retynoidy miejscowe

Retynoidy miejscowe to pochodne witaminy A, stosowane zewnętrznie w leczeniu dermatologicznym. Do najczęściej wykorzystywanych należą: tretynoina, adapalen, tazaroten i alitretynoina. Substancje te normalizują proces keratynizacji naskórka, działają przeciwzapalnie oraz hamują aktywność gruczołów łojowych.

Główne wskazania do stosowania retynoidów miejscowych obejmują trądzik pospolity (acne vulgaris), rogowacenie słoneczne, łuszczyca oraz fotostarzenie skóry. W leczeniu trądziku retynoidy działają zarówno na zmiany zapalne, jak i niezapalne, zapobiegają powstawaniu mikrozaskórników oraz wpływają na zmniejszenie blizn potrądzikowych.

Stosowanie retynoidów miejscowych wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: podrażnienie, zaczerwienienie, złuszczanie skóry oraz zwiększona wrażliwość na promieniowanie UV. Z tego powodu zaleca się aplikację preparatów wieczorem oraz stosowanie fotoprotekcji w ciągu dnia. U kobiet w ciąży (szczególnie I trymestr) należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne działanie teratogenne.

Skuteczność terapii retynoidami miejscowymi wzrasta przy ich systematycznym stosowaniu, a pierwsze efekty są widoczne zwykle po 6-8 tygodniach leczenia. W praktyce klinicznej często łączy się je z innymi substancjami aktywnymi (np. nadtlenkiem benzoilu, antybiotykami miejscowymi), co zwiększa efektywność terapii i zmniejsza ryzyko rozwoju lekooporności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl