy, fragmentu żołądka, pęcherzyka żółciowego oraz części dróg żółciowych. Jest to jedna z najbardziej złożonych operacji w chirurgii jamy brzusznej, wykonywana głównie w przypadku nowotworów głowy trzustki, brodawki Vatera, dystalnej części przewodu żółciowego wspólnego lub dwunastnicy.

Zabieg składa się z dwóch etapów: resekcyjnego, podczas którego usuwa się zmienione chorobowo narządy, oraz rekonstrukcyjnego, mającego na celu przywrócenie ciągłości przewodu pokarmowego i dróg żółciowych. Współcześnie stosuje się kilka modyfikacji klasycznej techniki Whipple’a, w tym operację z zaoszczędzeniem odźwiernika (pylorus-preserving pancreaticoduodenectomy), która może wiązać się z mniejszym ryzykiem zaburzeń odżywiania pooperacyjnego.

Mimo postępu technik chirurgicznych, zabieg Whipple’a wciąż wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań, sięgającym 30-40%, oraz śmiertelnością okołooperacyjną na poziomie 1-5% w ośrodkach referencyjnych. Najczęstsze powikłania obejmują przetokę trzustkową, krwawienia, opóźnione opróżnianie żołądka oraz zakażenia. Kluczowym czynnikiem wpływającym na wyniki leczenia jest doświadczenie zespołu chirurgicznego oraz odpowiednia kwalifikacja pacjentów do zabiegu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl